Caput,  Paragraphus

 1  1,  1 |             cum cantamus. Quod cum saepe soli facimus nullo praesente,
 2 10,  30|            metus est enim, ne, cum saepe subruuntur, quae firmissime
 3 10,  32|       legeremue sarabaras. Sed cum saepe diceretur «caput», notans
 4 11,  37|           est, quod corporei oculi saepe falluntur, quam lucem de
 5 12,  38|            videt, credit verbis et saepe non credit, discit autem
 6 12,  39|    interrogatus exponere? Nam quod saepe contingit, ut interrogatus
 7 13,  41| mentientibus non liceret. Quamquam saepe experti fuerimus et in nobis
 8 13,  41|         sermo memoriae mandatus et saepe decursus alia cogitantis
 9 13,  41|          nobis cum hymnum canimus, saepe contingit, aut cum alia
10 13,  41|        accidit, apparere, quamquam saepe occultum est et saepe me
11 13,  41|     quamquam saepe occultum est et saepe me fefellit audientem, non