Liber, Caput
1 I, I | naturales ita imitatur poeta plerumque, ut eas iuxta ea, qualia
2 I, III | accidere in imitatione, ab ea plerumque deficiunt, archetypo enim
3 I, III | Oratoria opera ad locum plerumque certum, ad personam, ad
4 I, III | eorundem operum deperit plerumque. Atque adeo ex natura sua
5 I, VIII| Aristoteles, coorta. Elegia etiam plerumque hos admittit, parcius tamen
6 I, IX | mimo et tragoedia, quae plerumque unius diei actionem, vel
7 II, IV | totius heroicae vitae, quae plerumque perplexa est et ad ultimas
8 II, VII | etiam et Aeneas stipatus plerumque introducitur in actuosa
9 III, X | vocum,~Lib. IX in Cretheo. Plerumque enim poetae musica delectantur,
10 III, XI | virtutes.~1. enim athei plerumque, et hos expressit contemptor
11 III, XI | 3. luxu gaudent suntque plerumque ebriosi. Hos exhibet ille,
12 III, XII | obtestanturque Latinum.~Urbanus~Hic plerumque ingenio molli, fracto et
13 IV, I | ceteris actionibus, cum sit plerumque civilis. Sed rursus neque
14 IV, VI | oportet". Diem vero serenum plerumque faries, ut illustrior quodammodo
15 IV, XII | vel dicere". Quia tamen plerumque in poemate oratio est in
16 VI, X | sapientiam. Quae quia latet plerumque, ideo Latium dicitur, quia
17 VII, IV | Probabilitas rhetorica habet plerumque intentum reale et ultimatum,
18 IX, II | exsilia, caedes, rursus plerumque publicas et celebres. Comica
19 IX, II | vehemens gaudium.~VIII. Exitu plerumque contrario diversae sunt.
20 IX, II | agemus hic de ipso, cum plerumque apud nostrates et prave
21 IX, VII | alicuius rei felicem exitum plerumque polliceri, contra ac fit
22 IX, VII | modico, voce non contenta plerumque, sed ordinaria. Mimus vero
23 IX, VIII| morum risu dignae, sine ullo plerumque fabulae argumento, sermone
24 IX, IX | possent. Continent autem plerumque laudationes principum vel
|