Liber,  Caput

 1      I,  I   |     penitus illuminat. Ita enim fingit poetica seu imitatur, ut
 2      I,  I   |         novam actionem, hoc est fingit Aeneam in nube antiquae
 3      I,  IV  |     sibi, deque ceteris, quorum fingit actiones quasdam nomina
 4     II,  V   |       ad huius imitationem Maro fingit in particulari eundem Vulcanum
 5     II,  V   |      Aeneam ad Tartara deducat, fingit ingeniose Aeneam ipsum afferentem
 6     II,  VIII|    exhibet in Aenea, dum in XII fingit Venerem ei vulnerato attulisse
 7     II,  VIII|         vultum intuearis?~Quare fingit Maro (quod et Livio contigisse
 8    III,  IV  |        adolescentis, cum seriam fingit sollicitudinem in procuranda
 9    III,  VI  |        ibi magistrum principum. Fingit enim fuisse Apollinem in
10    III,  VIII| Fugientes ergo in clipeo Aeneae fingit. Item~Sabaei et Arabes:~
11    III,  IX  |   facilem et dum Veneris filium fingit sanguineum canit. Melancholiam
12    III,  IX  |       necessaria. Ideoque in II fingit somniantem de Hectore et
13    III,  XII |         urbanam pavescere in XI fingit Maro. Curiosi praeterea
14     VI,  II  |     Bellis enim illum interesse fingit et in medio bellorum strepitu
15     VI,  IV  |     motu Il. Y ipso initio, ubi fingit Neptunum terram concutere,
16     VI,  X   |     Fortunatorum nemorum...~Hic fingit Maro addiscere hoc Aeneam
17    VII,  VII |       fecit ipse Iulius Caesar. Fingit Aeneam nudato capite clamantem:~
18     IX,  II  |        potestate. Comoedia enim fingit semper totam fabulam. Unde