Liber,  Caput

 1    III,  IV  |          temere ipse regit navem ideoque eam vix non amittit.~5.
 2    III,  IX  |        tamquam heroi necessaria. Ideoque in II fingit somniantem
 3    III,  XIII|       crudelis et impius in suos ideoque etiam infelix in Mezentio.
 4    III,  XIV |     locum in fabula mores docet. Ideoque duo philosophorum numina,
 5    III,  XVII|         ad res publicas pertinet ideoque peculiarissime a divino
 6    III,  XVII|        latuit hoc veteres poetas ideoque nusquam vigilantiam aut
 7      V,  II  |  posterius unitatis valde laudat ideoque divinum Homerum appellat,
 8      V,  VI  |      quam ad Phidiam sculptorem. Ideoque non tantum erunt episodia
 9      V,  VIII|         in epopoeia maiorem esse ideoque minorem unitatem, sicut
10      V,  VIII|        minorem esse magnitudinem ideoque maiorem unitatem. Utrumque
11      V,  X   |         continuam aggenerationem ideoque vi quadam occulta in se
12     VI,  V   |    Mercurii, Aeneam Veneris etc. Ideoque et Homerus agentes virtuose
13     VI,  X   |      contra superiorem appetitum ideoque et sceptra gerit. Ventos
14     VI,  X   |        solatur ibi socios Aeneas ideoque etiam ad recreationem, sed
15     VI,  X   |     Aenea desiderium sapientiae. Ideoque, quia necdum aptum omnino
16     VI,  X   |      generice, ut sunt animalia, ideoque sunt unum, id est Chimaera,
17    VII,  III |    contextu epico magis latent. "Ideoque", inquit, "mirandum maxime
18   VIII,  IV  |    facile minimeque artificiosum ideoque a plurimis usurpatur, cum
19   VIII,  VI  |          fratrem agnovit Orestem ideoque non finivit facinus. Dat
20     IX,  IX  |    audere etiam de rebus magnis. Ideoque quia rarissimo reperitur,
21     IX,  IX  | varietatem prae se ferunt laudum ideoque silvae vocandae. Nullo vero
22     IX,  X   |       pastores vocantur animorum ideoque et pedum gerunt Sed de his