Liber,  Caput

 1     II,  VI  |       ergo Maronem introducere Iunonem quidem impedientem et Aeolum
 2     II,  VI  |        panaceam.~Difficile est Iunonem non laturam auxilium Turno
 3     II,  VI  | auxilium Turno duellanti; ergo~Iunonem interea rex omnipotentis
 4    III,  XVII|        ferme constat illos per Iunonem, Mercurium, Venerem, Yulcanum,
 5    III,  XVII|     expresse Martem, Neptunum, Iunonem, Venerem, Mercurium, Minervam
 6    III,  XVII|        Iuno, et Venus etc. Per Iunonem ergo intellexit Maro ipsum
 7    III,  XVII|     ceteris. Proinde ingeniose Iunonem et Venerem initio X litigantes
 8     VI,  VII |      Maro, quia facit Iovem et Iunonem contemplantes pugnam. Solo
 9     VI,  X   |       Cum iterum monet Helenus Iunonem iterumque iterumque placandam,
10     VI,  X   |    obruta. Sed ecce non placat Iunonem iuxta iussum Heleni. Ergo~
11    VII,  III |       ut cum Turnus insequitur Iunonem cum gladio, simulantem Aeneae
12   VIII,  V   |        stricto ense insequitur Iunonem falsam. Certe elanguesceret
13   VIII,  V   |       mutaretur, si agnosceret Iunonem se insequi aut insecutum