IX
EXORDIA ET CONTINUATIONES VENTRIS INGLUVIEI.
[1]
Cum satietate venter extenditur, oculi libidinis excitantur.
[1'] Inde est quod moderate quis cibum assumat, ne peccatorum
onere pregravetur.
[2]
Quanto venter ciborum concupiscentiis adimpletur, tanto anima donis celestibus
minoratur. [2'] Proinde est quod si spiritualia querimus
hec mortalia fugiamus.
[3]
Deo placere non poterunt qui carnis desideriis acquiescunt.
[3'] Quare si vitam cupimus in benedictionibus seminemus.
[4]
Venter et genitalia sibi subnixa taliter famulantur ut dum nimis unum reficitur
aliud ad vitia excitatur. [4'] Eapropter modus et mensura
cum discretione precedat, ne sine misericordia puniamur.
[5]
Sicut per gulam primi parentes de paradiso eiciuntur, ita per gule abstinentiam
eorum filii ad eandem gloriam revocantur. [5'] Quocirca te
rogamus ne castrimargie intendas, ut hic honorem habeas et retributionem
prestante Domino in futurum.
[6]
Gulositas ab omnibus refrenetur ne homo pereat et vite meritum amittat. [6']
Deprecor itaque te amice ut tue saluti consulas et honori, sic incedens per
bona temporalia ut per ea non amittas eterna. Nam
quid prodest homini si totum mundum lucretur et gule deserviat et anime pariat
detrimentum?
|