Caput,  Paragraphus

1  1,  2 |       ipsa verba cogitamus, nos intus apud animum loqui, sic quoque
2 11,  37|         qui personat foris, sed intus ipsi menti praesidentem
3 12,  39|       meis, sed ipsis rebus deo intus pandente manifestis; itaque
4 12,  39|      est ille, a quo quaeritur, intus discere idoneus. Velut si
5 12,  39|       habent ad audiendum illum intus magistrum, ut dicerem: ea,
6 13,  40|  Quisquis autem cernere potest, intus est discipulus veritatis,
7 14,  45|          et cum vera dicta esse intus invenerunt, laudant nescientes
8 14,  45| admonitionem sermocinantis cito intus discunt, foris se ab eo,
9 14,  46|        eum docere solum, qui se intus habitare, cum foris loqueretur,