Caput

 1 Praef|    Nicolai Secundi regnat. ~Missa mox in literas fuere cuncta,
 2 I    |     clamore et ululatu, qui tamen mox evanuit. Nam mira celeritate
 3 I    |  crepusculi instar, emicuerit, et mox lucidum et serenum coelum
 4 I    |         At ultimam hanc opinionem mox ridebam, cum me ipsum intuerer
 5 II   |         quietem abruptam conieci. Mox timidos oculos undique circumferens,
 6 II   |          excutiendi; nam advolans mox alia arbor ramum demittit,
 7 II   |          memoria potuerim. Audivi mox per verba haec intelligi
 8 II   |        vulgarem esse. Et innotuit mox mihi urbis esse Praetorem,
 9 II   |           dicebatur uxor. ~Rapior mox sublimis in eiusdem Praetoris
10 II   |       obvolvitur caput Praesidis. Mox actor brevem habuit orationem,
11 II   |         promptuaria ad flagrum me mox depromendum ominabar. ~Solus
12 II   |          eiusdemque indole, plura mox dicenda. Quod vero chirurgus
13 II   |       aperuit, ad visum sanguinis mox obstupuerit, causa haec
14 II   | iudicaveram, animadverteram tamen mox non omni humanitate esse
15 II   |          ab hac civitate degenti, mox indicabat, in manus suas
16 III  |           vermium scilicet pabula mox futura. Quae omnia satis
17 IV   |        reipublicae perturbatoris, mox laqueo frangeretur. ~Et
18 IV   |         triumphantium esse solet, mox tibiarum sonitu ac tympanorum
19 IV   |           Viso Principe, in genua mox procubui. At ad adorationem
20 IV   |      cultu esse principia. At cum mox audiret, Christianos in
21 IV   |           loquendi; nam subiratus mox abiit, iubens ut manerem,
22 IV   |       ferculis instruatur. Secuta mox alia arbor cum octo lagenis
23 IV   |          ad ravim usque exponere: mox aëriam navigationem mihi
24 IV   |           foras eiiciunt. ~Audivi mox, fabulam hanc Principi largam
25 IV   |        iniunctum fuerat. Innumera mox dabantur negotia peragenda,
26 IV   |       maxime improbaveram, maxime mox ob aequitatem ac iustitiam
27 VI   |          petentes veniam criminum mox renovandorum. Alii vero
28 VII  |       eandem dignitatem eveheret. Mox tamen didicit, falsa humilitatis
29 VIII |         coram populo enunciantur, mox lapidibus sive monumentis
30 IX   |         ad palatum fuerit, exinde mox patuit, quod labores meos
31 IX   |  salutares laudasse. Intelligebam mox, quorsum tenderet arguta
32 IX   |  mussitare amicos iuvenis, in ius mox vocandam virginem, et a
33 IX   |         ac sorbere. ~Intelligebam mox, quo collinearet oratio
34 IX   |          doctrina delirare. Urbis mox interiora penetravi, visurus,
35 IX   |         odore implebant. Credebam mox latronum esse cavernam:
36 IX   |  languescenti. In ista suspicione mox confirmabar, cum audirem,
37 IX   |          templa. ~In duabus, quas mox intravi, provinciis, Cambara,
38 IX   |      conceptissimis verbis rogat. Mox alter palum, quem dextra
39 IX   |          murmura intestinorum, et mox tormenta sentirem. Hinc,
40 IX   |      referunt advocati, et testes mox examinandos proferunt. Memini
41 IX   |          intromitterer. Innumeris mox et inutilibus quaestiunculis
42 IX   |          numerabantur. At evanuit mox timor, cum summam ubique
43 IX   |        obtuli, quas sua Serenitas mox typis evulgari iussit. (
44 IX   |        macula inureretur. ~Audivi mox, decrevisse Principem, ab