Caput

 1 I   |             nobilitarer. ~Obfirmato igitur animo, et praeparatis huic
 2 I   |    compavescere mihi primum coepit. Igitur conversus ad comites, ecquis,
 3 I   |           coelum apparuerit. Stulte igitur credebam, aut a repercussione
 4 I   |             essent minora. Credebam igitur, aut totam novi istius coeli
 5 II  |       misere et more solito ferire. Igitur experrectus credebam, latratum
 6 II  |             encomiis ornata esset. ~Igitur institutum istud in favorem
 7 III |        cadere nequeant. Solitum est igitur subtiles hos disputatores,
 8 III |          Principis obniti. ~In iter igitur me coniicio, comitantibus
 9 IV  |         liceat. Inter apophthegmata igitur aulae huius insigne est
10 IV  |        totidem sigilla imprimeret. ~Igitur inter res maxime prosperas
11 V   |        solum nomen tremerent. ~Nemo igitur hic invita Minerva aliquid
12 VII |          posterum innovaretur. ~Est igitur hic Principatus haereditarius,
13 VII |           praestantiores. Antiquata igitur lege, novatoris gula laqueo
14 VII |             notae ac indicia. Miras igitur ac ridiculas scenas advenis
15 VIII|          aut studio partium abripi. Igitur eiusmodi tentationibus obviam
16 IX  |            viros admittunt. Necesse igitur esse dicebat, in officio
17 IX  |             improbarentur. Ardenter igitur rogabat, ut maturius omnia
18 IX  |      quoniam morbos ignorant. Vitam igitur agunt in perpetua sanitate,
19 IX  |           munere privaret. ~Tremens igitur ac tacitus urbem reliqui,
20 IX  |             comitari solent. Nemini igitur munus hic reipublicae committitur,
21 IX  |           verba percusserunt. Edito igitur horrendo clamore: Qui, inquam,
22 IX  |             inhaerebat. Unusquisque igitur tanquam verus philosophus
23 IX  | multitudinem, omnia perverse agunt. Igitur heptacephali nostri, ab
24 IX  |             dii sunt leges patriae. Igitur probationes eiusmodi fieri
25 IX  |            culpam deprecans. Caecam igitur aut luscam hanc gentem suspicatus,
26 IX  |     INSOMNIIS MEDENTUR! etc. ~Valde igitur paradoxam hanc gentem videbam,
27 IX  |           nondum animo excidissent. Igitur relicta hac terra, in itinere
28 IX  |         reperta publice docebantur. Igitur ad animum revocans, quot
29 IX  |    praestantiam evincere conaretur. Igitur cura magistratus effectum
30 IX  |  experimento theses suas evinceret. Igitur non sustinens fidem sensibus
31 IX  |            infringendas: acquiscere igitur sorte tua, ac spem, cui