Caput,  Paragraphus

 1  4,  9 |        Concedisne omnem equum animal esse nec tamen omne animal
 2  4,  9 |    animal esse nec tamen omne animal equum esse? ~      Adeodatus:~
 3  4,  9 |   verbum, quod inter equum et animal, interest. Nisi forte ab
 4  4,  9 |       dicerem: ut omnis equus animal, non autem omne animal equus,
 5  4,  9 |  equus animal, non autem omne animal equus, ita omne verbum signum,
 6  4,  9 |   verbum et nomen, quod inter animal et equum. ~      Augustinus:~
 7  4,  10|     Scisne etiam, cum dicimus animal, aliud esse hoc trisyllabum
 8  4,  10|      trisyllabum, cum dicimus animal, nullo modo idem significat
 9  5,  16|        homo» vel «equus» vel «animal» vel quodlibet aliud, quo
10  5,  16|     et incertum habere, utrum animal sit an saxum vel quid aliud,
11  5,  16|       dicere: «Quia homo est, animal est», nonne temere dicerem? ~      
12  5,  16|  plane diceres: «Si homo est, animal est». ~      Augustinus:~
13  8,  24|    homo, responderes fortasse animal; si autem quaererem, quae
14  8,  24|     rem, cum homo et nomen et animal esse inveniatur, illud dicitur
15  8,  24|       Si autem quaerit, utrum animal sit, multo proclivius adnuam;
16  8,  24| quoniam si tacens et nomen et animal tantum quid esset homo requireret,
17  8,  24|   quicquam responderetur nisi animal, vel etiam tota definitio
18  8,  24|   definitio diceretur, id est animal rationale mortale; an tibi