Turonici autem audientes, regressum fuisse regem de caede Saxonum, facto
consensu in Eufronio presbitero, ad eum pergunt. Data quoque suggestionem,
respondit rex: 'Praeciperam enim, ut Cato presbiter illuc ordinaretur; et cur
est spreta iussio nostra?' Responderuntque: 'Petivimus enim eum, sed venire
noluit'. Haec illis dicentibus, advenit subito Cato presbiter, depraecans
regem, ut, eiecto Cautino, ipsum Arverno iuberet institui. Quod rege inridente,
petiit iterum, ut Turonus ordinaretur, quod ante dispexerat. Cui rex ait: 'Ego
primum praecipi, ut Turonus te ad episcopatum consecrarent, sed quantum audio,
despectui habuisti ecclesiam illam; ideoque elongaveris a dominatione eius'. Et
sic confusus abscessit. De sancto vero Eufronio interrogans, dixerunt, eum
nepotem esse beati Gregorii, cui supra meminimus. Respondit rex: 'Prima haec
est et magna generatio. Fiat voluntas Dei et beati Martini, electio
compleatur'. Et data
praeceptione, octavos decimus post beatum Martinum sanctus Eufronius ordinatur
episcopus.
|