Liber, Versus
1 I, 8 | Surgat homo reus; instat homo deus,
2 I, 8 | Surgat homo reus; instat homo deus, a patre iudex.~
3 I, 41 | Non ibi debilis aut homo flebilis, aut furor aut
4 I, 135| Hac homo nititur, ambulat, utitur,
5 I, 408| Cur homo praeficis altaque despicis,
6 I, 456| Os homo, cor Deus inspicit, est
7 I, 497| Ut nequit edere vox, homo prodere laeta bonorum,~
8 I, 498| Sic nequit edere vox, homo prodere moesta malorum.~
9 I, 542| Mortis. Homo geme, plange, dole, treme,
10 I, 717| Terrea tu sibi, pauper homo tibi coelica praestat.~
11 I, 740| Nunc homo, cras humus, istud enim
12 I, 761| labilis aut quid inutilis est homo? Coenum.~
13 I, 765| Cur homo nascitur aut puer editur?
14 I, 767| labilis, aura volatilis est homo natus.~
15 I, 777| Fex fit, homo fuit, hunc et amans spuit,
16 I, 831| Est homo res levis, est homo res
17 I, 831| Est homo res levis, est homo res brevis, est homo non
18 I, 831| est homo res brevis, est homo non ens;~
19 I, 832| Est homo glarea terraque terrea mente
20 I, 833| Est homo flosculus atque statunculus
21 I, 855| Flatus homo levis atque vapor brevis,
22 I, 857| Flens homo nascitur et cito tollitur;
23 I, 859| levissimus atque brevissimus est homo flatus.~
24 I, 867| Hic homo gignitur ex lue, nascitur
25 I, 868| Nuper homo satus est lacrimis datus,
26 I, 877| Donec homo viget, affluit, indiget,
27 I, 893| Mox ubi transiit, hic homo desiit esse, vocari.~
28 I, 943| cinis es modo, tantus eras homo, quantus et orbis.~
29 II, 40 | Non homo foderat aut fore noverat
30 II, 329| In vitium tener est homo degener, altus et imus.~
31 II, 339| ita fit sibi subdita, non homo legi.~
32 II, 363| Omne bonum perit, omnis homo gerit alteritatem;~
33 II, 426| Sponsa Dei ruit, omnis homo fluit in probra fractus.~
34 II, 489| hac Salomon cadit, hac homo primus.~
35 II, 513| Foemina vipera, non homo sed fera, nec sibi fida.~
36 II, 523| Omne bonum ruit, omnis homo fluit in probra quaeque,~
37 II, 757| Frons hominem gerit, intus homo perit, est lupus intus.~
38 II, 843| Est homo bestia, ventris et hostia,
39 II, 906| et colit et colet haec homo semper.~
|