Liber,  Caput

 1      I,  II  |        dictum:~... Pictoribus atque poetis~Quodlibet audendi semper
 2      I,  II  |              si dicamus de ethnicis poetis, non impedimur, quominus
 3      I,  III | audacioribus, ut omittam oratores a poetis mutuatos fuisse apicem omnem
 4     II,  V   |       plurima alia similia fingendi poetis, hoc est ex ilia universali
 5     II,  V   |             flumina humana specie a poetis, et Marone praesertim, ex
 6    III,  X   |      canebat.~Ubi vides et propriam poetis complexionem expressam,
 7    III,  X   |           semper", haec enim maxime poetis necessaria. Addit vero poetam
 8    III,  XVII|     deprompserunt, antiquioribus se poetis et theologis. Hi vero senserunt
 9     IV,  VIII|         maxime sudandum est omnibus poetis, ut se et ingeniosissimos
10     IV,  X   |           plura attulimus de variis poetis lib. I De figuris is sententiarum
11     VI,  X   |             occultissime insinuaret poetis esse proprium totam in fabula
12    VII,  VI  |         Aristoteles, paralogismum a poetis fierii, hoc est deceptionem