Caput,  Paragraphus

 1  4,  9 |      fluminis et flumen signum sit rei, quae iam videri potest,
 2  7,  20|            dicimus: «quod est huic rei nomen»? rem memoriae mandare
 3  7,  20|    cupientes, «quod est autem huic rei verbum»? dicere non solemus.
 4  8,  24|           signum est, hoc ex parte rei significatur. Qui ergo quaerit,
 5  9,  25|           longe hoc nomen arbitror rei, quam significat, antecellere.
 6  9,  25|         eos secutos esse, qui huic rei tam foedae atque aspernabili
 7  9,  27|           cognitioni quoque illius rei est anteponenda, quamvis
 8  9,  27|       cognitio nominis et cognitio rei. Sicut ergo primum secundo,
 9  9,  28| cognitionem nominis et cognitionem rei, primum secundo iure praeponimus.
10 10,  32|       nescientem me invenit, cuius rei signum sit, docere me nihil
11 10,  32|             repperi vocabulum esse rei, quae mihi iam erat videndo
12 10,  32|         esse didici, quando, cuius rei signum esset, inveni, quam
13 10,  33|            caput - memento nos non rei, quae significatur, sed