Caput

 1 Praef|             ppria. ~Speramus insigni adeo et authentico testimonio
 2 Praef|            aliarum gentium Doctores, adeo versatos, ut tempestates
 3 Praef|        iubente Nomophylace, stupenda adeo artis ac doctrinae specimina
 4 I    |            stipatus foret satellite, adeo ut inter sidera maiora aut
 5 I    |            penicillis delineaverant, adeo ut descriptus, definitus,
 6 I    |             modo in vertice hispida, adeo ut in speciem barbae longae
 7 I    |          vexare morsu non dubitaret, adeo ut manifeste patuerit, qua
 8 II   |            esse tam somno quam cibo, adeo ut poenitudo me ceperit
 9 II   |              auribus meis peregrina, adeo ut nihil praeter verba haec
10 II   |         insolitum ac horrendum genti adeo modestae ac verecundae spectaculum. ~
11 II   |        symmetria monstrabilis. Altae adeo conspicuaeque erant aedes,
12 II   |           quadam rationis praeditae, adeo, ut ad animantia rationalia
13 II   |         honestos causidicos. Severae adeo in praevaricatores latae
14 II   |           Europaeis causae celeriter adeo iudicantur, sententias istas
15 II   |            operatione corrigi queat, adeo ut tribunalia haec ad emendationem
16 III  |          locum tenet. Incolae graves adeo sunt ac prudentes, ut quot
17 III  |          auctoritas. ~Mirabar gentem adeo modestam ac sobriam certaminibus
18 III  |              mihi videbatur, augusta adeo exercitia, quae ornare solent
19 III  |              pudet, et quae in gente adeo exculta damnabam. Praeter
20 III  |          circenses reiiceret nobilia adeo exercitia, quibus facultas
21 III  |         indignum mihi videbatur, res adeo graves ac serias cum risu
22 III  |          risum prona, narratione hac adeo commota fuit, ut ilia crebris
23 III  |             disputationes temerariae adeo ac stolidae censentur, ut
24 III  |             offen dimus, sed obliqui adeo iudicii, ut ob ingenium
25 III  |              videbam, incolas labori adeo intentos, ut ad adspectum
26 III  |           locum plures successerunt, adeo ut quovis momento gradum
27 IV   |            suadere audeant, nisi res adeo aequa sit ac liquida, ut
28 IV   |           successu dubitari nequeat. Adeo existimant subterranei,
29 IV   |        arboribus erant, tot brachia, adeo ut labores manuarii ac ministeria
30 IV   |         gentis iudicii expertae sana adeo de Deo eiusdemque cultu
31 IV   |            axiomata. At perceptionis adeo tardae simul erat, ut ad
32 IV   |         limam saepius subire solent, adeo ut, tempore ministerii exacto,
33 IV   |          totidem patinis et orbibus, adeo ut momento citius tota quadra
34 IV   |       politicis sermones serebantur, adeo ut voluptates studiis condirentur.
35 IV   |             potest ista, qua insigne adeo malum domesticum pertulerat
36 IV   |             moderatione et clementia adeo sibi devinxisse, ut potius
37 IV   |       tantoque in literas sub ephoro adeo miti ac moderato ferebantur
38 V    |       nostrae, triplici gaudet motu, adeo ut tempora hic, non secus
39 V    |               quam apud nos. ~Sancta adeo est huius legis observantia,
40 V    | praerogativam prudenter sustulerunt, adeo, ut e sola virtute, muneribus
41 VI   |          sunt, sed admodum ardentes, adeo, ut orantes, quamdiu durant
42 VI   |        acumine opiniones tuentur, et adeo speciose omnia exponunt,
43 VI   |             attributis Dei magnifice adeo sentiunt, ut stolidum existiment,
44 VI   |    singulorum cum salute reipublicae adeo arcte esse coniunctam, ut
45 VII  |          prudenter initio ac placide adeo rempublicam moderabatur,
46 VII  |             exiguae durationis fuit, adeo, ut sero tandem animadverterint
47 VII  |         inconcussum semper mansurum, adeo, ut non nisi urgente extrema
48 VII  |             erat liberis posthaberi, adeo, ut altera arbor alterius
49 VII  |            poena capitis commentari, adeo, ut in rebus politicis restrictior
50 VII  |          consilio ac nutu regebatur, adeo ut nihil proprio arbitratu
51 VII  |             quod rarum est in viridi adeo aetate: nam nemo nisi cum
52 VII  |           maiora non adspiret. Motus adeo Princeps hac humilitatis
53 VIII |      Theologiam attinet, cum concisa adeo et compendiosa sit, ut duabus
54 VIII |            studia, cum intra limites adeo angustos coarctantur, brevi
55 VIII |       diiudicandae ablegantur. Mirae adeo consuetudinis ratio haec
56 IX   |         sociabile et beneficum esse, adeo, ut absque ullo discrimine
57 IX   |              Quae sequuntur stupenda adeo sunt, ut ad fictiones poëticas
58 IX   |             nec ob terrarum diversas adeo atque oppositas naturas
59 IX   |         moribus, ac indole non pauca adeo insolita ac stupenda deprehendi,
60 IX   |           ingeniis corporisque forma adeo discordare, ut quaevis provincia
61 IX   |             regio latronibus infesta adeo est, ut absque custodibus
62 IX   |          suis insidiantem, intuetur, adeo, ut metus, solicitudo, pervigilium,
63 IX   |           inverso ordine formaverat, adeo, ut, quo maturior quis aetate
64 IX   |             praestantiores, indignum adeo iugum sibi imponi passi
65 IX   |        respondet, ubi mulieres caece adeo virorum imperio ac voluntati
66 IX   |        fossis cavernisque impeditae, adeo, ut iam per loca abrupta,
67 IX   |             a meridie sumus. Ineptum adeo responsum insignem animi
68 IX   |         composui, par pari referens, adeo, ut ratio accepti et expensi
69 IX   |          Subridebant illi ad fabulam adeo lepidam, dicentes, solitum
70 IX   |        insaniat. Mirabar, praeceptum adeo salutare nostri orbis Philosophos
71 IX   |         animi, maturitatem excrevit, adeo, ut primus annus formationi
72 IX   |             politos reddunt homines, adeo, ut in verum potius aesculetum
73 IX   |               Nam, cum intra limites adeo angustos coarctantur Spalankorum
74 IX   |     propemodum cultu prosequebantur, adeo, ut ex solis eorundem centuriis
75 IX   |           dextro femore sit positum, adeo, ut vere dici possint corda
76 IX   |             noxa, aut crimine, virum adeo mansuetum, ad tantam iram
77 IX   |        actionem mihi intendit. In re adeo dubia testes poscit senatus:
78 IX   |        librum primum aperui. Insulse adeo erat scriptus, ut ad primae
79 IX   |              ambulantis obstreperet, adeo, ut in somni verum domicilium,
80 IX   |            nullae, nihil superfluum, adeo ut, si cum longissimis Mag.
81 IX   |            festinatione cespitantes, adeo, ut horae fere quadrantem
82 IX   |            arbor erat stipem petens, adeo, ut nullum iter viatori
83 IX   |               qui mortem accelerant, adeo ut, ni quotannis supplementa
84 IX   |           manus cogebar, cum insigni adeo experimento theses suas
85 IX   |        pectore servant. Hinc frigida adeo Theologorum studia, ac veritatis
86 IX   |         auditis, subticui, cum gente adeo arguta disputandi aleam
87 IX   |              nomine passim audiebam, adeo, ut quaevis domus rigidum
88 IX   |      Itinerarium Potuanis ad palatum adeo fuit, ut crebra eiusdem
89 IX   |            ut desisterem a petitione adeo absurda, iussit me buccae
90 IX   |    aliquamdiu silui. At, cum in vili adeo occupatione canescere, nimis
91 IX   |           favore, obstupuit ad audax adeo et stolidum inceptum, quod
92 IX   |       sperabam, mens immota manebat, adeo, ut nullis admonitionibus
93 IX   |        praedictum Scabbam ob stultum adeo, ac temerarium consilium,