VI
EXORDIA ET CONTINUATIONES INVIDIE.
[1]
Invidus de alterius melioratione affligitur, quia prave mentis nequam oculus
vitiatur. [1'] Inde est quod delictum correctio
subsequatur ne digna pena feriat transgressorem.
[2]
Invidi debent perpendere quod multe cecitatis noscuntur miserie subiacere. [2'] Rogamus itaque tuam dilectionem ut hoc prospecto
ne de alieno profectu doleas vel de proximi letitia contabescas.
[3]
Qui invidie peste carere desiderat, illam hereditatem diligat quam coheredum
numerus non angustat. [3'] Quapropter tibi firmiter cum
pura conscientia suademus ut eiectis vitiis tuam personam studeas virtutibus
adornare.
[4]
Ecce quanto dolore invidorum oculi premuntur, quia et ubique si aures haberent
de alienis profectibus torquerentur. [4'] Quare cum sola
misericordia invidia careat, si felices esse volumus hanc pestem contrariam
evitemus.
[5]
Invidia sibi mendax livoris proprii penas exigit, quia medulitus extuat et
animam suam perdit. 5’ Hanc siquidem homo cum prudentia superet, quod fieri
melius nunquam potest quam si virtutibus et glorie serviatur.
[6]
Invidia diaboli mortem intulita quam Christi misericordia effugavit.
[6'] Inde est quod membra diaboli eius in hoc malitiam
imitantur, quam nos qui sumus de scola Domini fugiamus.
|