Caput,  Paragraphus

 1  1,  2 |    commonefacerent, a quo et quid esset orandum, cum in penetralibus
 2  5,  13|      adiunctum est, ut illa recta esset locutio tua. ~      Augustinus:~
 3  8,  24| responderim, cum homo utrum nomen esset inquireres. Iam enim placuerat
 4  8,  24|            Nam si quaererem, quid esset homo, responderes fortasse
 5  8,  24|    quaererem, quae pars orationis esset homo, nullo modo posses
 6  8,  24|       nomen et animal tantum quid esset homo requireret, placita
 7  9,  26|           est, quid cui subiectum esset intellegens, cibandum potius,
 8 10,  29|   Adeodatus:~Videtur sane; nam si esset idem, non doceret quisquam
 9 10,  30|       ambagibus atque anfractibus esset ad certa perventum. Sed
10 10,  31|         enim, si ille intellegens esset, ut ex hoc, quod vidit,
11 10,  32|          quando, cuius rei signum esset, inveni, quam quidem, ut
12 13,  43|     quibus haec lingua magis nota esset. Ego autem resistens, quid