Liber,  Caput

 1      I,  III |            deperit plerumque. Atque adeo ex natura sua mortalia sunt.
 2      I,  IV  |    epigrammaticarum generibus atque adeo in ipso epigrammate soli
 3      I,  VI  | fortunatorum, vel infelicium, atque adeo ipsae actiones probae vel
 4     II,  V   |          ipsi facta credebant atque adeo credebant iterum fieri posse
 5     II,  V   |  impossibilia versatos fuisse atque adeo poetas non fuisse. Poeta
 6     II,  V   |            vocem caelum solis atque adeo reliquos omnes duodecim
 7     II,  VII |    perfectionem epici poetae, atque adeo Homero ipso manifeste superior
 8    III,  I   |             actio ipsa herois atque adeo in illa universalitas virtutum
 9    III,  I   |      instrumentum aliaque huiusmodi adeo ut haec omnia cadant in
10    III,  I   |            integrami et unam; atque adeo participant quodammodo unitatem
11    III,  I   |       imitari, quae imitatur, atque adeo singula, quae ad hanc primariam
12    III,  II  |            habet talem sexum, atque adeo in ratione sexus perfecta
13    III,  VII |             duodecim fascium. Atque adeo hunc locum primi, ni fallor
14    III,  VII |             ipsum bellicum:~Quinque adeo magnae positis incudibus
15    III,  VIII|   universalitati satisfacere, atque adeo etiam Troianae nationi proprias
16    III,  VIII|             innuit Dido:~Non obtusa adeo gsstamus pectora Poeni.~
17     IV,  XIV |            suo opere prae se tulit, adeo ut iam maior excogitari
18      V,  II  |         nimis magnum evasurum atque adeo perceptu difficile existimavit,
19      V,  V   |     ornamentum ipsius vestis, atque adeo fabula tota sumpta cum omni
20      V,  X   |        posterioris conceptus, atque adeo omnes se invicem et concipiunt,
21    VII,  IV  |        intellegit contextum epicum) adeo non ex parte rationis expertium