Caput

 1 I   |   audaciam compescui, fugae locum saepe circumspicere cogens, tandemque,
 2 IV  | provincias disseminarem. Obstupui saepe, cum viderem, qua dexteritate
 3 V   |        pretio vendere queant, uti saepe fieri cernimus in orbe nostro
 4 VI  |   quibuscum familiariter vivebam, saepe indicassem, nullam illis,
 5 VII |      submissiorem se exhibet. Ita saepe videbam, Bospolak, virum
 6 VII |         suos foveat, cum hoc modo saepe detegitur veritas, velut
 7 VII |           solet, ut disertissimus saepe senator torrente eloquentiae
 8 VII |         tamen sunt, quarum specie saepe fallimur. Nam unusquisque
 9 VIII|         in iudicum animis queant, saepe simus experti. ~Iura libere
10 VIII|           commercium, inter alias saepe merces libri nonnunquam
11 VIII|       vitiorum, magna intelligunt saepe ex parvis; ex oculorum obtutu,
12 IX  |       Videbam, eosdem a pueris eo saepe nomine reprehendi, ac nonnunquam
13 IX  |        praeclaros, et reipublicae saepe salutares conatus, facile
14 IX  |       alia, quae corpus cum anima saepe perdunt, felicem hunc statum
15 IX  |          Veluti arborum putatores saepe ramos quosdam abscindunt,
16 IX  |       plane reiiciendam iudicavi. Saepe enim expertus sum, in Europa
17 IX  |        Quam sit cardiaco psallere saepe mihi. ~Relicta hac terra,
18 IX  |      sermonibus, qui nauseam mihi saepe moverunt, subterraneam hanc
19 IX  |          ientaculum, quod frustra saepe flagitaveram, exspectans.
20 IX  |   promotionibus habeatur. Et, cum saepe inopia hominum strenuorum