Caput, Paragraphus
1 1, 2 | cubiculis oremus, quo nomine significantur mentis penetralia, nisi
2 3, 5 | nominibus, quibus corpora significantur, si eadem corpora praesentia
3 4, 7 | nam his duobus verbis quae significantur, nihilo minus signa sunt -
4 4, 7 | ea, quae signa non sunt, significantur, non pertinet ad hanc partem,
5 4, 8 | nomina et eas res, quae his significantur? ~ Adeodatus:~Immo
6 4, 8 | pronuntiasti, nullone alio signo significantur? ~ Adeodatus:~Miror
7 4, 9 | intellego, quod ea, quae significantur nomine, etiam verbo significantur -
8 4, 9 | significantur nomine, etiam verbo significantur - ut enim nomen verbum est,
9 4, 9 | est -, quae autem verbo significantur, non omnia significantur
10 4, 9 | significantur, non omnia significantur et nomine. Nam et illud «
11 4, 9 | et alio modo verbum, quo significantur ea, quae per tempora declinantur,
12 5, 11| coniunctio, et illa, quae ab hoc significantur, cum dicimus si, vel, nam,
13 5, 11| similia; nam haec illo uno significantur, nullo autem horum unum
14 7, 19| quomodo res ipsas, quae signis significantur, sine ullis signis valeremus
15 8, 21| non rerum ipsarum, quae significantur, sed signorum consideratione
16 8, 22| cum signis non alia signa significantur, sed ea, quae significabilia
17 8, 22| sed secundum ea, quae his significantur, te accepisse vel hoc solo
18 8, 23| ex his rebus, quae verbis significantur. ~ Adeodatus:~Non intellego,
19 8, 23| procedit, nisi cum ipsa signa significantur, quod genus paulo ante tractavimus. ~
20 9, 25| intellegas volo res, quae significantur, pluris quam signa esse
21 9, 25| vero, quae his nominibus significantur, quantum distet, videmus.
22 9, 27| Quamobrem cognitio rerum, quae significantur, cognitioni signorum anteferenda
23 9, 28| cognitionem rerum, quae significantur, etsi non cognitione signorum
24 10, 30| quamvis non omnia, quae significantur, possint suis signis esse
|