Liber,  Caput

 1     II,  V |        Iterum lusus illi divinae sapientiae super orbe terrarum quam
 2     VI,  IX|       poeseos vocat Plato poetas sapientiae patres, deorum filios, deorum
 3     VI,  X |     Venus discutit, hoc est amor sapientiae. Eo ergo duce per medias
 4     VI,  X |        hoc est, ut diximus, amor sapientiae, lucem animo afferens, quia
 5     VI,  X |       duce Venere, hoc est amore sapientiae, duobus paulatim errorem
 6     VI,  X |      poterat in Aenea desiderium sapientiae. Ideoque, quia necdum aptum
 7     VI,  X | tendentibus ad verissimum statum sapientiae tam necessarium, quam ne
 8     VI,  X |          difficultas inveniendae sapientiae propter opacitatem veri
 9     VI,  X |         est affectibus ad amorem sapientiae consequentibus, sagacitate
10     VI,  X |    Aeneas. Duplicis autem initia sapientiae exorditur, in eius se tenebras
11     VI,  X |        vestibulo inferi, hoc est sapientiae, Plato vero philosophiam
12     VI,  X |         vestibulum profunditatis sapientiae, quasi inferi, Cerberus
13     VI,  X |      erroribus evitatis, hoc est sapientiae regnum ingreditur. Praeterea
14     VI,  X |         Latio. Porro, Latii, seu sapientiae, regnum obtinere non potest,
15     VI,  X |       rex, hoc est delitescentia sapientiae, non satis est, ut Aeneae
16     VI,  X |        potius profunditas ipsius sapientiae, hoc est passiva quaedam
17     VI,  X |    consequenter regno Latii, seu sapientiae, proeliantur. Huius venatus
18     VI,  X |          Venus interea, seu amor sapientiae, non otiatur in illo, sed
19     VI,  X |  Laurentum, Latii caput, hoc est sapientiae regnum, occupet. Quod dum
20     VI,  X |      eaque regnum Latii, hoc est sapientiae.~Haec est illa encyclopaedia
21     IX,  VI|        vel throni, v. g. divinae sapientiae vel sanctae civitatis descendentis