Caput,  Paragraphus

 1  2,  3 |       putat, hoc verbo significari dicimus potius quam rem ipsam, quae
 2  2,  4 |         maneat, sicut ex urbe Roma dicimus esse negotiatores in Africa ~      
 3  3,  5 |     Augustinus:~Num colorem corpus dicimus an non potius quandam corporis
 4  3,  6 |    festinat, non continuo ambulat; dicimus enim et in scribendo et
 5  4,  7 |            signa, velut cum gestum dicimus aut litteram - nam his duobus
 6  4,  7 |          signum non sit, velut cum dicimus «lapis». Hoc enim verbum
 7  4,  8 |            arbitror assentiri, cum dicimus «nomen», significare nos
 8  4,  8 |           Inter illud quidem, quod dicimus nomen, et haec quattuor,
 9  4,  9 |   articulata voce proferri, et cum dicimus disertum hominem bonis verbis
10  4,  9 |         syllabis, quas edimus, cum dicimus verbum, nomen quoque significari
11  4,  9 |    assentiendo id te revocat, quod dicimus et alio modo verbum, quo
12  4,  9 |    Augustinus:~Ne te istuc moueat; dicimus enim et signa universaliter
13  4,  9 |        etiam verba esse invenimus. Dicimus item signa militaria, quae
14  4,  10|               10 Scisne etiam, cum dicimus animal, aliud esse hoc trisyllabum
15  4,  10|         sicut hoc trisyllabum, cum dicimus animal, nullo modo idem
16  4,  10|       Adeodatus:~Non sane; nam cum dicimus signum, non solum signa
17  4,  10|        Quid? in hoc disyllabo, cum dicimus verbum, nonne tale aliquid
18  4,  10|         quadrisyllabum signum, cum dicimus coniunctio? ~      Adeodatus:~
19  5,  11|            hoc quadrisyllabum, cum dicimus coniunctio, et illa, quae
20  5,  11|          ab hoc significantur, cum dicimus si, vel, nam, namque, nisi,
21  5,  11|    Augustinus:~Tu ergo nescis, cum dicimus nomen et verbum, duo verba
22  5,  11|            Quid? illud nescis, cum dicimus nomen et verbum, duo nomina
23  5,  11|          ante dixi. Verba enim cum dicimus, omne, quod articulata voce
24  5,  11|           omne nomen et ipsum, cum dicimus nomen, verbum est; at non
25  5,  11|             quamvis nomen sit, cum dicimus verbum. ~      Augustinus:~
26  5,  13|         posse pronomina, velut cum dicimus «hic vir, ipse rex, eadem
27  5,  14|     litteras, quas enuntiamus, cum dicimus «est», fuisse in Christo,
28  5,  14|     syllabas, quas enuntiamus, cum dicimus virtus, et non illud, quod
29  5,  16|           si consideres, velut cum dicimus «homo sedet», «equus currit»,
30  6,  17|           attinet; nam et speciale dicimus nomen, quod inter octo partes
31  6,  18|           syllabis enuntiamus, cum dicimus «coniunctio»? Hoc enim nomen
32  7,  20|   quadrisyllabum, cum «coniunctio» dicimus, partim quae possent, ut,
33  7,  20|       partim quae possent, ut, cum dicimus «signum», etiam verbum significamus,
34  7,  20|        verbum significamus, et cum dicimus «verbum», etiam signum significamus;
35  7,  20|        disyllabum, quod sonat, cum dicimus «signum», prorsus omnia,
36  7,  20|           signorum signum est, cum dicimus «verbum», sed tantum eorum,
37  7,  20|        quod in loquendo rectissime dicimus: «quod est huic rei nomen»?
38  9,  25|         esse assentiendum; nam cum dicimus caenum, longe hoc nomen
39  9,  28| trisyllabum nomen, quod sonat, cum dicimus «vitium», melius esse quam
40 10,  32|           istae duae syllabae, cum dicimus «caput», aures meas impulerunt,
41 10,  33|       sicut adverbium, quod «ecce» dicimus; nam et cum hoc adverbio