Caput, Paragraphus
1 1, 1 | Augustinus:~Etiam tunc nihil aliud quam docere nos velle
2 1, 1 | Augustinus:~Vides ergo iam nihil nos locutione nisi, ut doceamus,
3 1, 1 | Non plane video; nam si nihil est aliud loqui quam verba
4 1, 1 | contradicas? ~ Adeodatus:~Nihil sane.~ Augustinus:~
5 1, 2 | verba quaedam docuit, in quo nihil aliud videtur fecisse quam
6 1, 2 | oporteret? ~ Adeodatus:~Nihil me omnino istuc movet; non
7 1, 2 | loqui, sic quoque locutione nihil aliud agere quam commemorare,
8 2, 3 | verba sunt in hoc versu: «Si nihil ex tanta superis placet
9 2, 3 | cetera! ~ Adeodatus:~«Nihil» quid aliud significat nisi
10 2, 3 | Augustinus:~Si «nihil» nos teneat et moras patiamur. ~
11 3, 5 | exponunt. ~ Adeodatus:~Nihil habeo, quod contradicam,
12 3, 6 | quod paries possit videri. Nihil itaque video, quod sine
13 3, 6 | novitate admonereris et tamen nihil aliud fieret quam id, quod
14 3, 6 | interrogationem meam, putarem ambulare nihil esse aliud quam festinare -
15 3, 6 | agimus, interrogemur; si enim nihil addamus, putabit, qui rogat,
16 4, 8 | Augustinus:~Num nihil distat inter haec nomina
17 4, 9 | omne signum verbum est, nihil, ut opinor, dubitares. ~
18 5, 13| sit pars orationis verba, nihil aliud respondebo quam nomen.
19 5, 14| ait: «Est in illo erat», nihil aliud dixisse quam: «Est
20 5, 14| illud nonne intellegis etiam nihil interesse, utrum quisque
21 5, 14| Ergo ita manifestum est nihil interesse, utrum quis dicat «
22 5, 14| Adeodatus:~Video et hic nihil distare. ~ Augustinus:~
23 5, 14| Adeodatus:~Hoc plane nihil certius video. ~ Augustinus:~
24 5, 15| arbitraris? ~ Adeodatus:~Nihil habeo, quod contradicam,
25 5, 16| ad quod responderi posse nihil puto. Tradunt enim nobilissimi
26 6, 17| praeter sonum litterarum nihil intersit, quantum ad generale
27 6, 18| Adeodatus : ~ Hic vero nihil aliud intellego. ~
28 6, 18| ab uno hoc et ab alio et nihil praeter sonum inter se differant;
29 7, 19| satis constitisset verba nihil aliud esse quam signa, ea
30 7, 19| ostendere; is autem erat: «Si nihil ex tanta superis placet
31 7, 19| errans cum inveniri tale nihil posse dixissem, tandem inter
32 7, 20| significent et inter quae nihil praeter litterarum distet
33 7, 20| sum. Tu iam videris, quem nihil puto in hoc sermone nisi
34 8, 22| nam et istae duae syllabae nihil aliud sunt quam istae duae
35 8, 22| et id, quod significant, nihil aliud est quam id, quod
36 8, 22| accepisses, qua syllabae sonant, nihil mihi respondisses; possem
37 8, 22| possem tibi enim videri etiam nihil interrogasse. Nunc vero
38 8, 23| diligentius, utrum syllaba «ho» nihil aliud sit quam «ho» et utrum «
39 8, 23| quam «ho» et utrum «mo» nihil aliud sit quam «mo».
40 8, 23| Adeodatus:~Hic prorsus nihil aliud video. ~ Augustinus:~
41 8, 24| quaerit, utrum homo nomen sit, nihil ei aliud quam esse respondeam;
42 8, 24| confiteri? ~ Adeodatus:~Nihil est verius. Cur ergo animum
43 8, 24| cum secundum illa concessa nihil verius dici potuerit? ~
44 9, 27| quam id, propter quod est, nihil sit, quod obici possit,
45 9, 28| stupet hic vitio», non modo nihil vitii fecit in versu, sed
46 9, 28| fecit in versu, sed non nihil etiam ornati dedit, cum
47 10, 29| genus hoc totum considerans nihil adhuc invenio, quod sine
48 10, 29| visum erat. Quam ob rem nihil adhuc inventum est, quod
49 10, 29| videatur. ~ Adeodatus:~Nihil habeo, cur non assentiar. ~
50 10, 30| Confectum est igitur et nihil sine signis doceri et cognitionem
51 10, 30| invenirentur, laboratum est: utrum nihil sine signis possit doceri
52 10, 31| per me licet nec tantum nihil resisto, verum etiam faveo;
53 10, 31| nobis paulo ante videbatur nihil esse omnino, quod sine signis
54 10, 32| diligentius consideremus, fortasse nihil invenies, quod per sua signa
55 10, 32| rei signum sit, docere me nihil potest, si vero scientem,
56 10, 33| intentio digiti significare nihil aliud potest quam illud,
57 10, 33| quae verba appellantur, nos nihil discere; potius enim, ut
58 11, 36| non dixisset profecto, si nihil distare iudicasset. Quod
59 12, 39| utrumnam verbis doceri nihil possit, et absurdum tibi
60 12, 39| respondere, quae dicta sunt, nihil verbis didicisse convincitur. ~~~
61 14, 46| admonitione verborum tuorum nihil aliud verbis quam admoneri
|