Liber, Caput
1 I, I | rursus fingendi, seu ut Aristoteles, imitandi. Cum enim ad naturam
2 I, I | quod est vel fuit, sed, ut Aristoteles docet, iuxta illud, iuxta
3 I, I | hoc est, nisi fallor, quod Aristoteles in libro de Poetica cap.
4 I, I | potius, ut se ipse explicat Aristoteles, spectare in aliquo, non
5 I, I | facere. Quare statim subdit Aristoteles: "id quod spectat poesis,
6 I, I | Primum enim satis stricte Aristoteles et angustius, quam par est,
7 I, I | exsistebant vel quae exsistunt (Aristoteles enim actiones iam quasi
8 I, I | accessit, quam pictores et Aristoteles in libro De coloribus artem
9 I, I | dixeris, maxime, quem vocat Aristoteles heroicum, qui tantum flosculum
10 I, I | depingere. Hoc ergo sensu Aristoteles actiones humanas dixit esse
11 I, II | per emendicationem, quam Aristoteles participationem vocat in
12 I, II | est natura ipsa, ut ait Aristoteles, impellens ad imitandum
13 I, III | poesi convenit. Ergo, probat Aristoteles minorem. Poesis enim iuxta
14 I, III | universalissime, ut docet Aristoteles, quo pacto potuit venire,
15 I, III | fabulis texit. Quod cum Aristoteles facere nollet, ne fecisse
16 I, IV | itaque, sensit manifeste Aristoteles neutiquam ideales personas
17 I, IV | autem imitantur, ut ait Aristoteles, agentes ipsos imitantur,
18 I, IV | Certae enim actiones, ut idem Aristoteles ait, sunt suppositorum.~
19 I, IV | Accedit ratio, quam affert Aristoteles cap. 7, maxime spectari
20 I, IV | versificatoris opus, ut Aristoteles docet. Quare et Vergilius
21 I, V | species reperire, ut docuit Aristoteles cap. 1. Aliquae enim species
22 I, VII | POESEOS IUXTA MODUM IMITANDI~ ~Aristoteles duplicem proponit modum
23 I, VIII| miserabilibusque, ut docet Aristoteles, coorta. Elegia etiam plerumque
24 II, I | historia quidem petitur, ut Aristoteles docet, hoc est certa persona
25 II, III | IUXTA UNIVERSALIA~ ~I. Docet Aristoteles liberandam esse historiam
26 II, III | experdidit". Deinde subiungit Aristoteles: "Hoc itaque proprium eius
27 II, III | perfecto. Quod manifeste Aristoteles insinuavit, cum, ut diximus,
28 II, IV | obscure, ni fallor, docuit Aristoteles cap. 7 verbis sequentibus: "
29 III, I | ipsas. Quod expresse docuit Aristoteles, cum dixit: "Non enim personarum
30 III, XIV | petitur ex moribus, ut ipse Aristoteles testatur, qui praecipuum
31 III, XIV | duo philosophorum numina, Aristoteles et Plato, vel ideo divinissimum
32 III, XIV | est. Haec enim, ut idem Aristoteles docet, est praestantiorum
33 III, XIV | sigillatim exprimenda. Hoc docuit Aristoteles cap. 12. "Par", inquit, "
34 III, XIV | MORES~Hos cap. 4 de Poetica Aristoteles sic definit: "Mores dicimus,
35 IV, VI | nulli cervi sint? Ait ergo Aristoteles c. 23: "Tametsi peccemus
36 IV, VI | Exemplar enim", inquit Aristoteles c. 23, "superare poetam
37 IV, XII | apud epicum, cum diserte Aristoteles doceat cap. 7: "Poeta circa
38 IV, XIII| versari debet, nempe ut Aristoteles docet cap. 7: "Quid conveniat
39 IV, XIII| requirunt universalitatem, ut Aristoteles docet et nos libro sequenti
40 V, I | subtiliter quam vere de hac Aristoteles (cap. 6), cuius doctrinam
41 V, II | quod sine dubio addidisset Aristoteles, si eius exemplum habuisset,
42 V, III | Divinus autem magister Aristoteles docet epopoeiam esse praestantiorum
43 V, III | potuerunt, sicut praecepit Aristoteles cap. 7 docens historiam
44 V, V | genere episodii intellegendus Aristoteles cap. 22, ubi laudat Homerum,
45 V, VI | enim licere poetae docet Aristoteles (dummodo nihil fidei vel
46 V, VI | faciendum, quia ut docet Aristoteles, poetam decet ex persona
47 V, VI | sed brevissime, ut docet Aristoteles, ne videamur in aliena arte
48 V, VII | poetae enim est, ut docet Aristoteles cap. 7, nomina imponere)
49 V, IX | oritur. Vocat autem illam Aristoteles (cap. 5) in concreto totum
50 V, X | tantum in fine, ut dixit Aristoteles, non enim tantum integrum
51 V, XI | fabulae, quam non satis Aristoteles dare explicavit, nam illa,
52 V, XII | praecipue in epopoeia, cum Aristoteles cap. 2 doceat: "Tragoediae",
53 VI, IX | inquit, "in sententia nisi Aristoteles fuisset, numquam Homericarum
54 VI, IX | Landinus satis clare, quid Aristoteles praestiterit in illis sex
55 VII, I | et unum. Licet enim, ut Aristoteles docet cap. 22, mirandum
56 VII, III | ADMIRABILITAS FABULAE~ ~De hac Aristoteles non satis clare cap. 22: "
57 VII, III | habent. Miramur enim, ut ait Aristoteles, illa, quorum causam ignoramus.
58 VII, IV | explicabimus ulterius. De hac autem Aristoteles cap. 22 ita praecipit: "
59 VII, IV | probabilitatem. Siquidem enim Aristoteles docet alibi post admirationem
60 VII, IV | Abstrahentium autem, ut docet Aristoteles, non est mendacium. 3. Differunt
61 VII, V | paralogismus est". Docet hic Aristoteles summum quoddam artificium
62 VII, VI | Hoc est ergo, quod docuit Aristoteles, paralogismum a poetis fierii,
63 VIII, I | Hanc connexionem insinuat Aristoteles cap. 14: "Quoniam vero",
64 VIII, II | Tria huiusmodi assignat Aristoteles cap. 9:~I est peripetia,
65 VIII, II | g. "In Lynceo", inquit Aristoteles, "ductus est ille quidem
66 VIII, II | pariunt. Fabula enimt ut docet Aristoteles alibi, non tantum actionum
67 VIII, IV | fuse quidem, sed obscurius, Aristoteles cap. 13, in quo genera agnitionis
68 VIII, VI | PERTURBATIONE~ ~Haec, ut dixit Aristoteles, est actio letifera continens
69 VIII, VI | hos ipsos possunt, negat Aristoteles posse alios contingere.
70 VIII, VI | Medea occidit filios, et hoc Aristoteles non laudat, quia magnae
71 IX, I | sed actionum, ut saepe Aristoteles inculcat toto libro. Rectius
72 IX, I | Rectius ergo ipse describit Aristoteles tragoediam esse imitationem
73 IX, II | docet, etiam totum, ut tamen Aristoteles praescribit, melior est,
74 IX, II | quia interdum, ut insinuat Aristoteles et docet Pontanus, potest
75 IX, II | Parique ratione", docet Aristoteles, "ab adversa fortuna ad
76 IX, IX | universali idea dicendi. Quare Aristoteles maximopere historiae vetustatem
77 IX, IX | et universalia, ut docuit Aristoteles.~Apologi quoquei, cuiusmodi
|