Caput, Paragraphus
1 2, 3 | affectionem animi quandam, cum rem non videt et tamen non esse
2 2, 3 | significari dicimus potius quam rem ipsam, quae nulla est? ~
3 3, 5 | ostendere, ut ego prorsus rem ipsam viderem, cuius signum
4 3, 6 | corporis fuerit, quo mihi rem, quae hoc verbo significatur,
5 3, 6 | demonstrare conabitur, non ipsam rem futuram esse, sed signum.
6 3, 6 | ex» et ille gestus unam rem quandam significent. quam
7 3, 6 | Fateor ita esse et pudet me rem tam in promptu positam non
8 3, 6 | Adeodatus:~Fateor non nos posse rem monstrare sine signo, si,
9 4, 9 | videri potest, ut inter hanc rem et flumen, id est signum
10 5, 13| pro ipso nomine valeat, rem tamen notet minus plena
11 5, 15| esse tribuendam; quam ob rem fundamentum persuasionis
12 7, 19| mentis affectionem, cum rem, quam quaerit, non esse
13 7, 19| quod idem valeret, sed rem ipsam potius, quae verbo
14 7, 20| quod est huic rei nomen»? rem memoriae mandare cupientes, «
15 8, 24| respondere nisi nomen. Quam ob rem, cum homo et nomen et animal
16 9, 25| anteponendam, sed non ideo etiam rem ipsam puto. ~ Augustinus:~
17 9, 28| atque consideres nomen et rem, cognitionem nominis et
18 10, 29| paulo ante dixisti doceri rem posse sine signis, cum quaeritur,
19 10, 29| tibi visum erat. Quam ob rem nihil adhuc inventum est,
20 10, 31| agnosceret; satis est namque ad rem et de quibusdam rebus, tametsi
21 10, 32| per signum? Non enim mihi rem, quam significat, ostendit
22 10, 33| Itaque per illam neque rem possum nosse, quam noveram,
23 10, 34| Ecce sarabarae», discam rem, quam nesciebam, non per
24 10, 34| ac tenerem. Non enim, cum rem ipsam didici, verbis alienis
25 12, 39| ille, qui post verba nostra rem nescit, et qui se falsa
26 13, 40| 40 Quam ob rem in his etiam, quae mente
27 13, 42| volebat, sonat, sed tantummodo rem, quam cogitat, alio quam
|