Caput

 1 I   |  aliquandiu precariam, licet non plane desidem atque inertem vitam
 2 I   |        deprehendens, tanquam rem plane inutilem abieci. At excussus
 3 I   |    studii Physicae coelestis non plane hospes. ~At cum ista felicitate
 4 II  |       licet serio ponderanti non plane absurda mihi sint visa. ~
 5 II  |          intuitu damnaveram, non plane absonum curatius examinanti
 6 IV  |    risisse Principem; at cum non plane absurdam indicaverit, in
 7 VI  |        non laudanda, attamen non plane contemnenda mihi videri,
 8 VII |          ideoque pauci sunt, qui plane inutiles dici queant. Nam,
 9 VIII|      aliasque antiquiores gentes plane fuerint ignotae. ~In iure
10 VIII|        licet Principatus hic non plane destitutus sit poëtis. At
11 IX  |          quidem commenta mea non plane absurda iudicabat, sed,
12 IX  | expenderem, quamvis a conatu non plane dissuaderet, cum fieri posset,
13 IX  |   perversum, deformem ac naturae plane adversantem iudicans. Indignatio
14 IX  |      pepererint. Sed in ecstasin plane coniectus fui, cum viderem
15 IX  |     Videbam hinc, nihil in mundo plane esse inutile, et libros
16 IX  |        mire paradoxam, non tamen plane stultam esse. Testatus est
17 IX  |        profitetur haec gens, non plane reiiciendam iudicavi. Saepe