Caput

 1 I |        id quod e sola absentia solis colligere poteram, non vero
 2 IV|      iudicabatur. Sic a duabus solis ministris commode peragitur
 3 IV|    noctis insomme egi usque ad solis ortum. Tunc surgenti affertur
 4 VI|    quam oculi noctuae ad lumen solis. ~Consentiunt omnes in colendo
 5 VI|    adigere, idem esse, ac sibi solis omne rationis lumen arrogare;
 6 VI|       immobiles manent ab ortu solis usque ad eiusdem occasum.
 7 VI|  reliquias venerantur, aut qui solis agrorum, hortorum, vinearum,
 8 IX| eiusdem omnes corporis formae; solis vero oculorum diversis figuris
 9 IX|         i. e. Ego iuro, sacram solis tabulam mihi videri oblongam,
10 IX|        palam docuerat, tabulam Solis sibi quadratam videri, in
11 IX|     perstiterat. ~Hinc templum Solis, periculum facturus, an
12 IX|      passim sunt maria. At, in solis opibus felicitatem non esse
13 IX|      hic ordo non naturae, sed solis legibus originem debuit.
14 IX|   dotes, quas mares alibi sibi solis vindicant. Nam mulieres
15 IX|       fit, dicebam, ut terra a solis philosophis habitata speciem
16 IX|   minutiis vacandi. Nunc, ait, solis coelestibus rebus intentos
17 IX|    prosequebantur, adeo, ut ex solis eorundem centuriis imperatores,
18 IX|       ut respublica deinceps a solis simplicioribus, id est,
19 IX|   infirmae sint societates, si solis legibus humanis nitantur,