Caput
1 1 | entis sit aliquod summum bonum possibile, et homo quaedam
2 1 | oportet quod aliquod summum bonum sit homim possibile. Non
3 1 | possibile. Non dico summum bonum absolute, sed summum sibi,
4 1 | Quid autem sit hoc summum bonum, quod est homini possibile,
5 1 | rationem investigemus. Summum bonum quod est homini possibile
6 1 | in operando. Ergo summum bonum quod est homini possibile
7 1 | omittunt, quia suum summum bonum numquam attingunt; tantum
8 1 | quod non quaerunt quod est bonum ipsius intellectus. Contra
9 2 | in homine. Summum autem bonum quod est homini possibile
10 2 | voluptuosissimam. Unde cum nullum maius bonum possit homini contingere
11 2 | conclusum est, quod summum bonum, quod est homini possibile
12 3 | Item, summum bonum quod est homini possibile
13 3 | in eadem. Quid enim maius bonum potest homini contingere
14 4 | concludi potest quod summum bonum quod est homini possibile
15 5 | Et quia summum bonum quod est homini possibile
16 5 | virtutibus moralibus operantes bonum et vivant vitam beatam;
17 5 | beata. Hoc enim est maius bonum quod homo a deo recipere
18 5 | expectamus. Et cum tantum bonum sit homini possibile, sicut
19 5 | quae tendunt in hoc summum bonum, quod est homini possibile,
20 5 | operatur propter summum bonum ad quod innatus est. Et
21 5 | quae non ordinantur ad hoc bonum vel quae non sunt tales,
22 5 | quae ordinantur ad hoc bonum, peccatum sunt in homme.
23 6 | diriguntur in hoc summum bonum hominis, quod iam dictum
24 11| domo et dux in exercitu et bonum commune in civitate. Et
25 11| unus ab unitate ducis, et bonum exercitus per se est in
26 11| est unitas huius mundi, et bonum huius mundi per se est in
27 11| ad ipsum, ut nullum sit bonum in aliquo ente mundi, nisi
|