Liber,  Caput

 1      I,  II  |       instrumentum. Effectrix vero propria et proxima ac principalis
 2      I,  III |           creationem, quae est Dei propria. Potest enim, ut diximus,
 3      I,  III | persuadendi, ut sola videatur esse propria oratori elocutio, ut i alibi
 4      I,  III |           quam paucissima loqui ex propria persona. Exordia autem et
 5     II,  VIII|            de suis rebus recenset, propria enim historia de rebus heroi
 6    III,  IV  |           quibus postea. Haec enim propria aetas est heroico poetae.~
 7    III,  X   |       singularum. Incipiant vero a propria!~ ~Poeta~Actiones eius consentaneas
 8    III,  X   |    Observanda est in eodem oratore propria vis eloquentiae, id est
 9    III,  X   |      vigilantiam, haec enim maxime propria fabris:~... nec tempore
10    III,  XII |         aurum remittit, sed equos. Propria virtus divitum pacificos
11     IV,  I   |   praeterita praecepta esse quidem propria epicae poesi, communia tamen
12     IV,  XIII|      doctorum, confessorum, quibus propria erit sapientia illa et prudentia
13     IV,  XIV |          maledicere et conviciari, propria est eadem universalitas.
14      V,  VI  |             quae ex persona poetae propria directe est, non spectare
15   VIII,  I   |           delectent, tamen quaedam propria sunt magis delectatione
16   VIII,  I   |        probabilia, quam illa, quae propria sunt motui, quae ab Aristotele
17   VIII,  I   |      quaedam tamen alterutri magis propria sunt.~ ~
18     IX,  I   |            cum felicitas ordinarie propria sit illustribus ex communi