Caput,  Paragraphus

 1  2,  4 |   praepositio est «ex» pro qua «de» possumus, ut arbitror, dicere. ~      
 2  3,  5 |      siquidem sermocinamur, ubi non possumus respondere nisi verbis.
 3  3,  6 |            de his roget, quae agere possumus, nec eo tamen tempore, quo
 4  3,  6 |          tempore, quo agimus roget, possumus post eius interrogationem
 5  4,  7 | interrogamur, et tamen statim agere possumus aut ipsa forte signa agimus;
 6  7,  19|          commemorari existimare non possumus, id verba valeant, ut vel
 7  7,  19|            post inquisitionem agere possumus; locutionem tamen ex eo
 8  7,  20|          agere post interrogationem possumus, horumque trium primum diligentius
 9 10,  29|          quae interrogati mox agere possumus, sine signo posse monstrari,
10 11,  35|          non novimus, didicisse nos possumus confiteri, nisi eorum significatione
11 13,  42|       superari; nos ilico ferre non possumus, et hanc tam falsam pestiferamque