Caput, Paragraphus
1 2, 3 | inter nos constitit, quod omnia verba signa sint aut omne
2 3, 5 | Ego cum corpora dicerem, omnia corporalia intellegi volebam,
3 3, 5 | intellegi volebam, id est omnia, quae in corporibus sentiuntur. ~
4 3, 5 | Bene admones; non enim omnia corporalia, sed omnia visibilia
5 3, 5 | enim omnia corporalia, sed omnia visibilia dicere debui.
6 3, 5 | doceant vel indicent aut omnia, quae volunt, aut certe
7 4, 9 | Accipio et probo. Sed scisne omnia, quae voce articulata cum
8 4, 9 | verbo significantur, non omnia significantur et nomine.
9 4, 9 | inveniuntur. Quamobrem cum omnia nomina verba sint, non autem
10 4, 9 | nomina verba sint, non autem omnia verba nomina sint, planum
11 4, 9 | enim et signa universaliter omnia, quae significant aliquid,
12 4, 10| Augustinus:~Num omnia signa tibi videntur aliud
13 4, 10| est enim verbum, et utique omnia verba signa sunt.
14 5, 12| Augustinus:~Quid? si omnia quidem, quae voce articulata
15 5, 13| quomodo recte possimus omnia verba nomina dicere. ~
16 5, 13| Augustinus:~Haec omnia, quae dixisti, non tibi
17 5, 13| videor, cum dicerem: haec omnia, quae dixisti? ~ Adeodatus:~
18 5, 13| recte dici potuisset «haec omnia». Sed enim vereor adhuc,
19 5, 13| recte dici potuerit «haec omnia», quoniam recte dicitur «
20 5, 13| recte dicitur «haec verba omnia». Si autem a me quaeras,
21 6, 17| iam dic mihi, utrum, sicut omnia verba nomina et omnia nomina
22 6, 17| sicut omnia verba nomina et omnia nomina verba esse comperimus,
23 6, 17| comperimus, ita tibi et omnia nomina vocabula et omnia
24 6, 17| omnia nomina vocabula et omnia vocabula nomina esse videantur. ~
25 7, 19| Haec ego corporalia esse omnia arbitrabar, sed invenimus
26 7, 19| multa praeterea ac prope omnia, quae loquimur, gestu sine
27 7, 20| dicimus «signum», prorsus omnia, quibus quidque significatur,
28 7, 20| nomen et verbum, eo quod omnia, quae verba sunt, sint etiam
29 8, 21| Satis tu quidem memoriter omnia, quae vellem, recoluisti,
30 8, 22| non idem existimas, qui omnia superiora, ex quibus hoc
31 10, 29| uno verbo dixi, transit in omnia, quae sine signo monstrari
32 10, 30| esse oportere, quamvis non omnia, quae significantur, possint
33 10, 31| certe istum lucemque haec omnia perfundentem atque vestientem,
34 11, 36| illaesi ab igne ceteraque omnia, iam tenebam, quae verba
35 11, 36| iam potuerunt. Haec autem omnia, quae in illa leguntur historia,
36 12, 38| aures percutit sonum? Namque omnia, quae percipimus, aut sensu
37 12, 39| certa esse cognosceres, omnia scilicet, quae loquimur,
38 14, 46| neque enim a me, cui roganti omnia responderes. Si autem vera
39 14, 46| habeo maxime gratiam, quod omnia, quae contradicere paratus
|