Caput, Paragraphus
1 2, 3 | significet «si», sed nullum aliud verbum, quo id exponi possit, invenio. ~
2 2, 3 | aliquid potest. Quare secundum verbum in hoc versu non est signum,
3 2, 3 | significemus, omnino stulte verbum aliquod promimus; tu autem
4 3, 5 | signum est hoc trisyllabum verbum demonstrante te nulla tamen
5 3, 6 | quoque non quidem verbo verbum, sed tamen signo signum
6 4, 7 | dicimus «lapis». Hoc enim verbum signum est - nam significat
7 4, 8 | verius intelleguntur, ut verbum sit, quod cum aliquo significatu
8 4, 8 | Ita fit, ut, cum scribitur verbum, signum fiat oculis, quo
9 4, 9 | Augustinus:~Ergo et nomen verbum est, quando quidem id videmus
10 4, 9 | quas edimus, cum dicimus verbum, nomen quoque significari
11 4, 9 | quoque respondeas velim: cum verbum signum sit nominis et nomen
12 4, 9 | inter signum nominis, quod verbum esse comperimus, et ipsum
13 4, 9 | significantur - ut enim nomen verbum est, ita et flumen verbum
14 4, 9 | verbum est, ita et flumen verbum est -, quae autem verbo
15 4, 9 | esse arbitror, quid inter verbum distet et nomen, id est
16 4, 9 | Hoc ergo inter nomen et verbum, quod inter equum et animal,
17 4, 9 | quod dicimus et alio modo verbum, quo significantur ea, quae
18 4, 9 | omne animal equus, ita omne verbum signum, non autem omne signum
19 4, 9 | signum, non autem omne signum verbum est, nihil, ut opinor, dubitares. ~
20 4, 9 | interesse inter universale illud verbum et nomen, quod inter animal
21 4, 10| ipsum significat; est enim verbum, et utique omnia verba signa
22 4, 10| hoc disyllabo, cum dicimus verbum, nonne tale aliquid contingit?
23 5, 11| nescis, cum dicimus nomen et verbum, duo verba nos dicere? ~
24 5, 11| nescis, cum dicimus nomen et verbum, duo nomina nos dicere? ~
25 5, 11| tam nomen verbo quam etiam verbum nomine significari. ~
26 5, 11| ipsum, cum dicimus nomen, verbum est; at non omne verbum
27 5, 11| verbum est; at non omne verbum nomen est, quamvis nomen
28 5, 11| quamvis nomen sit, cum dicimus verbum. ~ Augustinus:~
29 5, 12| et probet, ut omne nomen verbum est, ita omne verbum nomen
30 5, 12| nomen verbum est, ita omne verbum nomen esse, poterisne invenire,
31 5, 12| distabit inter nomen et verbum? ~ Adeodatus:~Quomodo
32 5, 12| Quid? si ergo ita et omne verbum nomen et omne nomen verbum
33 5, 12| verbum nomen et omne nomen verbum est, quamvis haec ipsa duo
34 5, 12| duo verba, id est nomen et verbum, differentem habeant significationem? ~
35 5, 14| non opinor nomen, sed verbum esse diceres, cum id ratio
36 7, 19| relinqui». Cuius secundum verbum, quamvis notissimum et manifestissimum,
37 7, 19| putes. Inde tertium in versu verbum cum satagerem exponere,
38 7, 19| urgebar abs te, ut non verbum aliud, quod idem valeret,
39 7, 20| dicimus «signum», etiam verbum significamus, et cum dicimus «
40 7, 20| significamus, et cum dicimus «verbum», etiam signum significamus;
41 7, 20| significamus; nam signum et verbum et duo signa et duo verba
42 7, 20| signum est, cum dicimus «verbum», sed tantum eorum, quae
43 7, 20| manifestum est, quamvis et verbum signo et signum verbo, id
44 7, 20| tamen signum valere quam verbum plura scilicet illis duabus
45 7, 20| Tantundem autem valet generale verbum et generale nomen. Docuit
46 7, 20| tantundem valeant nomen et verbum, eo quod omnia, quae verba
47 7, 20| quod est autem huic rei verbum»? dicere non solemus. Quae
48 8, 22| homo sit» primum et ultimum verbum non secundum ipsa signa,
49 10, 32| quam significat, ostendit verbum, cum lego «et sarabarae
50 10, 32| tantum mihi sonus erat hoc verbum; signum vero esse didici,
51 11, 35| possunt, quamvis iam auditum verbum, nescio tamen verbum esse,
52 11, 35| auditum verbum, nescio tamen verbum esse, donec, quid significet,
|