Liber,  Caput

 1      I,  III | Aeneide orationem. Merito ergo magnum illud humani ingenii miraculum,
 2     II,  V   |       viam toties. Quid Thesea magnum,~Quid memorem Alciden? -
 3    III,  VII |    campi medio...~Adverte vero magnum Maronis iudicium, qui comitiola
 4    III,  VIII|      quoque, qui serius ad hoc magnum imperii corpus vel admissi
 5    III,  IX  |     aliquid iam dudum invadere magnum~Mens agitat mihi.~VI. Phlegmaticam
 6    III,  XI  |    exhibet ille, qui in IX~... magnum ... se post cratera tegebat~
 7      V,  II  |  aggressus, siquidem vel nimis magnum evasurum atque adeo perceptu
 8      V,  II  |       ut totum vestiatur, quam magnum, ne non vestiatur totum.~
 9      V,  II  |  copiam unaque opera et corpus magnum fecit, et episodia tamquam
10      V,  III |       Hic unicus inter Latinos magnum unitatis artificium in Argonauticis
11      V,  IV  |    apotheosin ipsam describit. Magnum etiam artificium ostendit
12      V,  VIII|    totius illudque totum valde magnum, saltem iuxta aliquas partes,
13    VII,  I   |        sicuti semper iunguntur magnum et unum. Licet enim, ut
14   VIII,  V   |    Aeneae colloque pependit~Et magnum falsi implevit genitoris
15     IX,  IX  |     quatiens Mavortius hastam.~Magnum cum Phoebo soror et Cyllenia