Liber,  Caput

 1      I,  I   |               potuit esse, ut Vergilius Aeneam imitatur non iuxta illud,
 2      I,  I   |               Marone. Non enim imitatur Aeneam, prout fuit, sed iuxta hoc,
 3      I,  I   |                 quodammodo secunda vice Aeneam. Immo possunt poetae (quod
 4      I,  I   |                   Interdum vero statuit Aeneam in silva, interdum iuxta
 5      I,  I   |        phantasticen in medio monstrorum Aeneam pingens.~Sextam ergo tandem
 6      I,  I   |              monstrorum medium collocat Aeneam tota Aeneide, ita ut omnia
 7      I,  I   |              pingit, sed quatenus circa Aeneam pingit. Neque enim pictorem
 8      I,  I   |                  Ut cum Maro introducit Aeneam in nube latentem, non condit
 9      I,  I   |                actionem, hoc est fingit Aeneam in nube antiquae naturae
10      I,  III |                 introduxisse perorantem Aeneam immo, quod nullus oratorum
11      I,  III |        dialecticus tota Aeneide venisse Aeneam Troia in Italiam, sed tantum
12     II,  IV  |            probos providentiam, ut erga Aeneam tot in periculis, vel quod
13     II,  V   |                applicat fuisse ilium ad Aeneam quoque missum in IV et ad
14     II,  V   |             tota Aeneide, ut Iunonis in Aeneam, Cupidinis in Ascanium,
15     II,  V   |              ipsam accedat fictionem et Aeneam ad Tartara deducat, fingit
16     II,  V   |               deducat, fingit ingeniose Aeneam ipsum afferentem congruentias,
17     II,  V   |          metamorphoses illae Iunonis in Aeneam vel Beroën, Neptuni apud
18     II,  V   |         Polydorus post mortem alloquens Aeneam in III vel Dido et Anchisis
19     II,  VI  |              constabit exempio Aneidos, Aeneam, profugum e Phrygia, in
20     II,  VI  |            sollertiam exprimendam solum Aeneam cum Achate per ignotas vagari
21     II,  VI  |               feroces viginti classibus Aeneam armatum et quidem ignotum
22     II,  VI  |              deo".~Difficile erat ipsum Aeneam externum et quidem coniuge
23     II,  VI  |                 suasurus.~Difficile est Aeneam in incertum navigare, utpote
24     II,  VI  |           Sybillam exstitisse et ad eam Aeneam accessisse. Figenda erit
25     II,  VI  |                  Defficile erit inscium Aeneam potuisse invenire in terra
26     II,  VI  |               lib. VIII. Difficile erit Aeneam tot proeliis interesse,
27     II,  VI  |       verteretur nymphas. Difficile est Aeneam absentem de Ascanii periculo
28     II,  VI  |                nuntiasse. Difficile est Aeneam modo vulneratum redire statim
29     II,  VI  |                 pium ilium tota Aeneide Aeneam Turnum vitam a se humiliter
30     II,  VII |                  qui continuo prudentem Aeneam sequitur, relinquit, solam
31     II,  VIII|               perfectum in speculatione Aeneam repraesentaret Maro, omnium
32     II,  VIII|       scientissimum exhibet, quippe cum Aeneam sacra diis facientem ferme
33     II,  VIII|           architecturae Dido~Nunc media Aeneam secum per moenia ducit~Sidoniasque
34     II,  VIII|                illo versiculo lib. IV:~ Aeneam fundantem arces ac tecta
35     II,  VIII|              male aedificata correxisse Aeneam, et arcem urbi prudenter
36     II,  VIII|             claritatem agentem perfecte Aeneam vel tamquam publicam personam,
37     II,  VIII|          certare videntur de amore erga Aeneam. Immo et auctoritatis eximiae
38     II,  VIII|                Cymodoceam certis verbis Aeneam, quibus Vestalis alloqui
39    III,  III |           partim in conviciis Amatae in Aeneam coniectis repraesentat,
40    III,  V   |         reverentiae erga patrem. In quo Aeneam ut filium mirare maxime!
41    III,  V   |            tamen in Turnum, iniurius in Aeneam. Pessima vero socrus Amata.~
42    III,  X   |             indicat lib. VIII. Dum enim Aeneam in ignota loca deducit (
43    III,  XIV |                fine ergo I miratur Dido Aeneam, audit loquentem:~... haerent
44    III,  XIV |             regnum Aeneae et nunc ducit Aeneam per civitatem, nunc extra
45    III,  XVII|                 excitare tempestatem in Aeneam, Cupidini detinere illum
46    III,  XVII|                Aeneae praeparans, Yenus Aeneam periculis eripiens ceteraeque
47    III,  XVII|             intellexit Maro ipsum Iovem Aeneam exercentem adversis rebus
48     IV,  IV  |                enim a Marone collocatum Aeneam, non in terra modo, sed
49     IV,  VI  |              Sic chronographi colligunt Aeneam eodem anno venisse in Italiam,
50     IV,  VI  |               enim v. g. possibile fuit Aeneam cum Didone trecentis ante
51     IV,  VI  |                  quomodo possibile fuit Aeneam in Libya iaculari cervos,
52     IV,  VI  |              vero iaculari in Libya vel Aeneam loqui cum Didone est impossibile
53     IV,  VI  |                 Ceteroqui possibile est Aeneam loqui cum Didone vivente
54     IV,  IX  |             Mezentius frustra obequitat Aeneam, ter Daedalus effingit Icarum.~
55      V,  I   | universalissimae, ad quam pertineret ut Aeneam ut heroem generose ex lapsu
56      V,  I   |                 Ergo et aliud probabile Aeneam quoque petiisse auxilia,
57      V,  I   |                est probabile corrogasse Aeneam per legatos, sed per se
58      V,  V   |        pulcherrime exornatum.~Sume enim Aeneam; is ut Aeneas fuit, historia
59      V,  XI  |            Poenos, ut benigne excipiant Aeneam, est conceptus medius, receptio
60      V,  XI  |         conceptus mittendi Mercurium ad Aeneam, ut a Didone discedat, discessus
61     VI,  V   |             Minervam, Priamum Mercurii, Aeneam Veneris etc. Ideoque et
62     VI,  X   |             igitur rex hospitio excipit Aeneam, profecto enim ipsa sapientia
63     VI,  X   |                  Hi vero Penates docent Aeneam, ubi sit quaerenda felicitas,
64     VI,  X   |                vincenda est. Iuvat ergo Aeneam~... evasisse tot urbes~Argolicas
65     VI,  X   |                non eum virum adhuc esse Aeneam, in quo virtutum habitus
66     VI,  X   |           iterumque placandam, instruit Aeneam lumen naturale, ut si vult
67     VI,  X   |                Cyclopum insulam deducit Aeneam, ut ostendat Cyclopes, hoc
68     VI,  X   |            appetitum inferiorem, contra Aeneam, recto a cursu ad contemplationem
69     VI,  X   |                  hoc est superior mens, Aeneam vexari videns~... summa
70     VI,  X   |                quia necdum aptum omnino Aeneam contemplationi vidit et
71     VI,  X   |             Haec ergo adamat vehementer Aeneam. Vir enim iam purgatus,
72     VI,  X   |            illustrat mentem nostram, et Aeneam illuminat persuadetque abitum
73     VI,  X   |               concupiscentia, pertrahit Aeneam in suam sententiam, ut parum
74     VI,  X   |                 vires fortes, sequantur Aeneam,~Exigui numero, sed bello
75     VI,  X   |                 omnia vorat, non terret Aeneam a speculando. Vult enim
76     VI,  X   |               fingit Maro addiscere hoc Aeneam et cum Sibylla exquirere
77     VI,  X   |           plurima turba etc.~Docet ergo Aeneam ipsum ad speculandum verum
78     VI,  X   |       philosophiae lib. VI ratio nondum Aeneam perfectum facit sapientem.
79     VI,  X   |           Rursum autem Iuno persequitur Aeneam, non quidem iam ut Cupiditas
80     VI,  X   |               Turnum ad bellum, sed non Aeneam, et quidem affamulante Allecto,
81     VI,  XI  |              allegorice ad astronomiam: Aeneam esse filium Veneris, nepotem
82    VII,  III |            cogitatum examinamus quendam Aeneam, quam examinaremus hunc
83    VII,  III |               examinaremus hunc ut hunc Aeneam in scaena agentem. Cap.
84    VII,  VI  |             noctis in umbra.~Hinc pater Aeneam...,~v. g. cum Apollo dat
85    VII,  VI  |                 lector probabile fuisse Aeneam in Italiam venisse, etsi
86    VII,  VI  |           fuisse in media fame venturum Aeneam in Italiam, facilius assentiar
87    VII,  VII |              ipse Iulius Caesar. Fingit Aeneam nudato capite clamantem:~
88    VII,  VII |                 probabilitas, cur iuvet Aeneam Euander, Venus, Iuppiter