Liber,  Caput

 1      I,  III |     Demosthenis vel Tullii? At opera poetarum suopte genio immortalia
 2      I,  IV  |           Marone, immo et in ceteris poetarum, qui tamen non essent tanti,
 3     II,  III |                cur nimirum principes poetarum, Vergilius et Homerus, ipso
 4     II,  III |            ergo laudandi sunt ceteri poetarum atque inter eos Statius,
 5     II,  V   |            19), quam nusquam ab ullo poetarum Mars? Neque desunt illi
 6     II,  V   |           equo, qualem nullus umquam poetarum excogitare potuit? Numquid
 7     II,  V   |       praecipue fictiones antiquorum poetarum possibiliaque ab ipsis conficta,
 8     II,  VIII|              explicavimus in fabulis poetarum? Haec quia cognita fuit
 9     II,  VIII|          campis et Orpheus ceterique poetarum, tamquam imitandi allegolarice
10     II,  VIII|              quod expressit mire rex poetarum, cum illum effingit deliberantem
11     II,  VIII|          Vides nullum in divinissimo poetarum otiosum esse verbum. Cum
12    III,  VIII|            vero etiam in hoc maximum poetarum utrique universalitati satisfecisse.
13    III,  XIV |            Homerum et maximum omnium poetarum, quod poesin suam maxime
14    III,  XV  |         universalem ideam. Quis enim poetarum vel perfectius apprehendere,
15    III,  XVII|            praesertim cum a regum et poetarum sapientissimo Davide fuerint
16     IV,  IV  | metamorphosis. Immo et vetustioribus poetarum herbarum nomina, fontium,
17     IV,  X   |          effectuum duo elegantissimi poetarum, Statius et Ciaudianus,
18      V,  III |              III~IUDICIUM DE CETERIS POETARUM QUOAD FABULAE UNITATEM~ ~
19      V,  III |           crimen rei publicae epicae poetarum, si arte ipsa poeseos, ut
20     VI,  I   |        omnium consensu proprium esse poetarum docere. Ipsum autem istud
21     VI,  II  |          perciti poetica est. Etenim poetarum aliqui ab ipsa natura ad
22     VI,  VI  |     Pythagoream, quam maxime uterque poetarum de unitate ac binario, de
23     VI,  IX  |      praecepta exemplo perfectissimi poetarum illustraret, vel certe totam
24     VI,  IX  |          ferenda non essent, nisi ea poetarum optimus ita finxisset, ut
25     VI,  IX  |              Lucano): "Id", inquit, "poetarum genus vere germaneque, sicuti
26     VI,  IX  |             ethica et exemplo maximi poetarum Maronis docebimus, quo pacto
27     IX,  IX  |              Moschi, antiquissimorum poetarum, quamquam alii commune nomen