15-deniq | depre-medio | melio-servu | sicut-vult
bold = Main text
Caput, Paragraphus grey = Comment text
1002 9, 27| 27 Assentior quidem meliorem quam verba esse doctrinam,
1003 12, 39| sapientes homines stultis esse meliores? Negares profecto et responderes
1004 10, 33| autem non in signum, sed in membrum, quod caput vocatur. Itaque
1005 10, 33| quaerere, quid sit caput - memento nos non rei, quae significatur,
1006 10, 30| res tantilla peracta sit, meministine quaeso? Nam ex quo inter
1007 1, 2 | agere quam commemorare, cum memoria, cui verba inhaerent, ea
1008 12, 38| imagines ab eis impressas memoriaeque mandatas loquimur, quae
1009 8, 21| 21 Satis tu quidem memoriter omnia, quae vellem, recoluisti,
1010 12, 38| interpretibus ad talia noscenda mens utitur, de his autem, quae
1011 13, 42| cogitavit, enuntiet; nec mentiatur nec errat in rebus nec aliud
1012 8, 24| decidisse; nam vigilantiam tuam mentibus nostris indita ipsa lex
1013 13, 41| concedentibus, si loqui mentientibus non liceret. Quamquam saepe
1014 12, 38| contemplantes bona conscientia non mentimur, cum loquimur. Sed nobis
1015 | meo
1016 5, 16| an saxum vel quid aliud, meque tibi dicere: «Quia homo
1017 11, 36| honores ab ipso etiam inimico meruerint, num aliter haec nisi per
1018 5, 12| secundum ab animo vocari meruerit? ~ Adeodatus:~
1019 8, 24| est formidanda. Quid enim metuam hominem, id est tres istas
1020 10, 31| cupiebat? ~ Adeodatus:~Metuo, ne quid hic tale sit, quale
1021 10, 30| cognitis habere periculosum; metus est enim, ne, cum saepe
1022 4, 9 | invenimus. Dicimus item signa militaria, quae iam proprie signa
1023 9, 26| vides profecto, quanto verba minoris habenda sint, quam id, propter
1024 10, 29| decipietur; quisquis enim plus minusve quam ego ambulaverit, hunc
1025 5, 13| prorsus et iam intellego, quam mirabiliter ostenderis me nomina enuntiasse;
1026 9, 28| 28 Mire omnino te video et tenuisse,
1027 11, 36| Ananias vero et Azarias et Misahel tam mihi ignoti sunt quam
1028 9, 28| Etiamne cum ista cognitio miseriores facit, censes esse praeferendam?
1029 9, 28| culpandas, sed eos omnium miserrimos iudicandos, sicut et Persium
1030 14, 45| curiosus est, qui filium suum mittat in scholam, ut, quid magister
1031 9, 28| sedere, iacere atque huius modi cetera. ~ Adeodatus:~
1032 13, 41| verba proferri, quod duobus modis posse accidere video, cum
1033 1, 1 | quod te delectat in cantu, modulationem quandam esse soni? Quae
1034 8, 21| ambagibus tecum pervenire moliar, difficile dictu est hoc
1035 2, 3 | fortasse, quod expedire moliebar ~ Augustinus:~Transeamus
1036 3, 6 | minus indicabit, ut et hoc monosyllabum «ex» et ille gestus unam
1037 3, 6 | Fateor non nos posse rem monstrare sine signo, si, cum id agimus,
1038 10, 31| paucis passibus ambulatione monstrata totum, quid sit ambulare,
1039 10, 31| nullo signo dato per se ipsa monstrentur. Quid enim dubitemus, oro
1040 14, 45| tempus cognitionis nulla mora interponitur, et quoniam
1041 2, 3 | Si «nihil» nos teneat et moras patiamur. ~ Adeodatus:~
1042 9, 28| iudicasse arbitror, qui tali morbo affecti sunt, cui nec tanta
1043 12, 38| intellegibilia sive, ut more nostrorum auctorum loquar,
1044 8, 24| id est animal rationale mortale; an tibi non videtur? ~
1045 13, 40| quisquam Epicureis credens et mortalem animam putans eas rationes,
1046 3, 6 | arbitror dubitas, quisquis ille motus corporis fuerit, quo mihi
1047 4, 9 | Augustinus:~Ne te istuc moueat; dicimus enim et signa universaliter
1048 1, 2 | Adeodatus:~Videretur, nisi me moveret, quod, dum oramus, utique
1049 10, 29| videntur, quae interrogati mox agere possumus, sine signo
1050 13, 43| et quasi de auditis diu multumque contendimus, velut tu nuper
1051 12, 38| sentimus, elementa huius mundi eademque corpora, quae sentimus
1052 1, 1 | nos interdum sine verbis musicum aliquid sonamus, qui sonus
1053 9, 25| sonum; caenum enim nomen mutata una littera caelum est.
1054 12, 38| sed vidisse ac sensisse narramus. Ita illas imagines in memoriae
1055 10, 31| exhibet atque ostendit deus et natura cernentibus? ~
1056 8, 24| ea scilicet regula, quae naturaliter plurimum valet, ut auditis
1057 2, 3 | quicquam. Si autem vides necessaram per eas enuntiationem fieri
1058 8, 22| coniunctae «homo» est; an negabis? ~ Adeodatus:~Quis
1059 12, 39| homines stultis esse meliores? Negares profecto et responderes
1060 5, 16| sententiam, quae affirmari et negari potest. ~ Adeodatus:~
1061 5, 16| sententiam, quae affirmari negarique possit, quod genus idem
1062 12, 39| Tum vero totum illud, quod negaveras, fatereris, cum haec, ex
1063 13, 43| calumniam verbis et audiendi neglegentia vel etiam de surditate hominum
1064 5, 13| coniunctiones etiam verba esse non nego, ut ideo de his recte dici
1065 2, 4 | ex urbe Roma dicimus esse negotiatores in Africa ~ Augustinus:~
1066 3, 5 | sentiri sine corporibus nequeant et propterea sint corporalia,
1067 8, 23| et leonem se locutum esse nequibat abnuere, homo non malus
1068 13, 41| quas loquuntur, ut, tametsi nesciamus, an verum dicant, sciamus
1069 10, 34| sarabarae», discam rem, quam nesciebam, non per verba, quae dicta
1070 3, 6 | nunc dic mihi, si omnino nesciens huius verbi vim abs te ambulante
1071 13, 40| quae dicta sunt, eo ipso nesciente, qui dixit; velut si quisquam
1072 11, 36| idem ipsi, quibus credimus, nescierunt; ait enim propheta: «Nisi
1073 11, 35| potius quam discere; si autem nescimus, nec commemorari quidem,
1074 13, 43| tibi dictum sit, cum ego nescirem, quid dixeris; nam si te
1075 1, 2 | apostolum non legisti: «Nescitis quia templum dei estis et
1076 10, 32| aures meas impulerunt, tam nescivi, quid significarent, quam
1077 4, 10| et ipsum nomen generis neutri nomen est. An si ex te quaererem,
1078 14, 46| praeoccupavit atque dissolvit, nihilque omnino abs te derelictum
1079 12, 39| certissime scire. Ex hoc iam nimirum intellegeres neque in illo,
1080 10, 33| satis. Et id maxime tibi nitor persuadere, si potero, per
1081 5, 16| nihil puto. Tradunt enim nobilissimi disputationum magistri nomine
1082 5, 16| inveniri potest? At hic in suis nobilissimis orationibus, quas Verrinas
1083 3, 6 | addamus, putabit, qui rogat, nolle nos ostendere contemptoque
1084 4, 9 | quae iam proprie signa nominantur, quo verba non pertinent.
1085 8, 23| homine, ut in loquendo leonem nominaret. Hoc ubi factum est, ridicule
1086 5, 16| verbi tertia persona est, nominativum cum ea casum nominis aiunt
1087 5, 14| singulae appellentur, id est nominentur, interroges, respondere
1088 5, 13| respondebo quam nomen. Quare huic nomini fortasse pronomen adiunctum
1089 13, 42| loquitur, et item aliis nonnullis non idem significat. Dixerit
1090 12, 38| tamquam interpretibus ad talia noscenda mens utitur, de his autem,
1091 5, 12| verberando, nomina vero a noscendo, ut illud primum ab auribus,
1092 5, 12| et memoriae mandari, ut nosci possit. ~ Adeodatus:~
1093 2, 3 | eas enuntiationem fieri nosque doceri vel commoneri, cum
1094 10, 34| nomen illud, quid valeret, nossem ac tenerem. Non enim, cum
1095 | noster
1096 | nostris
1097 12, 38| intellegibilia sive, ut more nostrorum auctorum loquar, illa carnalia,
1098 7, 20| ad animi commemorationem notandam esse compertum vel ex hoc
1099 10, 32| saepe diceretur «caput», notans atque animadvertens, quando
1100 5, 13| nomine valeat, rem tamen notet minus plena significatione
1101 2, 4 | notissima aliam vocem aeque notissimam, quae idem significet, dicas,
1102 2, 4 | est signis signa eisdemque notissimis notissima. Ego autem illa
1103 7, 19| secundum verbum, quamvis notissimum et manifestissimum, quid
1104 10, 33| ipsius signi velle habere notitiam, qua caremus profecto, quamdiu,
1105 12, 38| quaeritur intuentibus lunam novam, qualis aut ubi sit. Hic
1106 10, 33| audieramus tantum, nondum noveramus. In quo tamen signo cum
1107 10, 34| dixerim; quas tamen cum iam noverim, sarabaras illas adhuc usque
1108 3, 6 | interrogationem tuam aliqua novitate admonereris et tamen nihil
1109 4, 8 | Num ista quattuor nomina nullas res significant? ~
1110 5, 13| secundum hanc definitionem nullis nisi nominibus servire et
1111 6, 18| inter illa, quae significat, numerari non potest. ~ Adeodatus:~
1112 3, 5 | monstrari. ~ Augustinus:~Numquamne vidisti, ut homines cum
1113 10, 32| quaedam capitum tegmina nuncupantur hoc nomine, num ego hoc
1114 7, 20| causa verba et alia nomina nuncupari satis probabiliter disputatum
1115 | nuper
1116 | nusquam
1117 | o
1118 9, 27| quod est, nihil sit, quod obici possit, ignoro. ~ Augustinus:~
1119 7, 19| ne me debiti quoque tui oblitum putes. Inde tertium in versu
1120 5, 15| eloquentium auctoritatibus obtinere possimus, quid opus est
1121 10, 34| me docuerit, quod facile obtinerem, si paulo amplius loqui
1122 13, 41| loquentis appareat, quod obtinerent omnibus concedentibus, si
1123 10, 31| calamis et visco efficitur, obviam fieret aucupi armis quidem
1124 13, 41| non aperiri, verum etiam occultari animum verbis. Nam nullo
1125 13, 41| apparere, quamquam saepe occultum est et saepe me fefellit
1126 1, 1 | Quantum quidem mihi nunc occurrit, aut docere aut discere. ~
1127 11, 37| vitium est, quod corporei oculi saepe falluntur, quam lucem
1128 12, 39| illa secreto ac simplici oculo videt, novit, quod dico,
1129 9, 25| in re, quam significat, odimus, et propterea hoc illi iure
1130 10, 30| mansura praesumimus, in tantum odium vel timorem rationis incidamus,
1131 3, 5 | debui. Fateor enim sonum, odorem, saporem, gravitatem, calorem
1132 13, 43| accidunt. Sed ea, ut dixi, omittamus, ne calumniam verbis et
1133 13, 43| 43 Omitto, quod multa non bene audimus
1134 | omnem
1135 10, 29| 29 Omniane tibi videntur, quae interrogati
1136 12, 39| in primo aut credere aut opinari aut dubitare, in secundo
1137 1, 2 | quomodo in orando loqui oporteret? ~ Adeodatus:~Nihil
1138 12, 39| conspicere, sic ergo quaerere oportuit, ut tuae sese vires habent
1139 9, 27| Augustinus:~Alias hoc oportunius diligentiusque tractabimus.
1140 13, 42| neque hoc loco tractare oportunum est nec usquequaque a me
1141 9, 28| satiricus tyranni ut puniantur optavit. ~ Adeodatus:~Deus
1142 9, 28| cognitiones, quibus animum imbuit optima omnium disciplina, esse
1143 12, 39| ignorares, neque in hoc, quod optime scires, aliquid te didicisse
1144 14, 46| responderet secretum illud oraculum, ut tuis verbis asserebatur.~
1145 1, 2 | quod summus magister, cum orare doceret discipulos, verba
1146 1, 2 | penetralibus ut dictum est mentis orarent. ~ Augustinus:~Recte
1147 14, 46| provectior. Verumtamen huic orationi tuae, qua perpetua usus
1148 5, 16| hic in suis nobilissimis orationibus, quas Verrinas vocant, coram
1149 7, 20| dixisse, utrum ista bene ordinateque digesserim. ~~~
1150 1, 2 | ut in clausis cubiculis oremus, quo nomine significantur
1151 9, 28| versu, sed non nihil etiam ornati dedit, cum tamen res ipsa,
1152 10, 31| sibi hominis ille vellet ornatus, auceps autem, cum in se
1153 3, 6 | signa quaerens, quibus eam ostendam praeter ipsam. ~~~
1154 5, 12| id accidat, expecto, ut ostendas. ~ Augustinus:~Omne,
1155 11, 37| quantum cernere valemus, ostendat. ~~~
1156 8, 22| quorum ista sunt signa. Quare ostende nunc, quomodo ista ratiocinatione
1157 7, 19| quae verbo significaretur, ostenderem, cumque id sermocinantibus
1158 2, 4 | mihi, si posses, vellem ut ostenderes. ~~~
1159 10, 34| aliquid, cui similes sunt, ostenderit, ne dicam non me docuerit,
1160 3, 5 | sola visibilia sine verbis ostenduntur, sed et soni et sapores
1161 10, 31| in se videret adtentum, ostentandi se studio cannas expediret
1162 12, 39| sed ipsis rebus deo intus pandente manifestis; itaque de his
1163 11, 37| consulit, sed tantum cuique panditur, quantum capere propter
1164 8, 21| requirere aut, si magnum quiddam parturire istam disputationem suspicaris,
1165 8, 21| quaestiunculis arbitraris aut parvam vel mediocrem aliquam utilitatem
1166 9, 26| nisi quod vitam suam tam parvi penderet, ut eam duceret
1167 10, 31| bene intellegens, paucis passibus ambulatione monstrata totum,
1168 13, 42| accedit aliud genus sane late patens et semen innumerabilium
1169 2, 3 | nihil» nos teneat et moras patiamur. ~ Adeodatus:~Ridiculum
1170 5, 13| Augustinus:~Tu ergo nunc mihi paucas coniunctiones quaslibet
1171 14, 46| omnes clamant quaerere, pauci autem sunt, qui eam vere
1172 10, 31| enim sit bene intellegens, paucis passibus ambulatione monstrata
1173 5, 15| posset. Hac ergo ratione Paulum apostolum recte locutum
1174 9, 26| quod vitam suam tam parvi penderet, ut eam duceret gutturis
1175 9, 28| excogitavit vel cupiditas pendit, hanc unam anteponit, qua
1176 1, 2 | nomine significantur mentis penetralia, nisi quod deus, ut nobis,
1177 10, 30| tandem circuitu res tantilla peracta sit, meministine quaeso?
1178 11, 35| nisi eorum significatione percepta, quae non auditione vocum
1179 13, 43| verbis liquidissime aure perceptis et Latinis non valemus,
1180 4, 8 | nullo alio sensu quam auditu percipi potest. Ita fit, ut, cum
1181 14, 45| loquendo se tradere putant, percipiantur atque teneantur? Nam quis
1182 12, 38| praeter ipsum, qui aures percutit sonum? Namque omnia, quae
1183 8, 21| gressui nostro accomodatis perduci cupiam, vereor, ne ridiculus
1184 12, 39| non valebat. Quo si verbis perducitur eius, qui interrogat, non
1185 11, 35| verborum quoque cognitio perficitur; verbis vero auditis nec
1186 10, 31| istum lucemque haec omnia perfundentem atque vestientem, lunam
1187 8, 21| possimus. ~ Adeodatus:~Perge potius, ut coepisti; nam
1188 10, 30| incognita pro cognitis habere periculosum; metus est enim, ne, cum
1189 14, 46| admoneri hominem, ut discat, et perparum esse, quod per locutionem
1190 14, 46| huic orationi tuae, qua perpetua usus es, ob hoc habeo maxime
1191 2, 3 | Augustinus:~Accipio interim; persequere cetera! ~ Adeodatus:~«
1192 3, 6 | se in eo, quod agebamus perseverare. Sed si de his roget, quae
1193 9, 28| sed quoquo modo se habeat Persiana sententia, quid ad nos?
1194 9, 28| miserrimos iudicandos, sicut et Persium iudicasse arbitror, qui
1195 11, 37| intellegimus, non loquentem, qui personat foris, sed intus ipsi menti
1196 10, 30| aequum est bene consideratis perspectisque rationibus cedere, ita incognita
1197 10, 30| incidamus, ut ne ipsi quidem perspicuae veritati fides habenda videatur. ~
1198 10, 33| Et id maxime tibi nitor persuadere, si potero, per ea signa,
1199 5, 15| quam ob rem fundamentum persuasionis huius non tam esse firmum,
1200 4, 8 | verba sunt, ad quem sensum pertineant Adeodatus:~Ad auditum. ~
1201 10, 30| difficillimum omnino est non perturbari, cum ea, quae prona et procliva
1202 4, 9 | agentes in haec duce ratione pervenimus, verba sunt nec tamen nomina,
1203 8, 21| quonam tantis ambagibus tecum pervenire moliar, difficile dictu
1204 6, 17| animadvertis ad ea iam signa nos pervenisse, quae se invicem significent
1205 13, 42| possumus, et hanc tam falsam pestiferamque sententiam magna intentione
1206 10, 34| quispiam significaverit aut pinxerit aut aliquid, cui similes
1207 4, 8 | sunt. ~ Augustinus:~Placetne appellemus significabilia
1208 8, 24| quid esset homo requireret, placita illa loquendi regula ad
1209 8, 24| esset inquireres. Iam enim placuerat ex ea re, quae significaretur,
1210 2, 4 | repugnantiae, si deus siverit, planius intellegemus; nunc ad illum
1211 5, 16| magistri nomine et verbo plenam constare sententiam, quae
1212 5, 13| posita nomine minus quidem plene idem tamen significat. ~
1213 11, 36| pueris historiam. Quare pleraque rerum, cum scire non possim,
1214 7, 20| signum valere quam verbum plura scilicet illis duabus syllabis
1215 3, 5 | quae volunt, aut certe plurima? Quod cum fit, non utique
1216 9, 28| Nam idem Persius omnibus poenis, quas tyrannorum vel crudelitas
1217 2, 4 | concedamus ita esse. Certe si poeta iste non «ex tanta urbe»,
1218 5, 13| servire et pro his solis poni posse pronomina, velut cum
1219 5, 13| orationis, quae pro ipso posita nomine minus quidem plene
1220 3, 6 | pudet me rem tam in promptu positam non vidisse; ex qua etiam
1221 8, 22| nihil mihi respondisses; possem tibi enim videri etiam nihil
1222 13, 42| assentiremur, si eius cogitationem possemus inspicere, quam verbis iam
1223 10, 30| iam de his dubitare non possis. ~ Adeodatus:~Vellem
1224 2, 4 | hoc versu non manente urbe poterant aliqui ex illa esse Troiani,
1225 5, 12| omne verbum nomen esse, poterisne invenire, quid distent praeter
1226 10, 30| possint suis signis esse potiora. ~ Adeodatus:~Ita videtur. ~
1227 9, 28| ipsis, tamen signis esse potiorem. Quare iam illud magis magisque
1228 5, 14| Augustinus:~Ergo, ut ea potissimum auctoritate utamur, quae
1229 11, 36| adiuverunt aut adiuvare iam potuerunt. Haec autem omnia, quae
1230 7, 20| significet. Haec, quantum potui, recordatus sum. Tu iam
1231 3, 6 | Augustinus:~Quomodo paries potuit Adeoditus: Ne ipse quidem,
1232 9, 28| cognitio nominis vilis est prae cognitione vitiorum. ~
1233 11, 35| sensui vel ipsi etiam menti praebet ea, quae cognoscere volo.
1234 5, 15| Paulus, quamquam vixerit praeceperitque rectissime, minus tamen
1235 1, 2 | arbitror non ob aliud nobis praeceptum esse, ut in clausis cubiculis
1236 8, 21| Dabis igitur veniam, si praeludo tecum non ludendi gratia,
1237 14, 46| contradicere paratus eram, praeoccupavit atque dissolvit, nihilque
1238 9, 26| nomine, quod eidem caeno praeponendum esse comperimus. Non enim
1239 9, 26| falsum res omnes signis suis praeponi oportere, non tamen falsum
1240 9, 28| rei, primum secundo iure praeponimus. Hoc enim nomen positum
1241 2, 4 | Adeodatus:~Tertia praepositio est «ex» pro qua «de» possumus,
1242 5, 16| quas Verrinas vocant, coram praepositionem, sive illo loco adverbium
1243 1, 1 | saepe soli facimus nullo praesente, qui discat, non puto nos
1244 3, 5 | nihilo minus etiam istae, cum praesentes sunt, doceri sine verbis
1245 5, 15| ait «est in illo erat», praesertim cum se ipse imperitum in
1246 11, 37| foris, sed intus ipsi menti praesidentem consulimus veritatem verbis
1247 9, 27| signorum ac non signis ipsis praestantiorem esse concessi? Quare vereor,
1248 1, 2 | ut nobis, quod cupimus, praestet, commemorari aut doceri
1249 12, 38| interrogamur, respondemus, si praesto sunt ea, quae sentimus,
1250 10, 30| firmissime statura et mansura praesumimus, in tantum odium vel timorem
1251 | praeterea
1252 8, 23| ridicule insultare coepit et premere, ut, quoniam, quicquid loquimur,
1253 10, 31| sed iter agenti, quo viso premeret gradum secumque, ut fit,
1254 8, 22| si etiam quaererem, utrum prima huius nominis syllaba aliud
1255 8, 22| alia omittam, eam ipsam primam rogationem meam, si totam
1256 4, 8 | Adeodatus:~Hoc vel in primis, quod haec signa sunt, illa
1257 3, 5 | tu quoque verbis quaeris. Prior itaque tu sine verbis quaere,
1258 10, 32| videndo notissima. Quod priusquam repperissem, tantum mihi
1259 7, 20| alia nomina nuncupari satis probabiliter disputatum est; siquidem
1260 13, 42| est nec usquequaque a me probantur. ~
1261 9, 25| Adeodatus:~Ego vero illos nec probare nec improbare audeo nec,
1262 5, 16| etiam nomina esse satis probatum est. ~ Adeodatus:~Prorsus
1263 9, 25| indiderunt, vel utrum eos probes an improbes? ~ Adeodatus:~
1264 5, 12| quisquam tibi affirmet et probet, ut omne nomen verbum est,
1265 8, 23| quae loqueremur, nostro ore procederent, atque ille non potuisset
1266 8, 23| significatur, loquentis ore procedit, nisi cum ipsa signa significantur,
1267 8, 23| cum quo disputabat, leonem processisse concluserit. Cum enim quaesisset,
1268 10, 30| perturbari, cum ea, quae prona et procliva adprobatione tenebamus,
1269 8, 24| utrum animal sit, multo proclivius adnuam; quoniam si tacens
1270 5, 12| contingunt, cum aliquid tali voce proferimus. ~ Adeodatus:~Ita est. ~
1271 13, 41| veracium et id quodam modo profiteri, ut animus loquentis appareat,
1272 7, 19| sed tamen nescio, quam profunditatem quaestionis ioco evitans
1273 3, 6 | ipse quidem, quantum ratio progrediens docuit, ostendi sine signo
1274 | Proinde
1275 13, 42| inspicere, quam verbis iam prolatis explicataque sententia sua
1276 4, 10| trisyllabum nomen, quod voce prolatum est, aliud id, quod significat? ~
1277 1, 1 | est aliud loqui quam verba promere, video nos id facere, cum
1278 2, 3 | omnino stulte verbum aliquod promimus; tu autem nunc mecum loquendo
1279 3, 6 | esse et pudet me rem tam in promptu positam non vidisse; ex
1280 10, 30| perturbari, cum ea, quae prona et procliva adprobatione
1281 5, 13| quibus plenius quam illis pronominibus res significatae sunt. ~
1282 4, 8 | quattuor signa, quae paulo ante pronuntiasti, nullone alio signo significantur? ~
1283 4, 9 | quod in capite habet abs te propositus versus, et hoc «ex», de
1284 4, 7 | hanc partem, quam discutere proposuimus. Suscepimus enim considerare
1285 7, 19| significent, signa esse non posse, proposuisti versum, cuius verba singula,
1286 11, 37| quantum capere propter propriam sive malam sive bonam voluntatem
1287 4, 9 | signa militaria, quae iam proprie signa nominantur, quo verba
1288 7, 19| facere videmur (non sit proprium locutionis), et in orando
1289 5, 12| significatu articulata voce prorumpit, animadvertis, ut opinor,
1290 13, 41| nostram linguae ipsius errore prosiliunt; nam hic quoque non earum
1291 14, 46| quanto ero in discendo provectior. Verumtamen huic orationi
1292 10, 34| vellem, sed dico id, quod proximum est, non verbis docuerit.
1293 13, 40| de immortalitate eius a prudentioribus tractatae sunt, eloquatur
1294 5, 14| qui id agit, qui digiti pruriant et qui auxilientur prurientibus. ~
1295 5, 14| pruriant et qui auxilientur prurientibus. ~ Adeodatus:~En toto
1296 3, 6 | Adeodatus:~Fateor ita esse et pudet me rem tam in promptu positam
1297 11, 36| fuisse. Nam quid sint tres pueri, quid fornax, quid ignis,
1298 8, 21| ludamus, idque ipsum tamen non puerili sensu aestimandum sit, neque
1299 8, 21| avocare animum quasi quibusdam puerilibus quaestiunculis arbitraris
1300 10, 33| percipimus, sed eo ipso aure pulsata, significationem autem re,
1301 9, 28| ille satiricus tyranni ut puniantur optavit. ~ Adeodatus:~
1302 13, 43| misericordiam uno vocabulo Punice nominari. Haec plerumque
1303 13, 43| velut tu nuper verbo quodam Punico, cum ego misericordiam dixissem,
1304 3, 6 | si enim nihil addamus, putabit, qui rogat, nolle nos ostendere
1305 5, 15| non tam esse firmum, quam putamus; fieri enim posse, ut Paulus,
1306 5, 14| in illo erat», non opinor putandum est tres istas litteras,
1307 13, 40| falsissima existimat; num igitur putandus est ea docere, quae nescit?
1308 13, 40| credens et mortalem animam putans eas rationes, quae de immortalitate
1309 14, 45| quas loquendo se tradere putant, percipiantur atque teneantur?
1310 3, 6 | post interrogationem meam, putarem ambulare nihil esse aliud
1311 8, 22| fidens rogationi respondendum putasti. ~ Adeodatus:~Verum
1312 10, 29| ego ambulavero? Quod si putaverit, decipietur; quisquis enim
1313 8, 21| numquam ego contemnenda putem, quae tu dicenda vel agenda
1314 10, 29| unde cavebo, ne id tantum putet esse ambulare, quantum ego
1315 3, 5 | histrio tibi sine verbis, qiud significet, posset ostendere. ~
1316 1, 2 | homines audiant et consensione quadam per commemorationem suspendantur
1317 5, 11| Adeodatus:~Video et, quaenam signa sint invicem significantia,
1318 10, 31| sidera, terras et maria quaeque in his innumerabiliter gignuntur,
1319 11, 35| tribuam, admonent tantum, ut quaeramus res, non exhibent, ut novimus.
1320 3, 5 | surdi non minus gestu vel quaerant vel respondeant vel doceant
1321 5, 13| verba omnia». Si autem a me quaeras, quae sit pars orationis
1322 10, 29| forte id ipsum quispiam quaerat, quid sit docere. Video
1323 3, 5 | Prior itaque tu sine verbis quaere, ut ego deinde ista condicione
1324 1, 2 | homo interior vocatur, et quaerendus et deprecandus est; haec
1325 3, 6 | voluit demonstrari, nec signa quaerens, quibus eam ostendam praeter
1326 10, 33| ignoramus; si ergo ita quaerentibus res ipsa digito demonstratur,
1327 2, 4 | sed «de tanta» dixisset, quaereremque abs te, quid «de» significaret,
1328 10, 31| fit, admirans cogitaret et quaereret, quidnam sibi hominis ille
1329 7, 19| signo, quae, cum a nobis quaeruntur, non agimus et post inquisitionem
1330 8, 23| 23 Illud ergo, quod primo quaesieram, quia iam dedisti, non quaeram.
1331 7, 19| recordor aliquamdiu nos quaesisse, quam ob causam loquamur,
1332 8, 23| processisse concluserit. Cum enim quaesisset, utrum ea, quae loqueremur,
1333 10, 30| mihi non hoc de me fuisse quaesiturus, nisi haberes, quod contradiceres -
1334 13, 42| posse dicuntur, ut in hac quaestione, si definiret, quid sit
1335 7, 19| nescio, quam profunditatem quaestionis ioco evitans in aliud tempus
1336 8, 21| quasi quibusdam puerilibus quaestiunculis arbitraris aut parvam vel
1337 | qualis
1338 3, 5 | potius quandam corporis qualitatem? ~ Adeodatus:~Ita est. ~
1339 3, 5 | corporibus etiam corporum qualitates, ut nihilo minus etiam istae,
1340 12, 39| te didicisse verbis meis, quandoquidem etiam interrogatus de singulis
1341 11, 36| rerum, cum scire non possim, quanta tamen utilitate credantur,
1342 | Quapropter
1343 1, 2 | venire in mentem res ipsas, quarum signa sunt verba. ~
1344 5, 13| mihi paucas coniunctiones quaslibet enuntia. ~ Adeodatus:~
1345 5, 13| enuntia. ~ Adeodatus:~Et, que, at, atque. ~ Augustinus:~
1346 14, 46| auctoritate divina, ne nobis quemquam magistrum dicamus in terris,
1347 | quiddam
1348 9, 26| Similiter et tu fortasse et quilibet hominum non imperite res
1349 | quisque
1350 | quocumque
1351 | quoddam
1352 10, 31| tametsi non omnibus, et quosdam homines doceri posse sine
1353 | Quot
1354 13, 42| controversiam; quod ut concedam, quotusquisque bonus definitor inveniri
1355 1, 1 | Adeodatus:~Non prorsus; nam rarum admodum est, ut ego cantem
1356 8, 22| ostende nunc, quomodo ista ratiocinatione deceptus sim, qua me hominem
1357 8, 24| diceretur, id est animal rationale mortale; an tibi non videtur? ~
1358 5, 15| existat, qui nostram istam rationem labefactet dicendo apostolis
1359 13, 40| mortalem animam putans eas rationes, quae de immortalitate eius
1360 10, 30| consideratis perspectisque rationibus cedere, ita incognita pro
1361 3, 6 | planum faciam, quod vult, non recedens a re ipsa, quam sibi voluit
1362 7, 19| sermocinando invenerimus, velim recenseas. ~ Adeodatus:~Faciam
1363 4, 8 | Adeodatus:~Hoc quoque recentius dictum recordor; nam nomen
1364 12, 38| discit meis verbis, sed recognoscit ablatis secum et ipse imaginibus;
1365 9, 28| cetera. ~ Adeodatus:~Iam recolo, quid dicas. ~~~
1366 8, 21| memoriter omnia, quae vellem, recoluisti, et, ut tibi fatear, multo
1367 1, 1 | arbitraris nos discere, cum recordamur, nec docere illum, qui commemorat,
1368 5, 13| pronomen adiunctum est, ut illa recta esset locutio tua. ~
1369 12, 39| itane te certum verba mea redderent, quemadmodum si audires
1370 5, 13| definivit ille, quem grammatico reddidisti: Pronomen est pars orationis,
1371 5, 16| aliud, quo posset nomen redditum verbo implere pronuntiatum,
1372 5, 15| fateatur? Quo tandem modo istum refellendum arbitraris? ~ Adeodatus:~
1373 10, 29| facile superiore sententia refelletur? ~ Adeodatus:~Ita est. ~
1374 13, 42| sententiam magna intentione refellimus, cum ille fortasse virtutem
1375 2, 4 | nunc ad illum versum te refer et conare, ut potes, cetera
1376 3, 5 | demonstrante te nulla tamen verba referente? ~ Adeodatus:~Hoc in
1377 8, 24| putare ad id conclusionem referri, quod his duabus syllabis
1378 11, 36| ipsis pueris accepimus, ut regem ac flammas fide ac religione
1379 8, 21| et mentis aciem, quibus regionis illius, ubi beata vita est,
1380 11, 36| regem ac flammas fide ac religione superaverint, quas laudes
1381 13, 41| Quare iam ne hoc quidem relinquitur verbis, ut his saltem loquentis
1382 13, 44| 44 Sed ecce iam remitto atque concedo, cum verba
1383 12, 39| secundo adversari atque renuere, in tertio attestari, nusquam
1384 8, 24| Ne quaeso; nam mihi ipse renuntio me hominem non esse, qui
1385 2, 4 | praeter hanc tuam regulam reperiantur, illud certe tibi adtendere
1386 5, 15| oro, ut aliquem de illis reperias, quibus verborum notitia
1387 7, 19| tandem significaret, non reperiebamus. Cumque mihi videretur non
1388 8, 22| sonuerim, quorum unum in medio repetivi dicens, «utrum homo homo
1389 10, 32| animadvertens, quando diceretur, repperi vocabulum esse rei, quae
1390 10, 32| notissima. Quod priusquam repperissem, tantum mihi sonus erat
1391 2, 4 | 4 Suo loco genus hoc repugnantiae, si deus siverit, planius
1392 14, 46| alias, si deus siverit, requiremus. Nunc enim ne plus eis,
1393 8, 24| respondebis, utrum homo nomen sit, requirenti? ~ Adeodatus:~Quid
1394 8, 21| mediocrem aliquam utilitatem requirere aut, si magnum quiddam parturire
1395 8, 24| animal tantum quid esset homo requireret, placita illa loquendi regula
1396 13, 43| magis nota esset. Ego autem resistens, quid acceperis, tibi omnino
1397 8, 23| erat arduum scurrae huic resistere; non enim concederem ore
1398 8, 23| Vellem scire, quomodo illi resisteres, de quo iocantes solemus
1399 3, 5 | minus gestu vel quaerant vel respondeant vel doceant vel indicent
1400 4, 9 | Augustinus:~Hoc quoque respondeas velim: cum verbum signum
1401 12, 38| illis cum interrogamur, respondemus, si praesto sunt ea, quae
1402 4, 8 | dictum recordor; nam nomen responderam significare aliquid, et
1403 5, 16| quaereres, quis vel quid, ut responderem «homo» vel «equus» vel «
1404 14, 46| faciebat, de quo non ita mihi responderet secretum illud oraculum,
1405 9, 26| ideo doceo, ut loquar» responderetis «homo, cur non potius ideo
1406 8, 24| curreret neque quicquam responderetur nisi animal, vel etiam tota
1407 10, 29| recte idem esse utrumque respondi. ~ Augustinus:~Nunc
1408 8, 22| syllabae sonant, nihil mihi respondisses; possem tibi enim videri
1409 7, 19| verbo fortasse indicari respondisti tu quidem, sed tamen nescio,
1410 3, 5 | potius simulare nescientem responsione mea fieri, quod vis omnino
1411 8, 24| videtur non te frustra in hanc responsionem decidisse; nam vigilantiam
1412 10, 31| Sed age nunc expeditius retractemus, utrum recte ista dubitanda
1413 4, 9 | domino apud Terentium servus rettulit «bona verba quaeso», multa
1414 1, 2 | cui verba inhaerent, ea revolvendo facit venire in mentem res
1415 8, 23| nominaret. Hoc ubi factum est, ridicule insultare coepit et premere,
1416 2, 3 | patiamur. ~ Adeodatus:~Ridiculum hoc quidem est, et nescio,
1417 8, 21| perduci cupiam, vereor, ne ridiculus videar, qui non rerum ipsarum,
1418 14, 46| didiceris; neque enim a me, cui roganti omnia responderes. Si autem
1419 10, 30| certa perventum. Sed et ista rogatio tua nescio quomodo me sollicitat
1420 8, 22| omittam, eam ipsam primam rogationem meam, si totam ex ea parte
1421 8, 22| statim certus ac fidens rogationi respondendum putasti. ~
1422 7, 19| agimus quam ut ille, qui rogatur, discat, quid velimus audire;
1423 8, 22| certus fieres, quonam modo rogaverim. ~ Adeodatus:~Quid
1424 10, 29| statim ambulando eum, quod rogavit, sine signo coner docere,
1425 1, 2 | verbis, nisi forte, sicut sacerdotes faciunt, significandae mentis
1426 1, 2 | cubilibus cordis? Ubi autem sacrificandum est, ibi et orandum. Quare
1427 1, 2 | putas sacrificium iustitiae sacrificari nisi in templo mentis et
1428 1, 2 | cubilibus vestris conpungimini. Sacrificate sacrificium iustitiae et
1429 3, 5 | theatris fabulas sine verbis saltando plerumque aperiunt et exponunt. ~
1430 3, 5 | ego, sed ne ipse quidem saltator histrio tibi sine verbis,
1431 12, 39| quemadmodum si audires sapientes homines stultis esse meliores?
1432 11, 37| virtus atque sempiterna sapientia, quam quidem omnis rationalis
1433 14, 45| ipsiusque virtutis atque sapientiae cum verbis explicaverint,
1434 3, 5 | Fateor enim sonum, odorem, saporem, gravitatem, calorem et
1435 3, 5 | ostenduntur, sed et soni et sapores et cetera huiusmodi; nam
1436 7, 19| tertium in versu verbum cum satagerem exponere, urgebar abs te,
1437 9, 28| supplicium est, quo idem ille satiricus tyranni ut puniantur optavit. ~
1438 5, 16| habere, utrum animal sit an saxum vel quid aliud, meque tibi
1439 14, 45| qui filium suum mittat in scholam, ut, quid magister cogitet,
1440 11, 35| donec, quid significet, sciam. Rebus ergo cognitis verborum
1441 13, 41| nesciamus, an verum dicant, sciamus tamen eos in animo habere,
1442 13, 41| utrum ea, quae loquitur, sciat. Adde mentientes atque fallentes,
1443 13, 40| utitur, quibus uti etiam sciens posset. ~
1444 9, 25| Adeodatus:~Concedo ipsam scientiam, quae per hoc signum evenit
1445 11, 35| significent, aut nescire; si scimus, commemorari potius quam
1446 12, 39| neque in hoc, quod optime scires, aliquid te didicisse verbis
1447 5, 11| scio. ~ Augustinus:~Scis igitur tam nomen verbo quam
1448 13, 40| locutionis; nam plerumque scit illa, quae dicta sunt, eo
1449 8, 22| est. ~ Augustinus:~Scite hoc quidem, sed cur hoc
1450 14, 45| et illi, quod loquuntur, sciunt. Falluntur autem homines,
1451 3, 6 | ambulat; dicimus enim et in scribendo et in legendo aliisque innumerabilibus
1452 4, 8 | potest. Ita fit, ut, cum scribitur verbum, signum fiat oculis,
1453 4, 9 | tempora declinantur, ut scribo scripsi, lego legi, quae
1454 4, 9 | tempora declinantur, ut scribo scripsi, lego legi, quae manifestum
1455 4, 8 | Augustinus:~Quid? cum verba scripta invenimus, num verba non
1456 8, 23| Minime vero erat arduum scurrae huic resistere; non enim
1457 2, 4 | Adeodatus:~Mihi videtur secretionem quandam significare ab ea
1458 1, 2 | ipsis rationalis animae secretis, qui homo interior vocatur,
1459 12, 39| auditor, si et ipse illa secreto ac simplici oculo videt,
1460 14, 46| non ita mihi responderet secretum illud oraculum, ut tuis
1461 | secum
1462 10, 31| quo viso premeret gradum secumque, ut fit, admirans cogitaret
1463 | secunda
1464 10, 30| implicatio totum me inspicere ac securum respondere non sinit verentem,
1465 3, 6 | loquar necesse est. Ex quo securus docebo, donec ei planum
1466 9, 25| audeo nec, quid fuerint secuti, scio. ~ Augustinus:~
1467 9, 25| mihi, quid arbitraris eos secutos esse, qui huic rei tam foedae
1468 13, 42| genus sane late patens et semen innumerabilium dissensionum
1469 14, 45| utrum vera dicta sint, apud semet ipsos considerant interiorem
1470 11, 37| incommutabilis dei virtus atque sempiterna sapientia, quam quidem omnis
1471 8, 21| quandam beatam eandemque sempiternam, quo nos deo duce, id est
1472 4, 9 | nominibus utique utitur, et cum seni domino apud Terentium servus
1473 12, 38| penetralibus rerum ante sensarum quaedam documenta gestamus,
1474 9, 28| concesseris, et explicasse, quid senseris. Sed, ut opinor, intellegis
1475 12, 38| aut mente percipimus. Illa sensibilia, haec intellegibilia sive,
1476 12, 38| verbis, sed rebus ipsis et sensibus discit. Nam verba eadem
1477 12, 38| sed de his, quae aliquando sensimus, quaeritur, non iam res
1478 12, 38| sentire, sed vidisse ac sensisse narramus. Ita illas imagines
1479 11, 35| oculis vel ulli corporis sensui vel ipsi etiam menti praebet
1480 4, 8 | quae verba sunt, ad quem sensum pertineant Adeodatus:~
1481 3, 5 | et alia, quae ad ceteros sensus pertinent, quamquam sentiri
1482 12, 38| eademque corpora, quae sentimus sensusque ipsos, quibus tamquam interpretibus
1483 5, 16| Vide iam, utrum istae duae sententiae plena pronuntiata sint: «
1484 14, 46| nosti, etiam de singulis sententiis interrogatus ea te scire
1485 12, 38| quia non nos ea videre ac sentire, sed vidisse ac sensisse
1486 3, 5 | omnia, quae in corporibus sentiuntur. ~ Augustinus:~Considera
1487 8, 23| quod dicitur. Illae autem separatim enuntiatae syllabae, quia
1488 6, 17| orationis ita est, ut alias septem non contineat. ~ Adeodatus:~
1489 9, 25| Potesne saltem scire, quid tu sequaris, cum hoc nomen enuntias? ~
1490 8, 24| Visne igitur dicam, quod sequitur? ~ Adeodatus:~Ne quaeso;
1491 8, 21| fortasse aut ludere nos et a seriis rebus avocare animum quasi
1492 13, 41| accidere video, cum aut sermo memoriae mandatus et saepe
1493 3, 5 | omnino non posse, siquidem sermocinamur, ubi non possumus respondere
1494 7, 19| 19 Iam quae sermocinando invenerimus, velim recenseas. ~
1495 7, 19| significaretur, ostenderem, cumque id sermocinantibus nobis fieri non posse dixissem,
1496 14, 45| quoniam post admonitionem sermocinantis cito intus discunt, foris
1497 8, 22| accipio; assentior enim tibi sermocinari nos omnino non posse, nisi
1498 1, 1 | sane, quod in hac nostra sermocinatione res ipsa indicabit. Sed
1499 3, 5 | homines cum surdis gestu quasi sermocinentur ipsique surdi non minus
1500 5, 13| definitionem nullis nisi nominibus servire et pro his solis poni posse
1501 4, 9 | seni domino apud Terentium servus rettulit «bona verba quaeso»,
|