Liber,  Caput

 1     II,  V   |          actiones? Quomodo autem sapientiam divinam introducere in poemate
 2    III,  XVII|         enim Paulus Filium vocat Sapientiam Patris, d. vero Ioannes
 3    III,  XVII|  iustitia de caelo prospexit. At sapientiam alicuius herois, iustitiam,
 4     VI,  VII |        omnia bona, et praesertim sapientiam, Iliad. Ν 730.~8. De eius
 5     VI,  X   |        et progressiones ad veram sapientiam. Quae quia latet plerumque,
 6     VI,  X   |      errores in Italiam ad veram sapientiam pervemet. Defendit autem
 7     VI,  X   |       voluptatem et cum illis ad sapientiam, quae in Latio est, quaerendam
 8     VI,  X   |              litus avarum,~et ut sapientiam assequatur, falli deinceps
 9     VI,  X   |          et conducibilius est ad sapientiam tandem acquirendam, quam
10     VI,  X   |          Aeneae, hoc est homo ad sapientiam et felicitatem veram tendens,
11     VI,  X   |       vitia pugnet et in ipsa ad sapientiam via virtutemque aliquando
12     VI,  X   |       lumen naturale, ut si vult sapientiam, seu Latium, assequi, in
13     VI,  X   |         hic Venus non tam eum ad sapientiam inflammavit (ideo enim illi
14     VI,  X   | sapientis futuri in progressu ad sapientiam. Figit autem ancoras spei,
15     VI,  X   |           sperans se assecuturum sapientiam. Invisit vero primo lucum
16     VI,  X   |         hac enim nefas est omnem sapientiam acquirere, non vult enim
17     VI,  X   |           Hic igitur tendenti ad sapientiam omnino obruendus est 2.
18     VI,  X   |     tamquam auro, sed potissimum sapientiam:~... primo autem avulso