IV

EXORDIA ET CONTINUATIONES FORTITUDINIS.

[1] In adversis fortitudo recte opponitur ne humana fragilitas dissolvatur. [1'] Inde est quod te consolationem oportet recipere, quia nullus est qui possit Dei voluntatibus contraire.

[2] Sicut in prosperis non debet se quisquam extollere, ita decet quemlibet adversa cum fortitudine tollerare. [2'] Quare te rogamus ut in talibus cum discretione procedas et cautelam habeas diligentem.

[3] Longa patientia fortem efficit non tantum grande principium quod resistit. [3'] Inde est quod perseverare te condecet fortiter et resistere contrariis pacienter si vitium cupis eicere per virtutem.

[4] Iob in tribulatione iustus apparuit, quia pacienter per virtutes vitia effugavit. [4'] Hinc est igitur quod tollerantiam habeas in omnibus benedicens Dominum cuius sunt universa.

[5] Tobias angelum Domini recipere in domum promeruit, quia contumelias et afflictiones benigne sustinuit, et Deum in membris suis de propria substantia honoravit. [5'] Cuius vita et exemplo suffulti omni tempore Creatori nostro placere totis viribus studeamus et grata servitia exhibere ut cum tempus messionis advenerit Domino dispensante centuplum recipere mereamur.

[6] Qui comminari voluerit dum patietur in terris, Dominum cuius exemplum contempnit sibi contrarium sentiet in excelsis. [6'] Quapropter magnanimus esto, et fiduciam securitatem magnificentiam constantiam et pacientiam teneas ne imbecillis mundi pericula pertimescas.