Caput, Paragraphus
1 1, 2 | rationalis animae secretis, qui homo interior vocatur, et quaerendus
2 5, 16| consideres, velut cum dicimus «homo sedet», «equus currit»,
3 5, 16| singula esse nomina, in uno «homo», in altero «equus», et
4 5, 16| vel quid, ut responderem «homo» vel «equus» vel «animal»
5 5, 16| meque tibi dicere: «Quia homo est, animal est», nonne
6 5, 16| temere plane diceres: «Si homo est, animal est». ~
7 8, 22| Et primum dic mihi, utrum homo homo sit. ~ Adeodatus:~
8 8, 22| primum dic mihi, utrum homo homo sit. ~ Adeodatus:~Nunc
9 8, 22| quaerendum ex me censes, utrum homo aliud sit quam homo. ~
10 8, 22| utrum homo aliud sit quam homo. ~ Augustinus:~Ita
11 8, 22| duae syllabae coniunctae «homo» est; an negabis? ~
12 8, 22| Concludi existimas, quod homo non sim. ~ Augustinus:~
13 8, 22| audiero, cum quaereres, utrum homo homo sit, de duabus istis
14 8, 22| cum quaereres, utrum homo homo sit, de duabus istis syllabis
15 8, 22| ad utrumque responderim? Homo enim prorsus homo est; nam
16 8, 22| responderim? Homo enim prorsus homo est; nam et istae duae syllabae
17 8, 22| hoc solum, quod dictum est homo, non etiam cetera, quae
18 8, 22| repetivi dicens, «utrum homo homo sit» primum et ultimum
19 8, 22| repetivi dicens, «utrum homo homo sit» primum et ultimum verbum
20 8, 23| num istis duabus iunctis homo fiat. ~ Adeodatus:~
21 8, 23| locutum esse nequibat abnuere, homo non malus tam inmanem bestiam
22 8, 24| quid respondebis, utrum homo nomen sit, requirenti? ~
23 8, 24| nomen esse responderim, cum homo utrum nomen esset inquireres.
24 8, 24| si quaererem, quid esset homo, responderes fortasse animal;
25 8, 24| quae pars orationis esset homo, nullo modo posses recte
26 8, 24| nomen. Quam ob rem, cum homo et nomen et animal esse
27 8, 24| Qui ergo quaerit, utrum homo nomen sit, nihil ei aliud
28 8, 24| animal tantum quid esset homo requireret, placita illa
29 8, 24| dicitur: «Non es igitur homo», cum secundum illa concessa
30 9, 26| tulit, qui audiebat, frugi homo et «quanto» inquit «melius
31 9, 26| ut loquar» responderetis «homo, cur non potius ideo loqueris,
32 12, 39| veritatis, qua ipse, qui dicitur homo interior, illustratur et
|