Liber,  Caput

 1    III,  XIII|      Mezentio. Impius in deos et homines, iniurius, inconsideratus
 2    III,  XVII|           misericorditer se erga homines gerendi. Ex his fontibus
 3     IV,  II  |          victorias, gratiam apud homines, famam 15 libro I:~... fama
 4     IV,  III |        ducis. Ut enim communiter homines ceteris neglectis personis
 5     IV,  IV  |          traducat ad appellandos homines, vel e contrario, nomina
 6     IV,  IV  |      debet, quos raro vel quales homines viderunt, vel quos horrent
 7     IV,  XIV |        Sophocles dixit se quidem homines, quales esse oporteret,
 8      V,  III | imitandos suscepit, sed furiosos homines et impios in patrem, in
 9     VI,  V   |    superiorem partem heroes, vel homines similes diis, vel certe
10     VI,  IX  |      expressionem docentur omnes homines bene vivere, sed ut dixi,
11     VI,  X   |        id est numquam posse esse homines beatos ex iis, quae mortalia
12     VI,  X   |        Tenaces enim, quales sunt homines senes, semper velant avaritiam
13     VI,  X   |        paratis? Tenacissimi enim homines malunt fame perire, quam
14    VII,  II  |  multitudine stipandus est; nunc homines agant, nunc natura, nunc
15    VII,  V   |       Existimant enim", inquit, "homines, cum hoc ipso exsistente
16    VII,  VI  |        lectoris, cum "existimant homines hoc ipso exsistente sive
17   VIII,  VI  |       enim valde amabiles reddit homines.~
18     IX,  VIII|          nominatim Satyri certos homines perstringebant insuperque