VII

EXORDIA ET CONTINUATIONES FIDEI.

[1] Nullum. fructum fides consequitur, ubi humana experientia dominatur. [1’] Inde est quod te scire volumus quod in hiis que non videntur et que non potest hominum ratio experiri probatur consistere fides nostra.

[2] Fides ad salutem non proficit si ei vita laudabilis non assistit. [2’] Quare si per fidem salvari desideras, studeas cum fide bona opera compensare, quia fides sine operibus mortua est.

[3] Per fidem amicorum corda iunguntur, que si violata fuerit iurgia suscitantur. [3’] Quapropter te rogo ut fidem amicis serves diligas concordiam et litigia fugias inter cetera, sciens quod grave est fidem fallere.

[4] Infantulus inmundus primo fidem ab ecclesia exigit, et sacerdos ut pro fide vitam eternam habeat intercedit. [4’] Rogo te itaque ut semper tue peticionis memor existas et promissionis facte et renuntiationis exhibite omni tempore recorderis.

[5] Per fidem sancti vicerunt regna et per eandem homines ad celestia regna perveniunt. [5’] Scire te volumus et non expedit ignorare quod sancti pro fide Christi servanda pugnaverunt usque ad mortem, et nos hoc idem faciamus cum eis ut possimus ad gloriam pervenire.

[6] Quod fides catholica precipit observari convenit, quia prevaricatores divina maiestas perpetuo iudicabit. [6’] Hinc est igitur quod cum iustus ex fide vivat’ et sine fide qui fuerit moriatur, fidem sinceram habeas et fidei documenta satagas custodire.