Caput, Paragraphus
1 4, 8 | assentiri, cum dicimus «nomen», significare nos aliquid. ~
2 4, 8 | audibilia; cur enim non et hoc nomen admittas, si admisimus significabilia? ~
3 4, 8 | recentius dictum recordor; nam nomen responderam significare
4 4, 8 | illud quidem, quod dicimus nomen, et haec quattuor, quae
5 4, 9 | Augustinus:~Ergo et nomen verbum est, quando quidem
6 4, 9 | edimus, cum dicimus verbum, nomen quoque significari et ob
7 4, 9 | verbum signum sit nominis et nomen signum sit fluminis et flumen
8 4, 9 | et inter hoc signum et nomen, quod huius signi signum
9 4, 9 | esse comperimus, et ipsum nomen, cuius signum est? ~
10 4, 9 | significantur - ut enim nomen verbum est, ita et flumen
11 4, 9 | quid inter verbum distet et nomen, id est inter signum signi
12 4, 9 | Augustinus:~Hoc ergo inter nomen et verbum, quod inter equum
13 4, 9 | universale illud verbum et nomen, quod inter animal et equum. ~
14 4, 10| aliud esse hoc trisyllabum nomen, quod voce prolatum est,
15 4, 10| Augustinus:~Quid? nomen nonne similiter habet? Nam
16 4, 10| nomina significat, et ipsum nomen generis neutri nomen est.
17 4, 10| ipsum nomen generis neutri nomen est. An si ex te quaererem,
18 4, 10| quaererem, quae pars orationis nomen, posses mihi recte respondere
19 4, 10| mihi recte respondere nisi nomen? ~ Adeodatus:~Verum
20 4, 10| non sunt nomina, hoc autem nomen est. ~~~
21 5, 11| ergo nescis, cum dicimus nomen et verbum, duo verba nos
22 5, 11| illud nescis, cum dicimus nomen et verbum, duo nomina nos
23 5, 11| Augustinus:~Scis igitur tam nomen verbo quam etiam verbum
24 5, 11| significamus. Unde omne nomen et ipsum, cum dicimus nomen,
25 5, 11| nomen et ipsum, cum dicimus nomen, verbum est; at non omne
26 5, 11| est; at non omne verbum nomen est, quamvis nomen sit,
27 5, 11| verbum nomen est, quamvis nomen sit, cum dicimus verbum. ~
28 5, 12| affirmet et probet, ut omne nomen verbum est, ita omne verbum
29 5, 12| verbum est, ita omne verbum nomen esse, poterisne invenire,
30 5, 12| nihilne distabit inter nomen et verbum? ~ Adeodatus:~
31 5, 12| ergo ita et omne verbum nomen et omne nomen verbum est,
32 5, 12| omne verbum nomen et omne nomen verbum est, quamvis haec
33 5, 12| nomina vel duo verba, id est nomen et verbum, differentem habeant
34 5, 13| plena significatione quam nomen. Nam, ut opinor, ita definivit
35 5, 13| nihil aliud respondebo quam nomen. Quare huic nomini fortasse
36 5, 14| Augustinus:~Itane tu non vides nomen esse id, quo res aliqua
37 5, 14| Augustinus:~Vides ergo «est» nomen esse, siquidem illud, quod
38 5, 14| orationis «est», non opinor nomen, sed verbum esse diceres,
39 5, 14| diceres, cum id ratio etiam nomen esse docuerit. ~ Adeodatus:~
40 5, 16| illo loco adverbium sit, nomen appellavit. Verumtamen quia
41 5, 16| quodlibet aliud, quo posset nomen redditum verbo implere pronuntiatum,
42 6, 17| Non ergo intellegis et nomen vocabulo et vocabulum nomine
43 6, 17| intersit, quantum ad generale nomen attinet; nam et speciale
44 6, 17| nam et speciale dicimus nomen, quod inter octo partes
45 6, 17| significare vocabulum et nomen. ~ Adeodatus:~
46 6, 18| Augustinus:~Quid? ipsum nomen, id est sonum istum duabus
47 6, 18| recte mihi respondebis «nomen»? ~ Adeodatus:~Recte. ~
48 6, 18| dicimus «coniunctio»? Hoc enim nomen inter illa, quae significat,
49 6, 18| Id est, quod dictum est nomen se ipsum significare cum
50 6, 18| mihi nunc venit in mentem nomen et generaliter et specialiter
51 6, 18| Augustinus:~Quid? nomen et onoma distare inter se
52 7, 20| generale verbum et generale nomen. Docuit enim ratio omnes
53 7, 20| Sed cum tantundem valeant nomen et verbum, eo quod omnia,
54 7, 20| dicimus: «quod est huic rei nomen»? rem memoriae mandare cupientes, «
55 7, 20| litterarum distet sonum, nomen et onoma invenimus. Illud
56 8, 24| respondebis, utrum homo nomen sit, requirenti? ~
57 8, 24| Adeodatus:~Quid nisi esse nomen? ~ Augustinus:~Quid?
58 8, 24| Quid? cum te video, num nomen video? ~ Adeodatus:~
59 8, 24| me hominem non esse, qui nomen esse responderim, cum homo
60 8, 24| responderim, cum homo utrum nomen esset inquireres. Iam enim
61 8, 24| posses recte respondere nisi nomen. Quam ob rem, cum homo et
62 8, 24| Quam ob rem, cum homo et nomen et animal esse inveniatur,
63 8, 24| ergo quaerit, utrum homo nomen sit, nihil ei aliud quam
64 8, 24| adnuam; quoniam si tacens et nomen et animal tantum quid esset
65 8, 24| Prorsus videtur. Sed cum esse nomen concesserimus, quomodo illam
66 9, 25| dicimus caenum, longe hoc nomen arbitror rei, quam significat,
67 9, 25| pertinet sonum; caenum enim nomen mutata una littera caelum
68 9, 25| foedae atque aspernabili nomen indiderunt, vel utrum eos
69 9, 25| quid tu sequaris, cum hoc nomen enuntias? ~ Adeodatus:~
70 9, 25| exhibes commode per hoc nomen vel exhibetur tibi, nonne
71 9, 25| nonne carius quam ipsum nomen habendum est? ~ Adeodatus:~
72 9, 26| caeni, propter quam hoc nomen est institutum, pluris habenda
73 9, 27| Quid? si enim, ut caenum nomen melius est ea re, quam significat,
74 9, 27| ea cognitione sit ipsum nomen inferius? Quattuor quippe
75 9, 27| inferius? Quattuor quippe sunt: nomen et res, cognitio nominis
76 9, 28| intellegis hoc trisyllabum nomen, quod sonat, cum dicimus «
77 9, 28| quattuor atque consideres nomen et rem, cognitionem nominis
78 9, 28| iure praeponimus. Hoc enim nomen positum in carmine, cum
79 10, 34| quem factum est, ut etiam nomen illud, quid valeret, nossem
80 11, 36| quidem illa capitum, quorum nomen sono tantum tenemus, non
81 11, 36| nisi visa cognoscere neque nomen ipsum plenius nisi ipsis
|