Liber,  Caput

 1      I,  I   |               dissentio. Primum enim satis stricte Aristoteles et angustius,
 2      I,  I   |             templum.~ Quarto, abunde satis et illam partem expressit,
 3      I,  III |             in exiguas partes eamque satis particularem, ut: An iure
 4      I,  IV  |         poetas harum usus personarum satis redarguere posset imperitorum
 5      I,  IV  |              perfectam et distinctam satis ab oratoria facultate imitationem
 6      I,  V   |            causam, quo ipso silentio satis se ipsum damnat.~
 7     II,  IV  |            et oeconornice malus, nee satis ordinatus, qui heroi bene
 8     II,  VIII|            etiam naturalis horologii satis fuisse gnarus ex communi
 9     II,  VIII|   allegolarice proponuntur, quamquam satis est printipibus hac facilitate
10     II,  VIII|      theoricen, illud unum in fine I satis declarat, quod picturas
11    III,  IV  |        auctores, necdum etiam matura satis est; ferox enim, violenta,
12    III,  XIV |             et voluntatem afficiunt, satis egimus deque eorum actionibus,
13     IV,  VI  |              sunt, fuerit, nequaquam satis recte id fiet". Ex quibus
14     IV,  X   |           poeticae artis reiciendam. Satis haec indicasse est parum
15     IV,  XIII|     conficias magnitudinis episodia. Satis ergo erit in ipso s. Paulo
16     IV,  XIV |        exsecratur imprecaturque mala satis aperte iuxta eandem regulam.~
17     IV,  XIV |           audiverimus, ex Aristotele satis intellecta, ut mirer, vel
18      V,  I   |        Herculis descripsissent, rati satis esse, quod unus fuerit Theseus
19      V,  III |               ut ipse Homerus". Idem satis constat ex propositione
20      V,  III |           poemate, quae inter se non satis connexa sunt, non componit,
21      V,  XI  |           enim Penates explicaverunt satis, qua via eundum esset, quae
22      V,  XI  |           perpetua fabulae, quam non satis Aristoteles dare explicavit,
23      V,  XII |           illum re vera videatur non satis intellexisse vel certe illius
24     VI,  III |               in quorum descriptione satis clare praecepta condendorum
25     VI,  V   |        politica, oeconomica etc. Sed satis est, si id privatim exopendas
26     VI,  VII |              odio vero erga improbos satis dare docent in mortibus
27     VI,  IX  |           Non explicat vero Landinus satis clare, quid Aristoteles
28     VI,  X   |        delitescentia sapientiae, non satis est, ut Aeneae filiam despondeat,
29    VII,  III |               De hac Aristoteles non satis clare cap. 22: "Sane convenit
30    VII,  VII |              in artificio non possum satis mirari Maronem. Introducit
31     IX,  II  | supernaturaliter sanctum et fortem. "Satis enim", inquit cap. 11, "
32     IX,  VII |           communem, de hac plus quam satis Scaliger lib. I, ubi vide
33     IX,  VIII|            factitatam, de qua exacte satis Pontanus et Scaliger.~