Liber

 1 I  |    triuiali more uiator,~sed deus ipse canit: nihil armentale
 2 I  |     uicit Iulis.~dum populos deus ipse reget, dabit impia
 3 I  |   reddet et afflictum melior deus auferet aeuum.~exultet quaecumque
 4 I  |  ciuibus arma.~scilicet ipse deus Romanae pondera molis~fortibus
 5 I  |   Fauni.~carmina, quae nobis deus obtulit ipse canenda,~dicamus
 6 II |    terra.~O si quis Crocalen deus afferat! hunc ego terris,~
 7 III|   tulere~iurgia? quis uestro deus interuenit amori?~Phyllide
 8 IV |   saecula cantari, quibus et deus ipse canatur,~qui populos
 9 IV |      nobis sunt tempora, non deus idem.~spes magis arridet:
10 IV |    mihi forsitan aurem,~ipse deus uacuam, longeque sonantia
11 IV |      Est (fateor, Meliboee,) deus: sed nec mihi Phoebus~forsitan
12 IV | requiescere ramis,~et dixi: "deus hinc, certe deus expulit
13 IV |      dixi: "deus hinc, certe deus expulit euros."~nec mora;
14 IV |  caelestia fila metallo:~sit deus et nolit pensare palatia
15 IV |    mortalique lates (es enim deus): hunc, precor, orbem,~hos,
16 IV |  pulchrior et meritae faueat deus ipse iuuentae!~nos tamen
17 VII| cernere, quae patula iuuenis deus edit harena.~Mirabar, quae