Liber, Caput
1 I, I | vel exsistere poterunt. Cur enim aliquis non possit
2 I, I | superioribus firmiorem fortasse, cur solae actiones humanae dici
3 II, I | videmus ullam rationem, cur etiam totum penitus argumentum
4 II, III | confirmant, causam vero, cur ita bene dixerit, non afferunt),
5 II, III | dixerit, non afferunt), cur nimirum principes poetarum,
6 II, V | afferentem congruentias, cur debeat descendere ad inferos
7 II, V | fictionis redditque causam, cur hoc credi possit de Aenea
8 II, VIII| conviviis. Ceteroqui nescio, cur illi magis placuerit Misenus,
9 IV, IV | actionem. Placet mini, nescio cur, illud:~Primus ab adversa
10 IV, X | effectus in causa sunt, cur tantopere placeat Statius
11 VI, V | initio. Haec fuit causa, cur nonnulli sapientissimi imperatores
12 VI, X | semper tenere debet.~Sed cur Aeneas, licet deserat sponte
13 VI, X | Quod enim odisse coepimus, cur id lacrimantes fugiamus?
14 VI, X | nitentes~Desuper ostentat...~Cur tamen Anchises postea Aeneae
15 VII, IV | occidisset. Atque haec causa est, cur poetae non mentiantur, abstractivam
16 VII, VII | Heleni. Ratio autem est, cur haec ad futurorum probabilitatem
17 VII, VII | sumus. Eadem ratio est, cur et illa inducant probabilitatem,
18 VII, VII | teste Servio. Ratio est, cur haec probabilitatem afferant,
19 VII, VII | Nam v. g. probabilitas, cur iuvet Aeneam Euander, Venus,
20 VII, VII | Iuppiter et aliae personae, vel cur hoc modo, fons est probabilitatis
21 VIII, V | AGNITIONE~ ~Miror Aristotelem, cur solam agnitionem tamquam
22 VIII, VI | facinus. Dat vero rationem, cur huiusmodi pertubatio praestantissima
23 IX, I | terribile. Ratio autem est, cur non nisi illustres actiones
24 IX, X | inchoavimus, Tencinius. Cur autem probae actiones proprie
|