Caput

  1 I   |        fuerat, in circularem abire. Hinc stetere mihi comae; nam
  2 I   |        motum circularem sortiantur. Hinc qui tanquam fortunae ludibrium
  3 I   |       barbae longae promineat iuba. Hinc non secus ac in orbe nostro
  4 I   |           novum hospitem venaretur. Hinc coepi pugnacissimum animal
  5 I   |       qualem apud nos luna, reddit; hinc si solius luminis ratio
  6 II  |             planetae huius incolae. Hinc, si solutus fuissem, facile
  7 II  |             dignitate spectabilis. ~Hinc senaculum esse mihi liquido
  8 II  |            fallit pede regula varo. Hinc nulla ab ea quadriennii
  9 II  |             suam mitti iubet. Datus hinc mihi fuit Magister linguae,
 10 III |             animalia aeque ferocia. Hinc divitibus mos erat alere
 11 III |            quod rarum in isto sexu. Hinc mortem illius aegre tulerunt
 12 III |             oratores aut attollant. Hinc encomiorum parcissimi sunt
 13 III |             in itinere occupaverat. Hinc, qui nuper a subterraneis
 14 III |      honestius agricultura censeri. Hinc quivis honestus rusticus,
 15 III |             donec delirare cessant. Hinc tacite mecum: Hei! quid
 16 III |        RAPASI. CHILAC. ~In lacrimas hinc effusus hospitem meum adibam,
 17 III |             assultibus vellicabant. Hinc iram et indignationem supprimere
 18 IV  |          spatium stipulari soleret. Hinc si in nosrrum orbem delatus
 19 IV  |            partus multorum ramorum. Hinc mulieres puerperae, postquam
 20 IV  |          CREATURAE SUPERTERRANEAE. ~Hinc ego mecum: Quid si sartori
 21 V   |           extraordinariis eximitur. Hinc procreatio sobolis et copia
 22 VI  |      publicae turbatores puniuntur. Hinc liberum mihi erat religionis
 23 VI  |             ecstasi esse videantur. Hinc cum narrarem, precari nos
 24 VI  |            meam pertrahere valebam. Hinc omissis caeteris religionis
 25 VI  |       reipublicae salutem spectent. Hinc nemo preces pro se ipso
 26 VI  |    contineret, omnia depravarentur: hinc scriptam sibi legem a Deo
 27 VII |            praestantior credebatur. Hinc, sublata antiqua successione,
 28 VII |          ante promotionem fuisset. ~Hinc more supplicantis cuncta
 29 VII |            subditos tueri conantur. Hinc nullae hic sunt dignitatum
 30 VII |       titulum quendam extorquerent. Hinc effectum, ut tituli tandem
 31 VII |             Edelgebohren) ambiret. ~Hinc cum malum istud in summum
 32 VII |      denique relegatus est. ~Nullae hinc dignitatum aut titulorum
 33 VII |           humani generis eversores. Hinc facile est coniicere, quid
 34 VII |             et tribulibus emeruere. Hinc reipublicae non desunt idonei
 35 VII |        proprio arbitratu ordinaret, hinc vicarium potius quam maritum
 36 VII |             ac animi interscindunt. Hinc cunctae huius Principatus
 37 VII |            in naturam abit. Necesse hinc esse, ut iuvenis moderator
 38 VII |          dissipantur et evanescunt. Hinc consultius statui est, ut
 39 VII |         mala, his promoventur bona. Hinc opus est, et malum virum
 40 VII |        peccat, domini corio peccat. Hinc in distributione munerum
 41 VII |             fovendam solum tendunt. Hinc cuncta huius Principatus
 42 VIII|             ingenii notam autumant. Hinc fit, ut studia, cum intra
 43 VIII|       consistunt, idoneos reddent. ~Hinc, cum narrarem, cuncta apud
 44 VIII|             sordeant aut vilescant. Hinc non ausus sum mentionem
 45 VIII|          scripta in lucem prodeunt. Hinc cum infra annos pubertatis
 46 VIII|           eo tempore nutare coepit. Hinc Potuani, ut benevolentiam
 47 VIII|          dimissae, alias instruunt. Hinc nemo publice docendi iure
 48 VIII|          differt a dictione soluta. Hinc tanquam puerile quippiam
 49 VIII|           plebeii saporis irrepunt. Hinc instituti sunt censores,
 50 VIII|        depravare queunt, abiiciunt. Hinc mecum: Hei! quanta librorum
 51 IX  |           ac simul indigni muneris. Hinc aliis super alias precationibus
 52 IX  |           incessus incolis videtur. Hinc subterraneis hisce adhuc
 53 IX  |        alieni soli diu impatientes. Hinc quot gentes, tot novi orbes. ~
 54 IX  |            naturas concedi possunt. Hinc peregrini omnes, qui in
 55 IX  |        eadem fere dialecto utantur: Hinc molestum non est iter, in
 56 IX  |        valetudine inoffensa vivunt. Hinc visae mihi sunt omnium creaturarum
 57 IX  |  afflictorum simul misereri docent. Hinc facile mihi erat discernere,
 58 IX  |            arbores, esse expositas. Hinc soli huius regionis aëri
 59 IX  |          perpetuis vexantur morbis. Hinc pauci sunt, quos non praematura
 60 IX  |         ferre recusant Corpus . . . Hinc tot prava consilia, desperati
 61 IX  |          occipitio habeant positum. Hinc, pro diversis luminum figuris
 62 IX  |             Mardakani obiectum est. Hinc honestissimi cives, qui
 63 IX  |          pertinacirer perstiterat. ~Hinc templum Solis, periculum
 64 IX  |              iter ad honores pandi. Hinc redux in Principatum Potuanum,
 65 IX  |        tenderet arguta viri oratio. Hinc rubore suffusus discessi,
 66 IX  |           terras Astraea reliquit. ~Hinc gens ista, quam invidis
 67 IX  |           iactat Principatus Kimal. Hinc non absque molestia ac metu
 68 IX  |             quam virili deprehendi. Hinc iuveni vetulam uxorem ducenti
 69 IX  |      inversas etiam leges postulat. Hinc in isto legis capite, ubi
 70 IX  |             dicto obedientes sunto. Hinc, qui in officiis est, paulo
 71 IX  |              praecoces et loquaces. Hinc cum quid absurdi narratur,
 72 IX  |       madidum fieri animadvertebam. Hinc retrospiciens, ut fontem
 73 IX  |        aestuantis desiderium auxit. Hinc, Consumptis precibus, violentam
 74 IX  |     obnitentem retinere moliebatur. Hinc vi adhibita, e manibus matronae
 75 IX  |            subterraneum hunc virum. Hinc, quoties debitores de honestate
 76 IX  |              senator mihi apparuit. Hinc, sublatis in coelum manibus,
 77 IX  |           vicinis gentibus mutuari. Hinc civitate ratiocinante subiratus
 78 IX  |             annos vitam protrahunt. Hinc multos videas avos, proavos,
 79 IX  |      nunquam peritura, versabantur. Hinc fugere pudor, verumque,
 80 IX  |        societatem viderer delatus. ~Hinc dubius diu eram, quodnam
 81 IX  |           tempus prorogabant omnes. Hinc, si quem pium inter eos
 82 IX  |          ultimam horam intuebantur. Hinc sapienter in eo etiam providisse
 83 IX  |        excitaverat, turbas. ~Cautum hinc lege est, ut aeternum a
 84 IX  |       tantum caput habent, geratur. Hinc, qui olim tanti ponderis
 85 IX  |          discrimen, subeunt. Didici hinc, omne nimium nocere, et
 86 IX  |             in femoralibus gestare. Hinc inter omnes huius globi
 87 IX  | palpitationem cordis deprehenderem. Hinc ira in risum versa, lacrimas
 88 IX  |        illico coniicit, ac aufugit. Hinc ad plorantem familiam conversus
 89 IX  |         inermes sint, quas oderint. Hinc vicinarum gentium praedae,
 90 IX  |         latent, perspiciunt. Didici hinc dari nonnullos, qui ob lumen
 91 IX  |           et mox tormenta sentirem. Hinc, cum optime mihi valenti
 92 IX  |          pedes me coniicio. Videbam hinc, nihil in mundo plane esse
 93 IX  |             portam clausam offendi. Hinc subsistere aliquamdiu cogor,
 94 IX  |            Poëtae, delatus viderer. Hinc tacitus mecum: o utinam
 95 IX  |           reliquae quatuor vigilio. Hinc mirum rerum tam publicarum,
 96 IX  |          apud nos exposcit. ~Patuit hinc, minori cum strepitu et
 97 IX  |             ne nimis sero venirent. Hinc ardere urbem aut alio improviso
 98 IX  |        omnem luxum severe cohibuit. Hinc societas ista, ob continentiam,
 99 IX  |             quaestum faciat. Didici hinc, tenacitatem ac parsimoniam
100 IX  |          nullis sumptibus parcitur. Hinc artibus opificiisque passim
101 IX  |             scholam frequentaverit. Hinc tanta Doctorum multitudine
102 IX  |            brevi vacuam fore urbem. Hinc iter maturavi, inconsultum
103 IX  |            postridie recrudesceret. Hinc trepidus aufugiebam, nec
104 IX  |    reipublicae salutaris aemulatio. Hinc patuit, non e religionum
105 IX  |           aliud in pectore servant. Hinc frigida adeo Theologorum
106 IX  |     veritatis detegendae neglectus: hinc etiam profanae eruditionis
107 IX  |      cauponem me nunquam incidisse. Hinc ita mecum: satius esse parcius
108 IX  |        imperium sibi acquisiverint. Hinc ferre decrevi rogationem,
109 IX  |     everberari pertinacia potuerit. Hinc, secundum legem gentis,
110 IX  |      officiis indignam pronuntiare. Hinc, re serius pensitata, praedictum