Caput

   1 VII  |            quibus annuum stipendium est 1000 Rupatorum. ~Valde ridiculus
   2 VII  |           pravorum consiliorum fomiti. ~12. Officium Principis est,
   3 VII  |            sententiam audiat Princeps. ~14. Poenae non minus necessariae
   4 VII  |                 obeunda acuantur alii. ~15. In promotionibus ad dignitates
   5 VII  |            respicienda est dexteritas. ~16. Nemo, tanquam ambitiosus,
   6 I    |              Descensus ad Inferos ~Anno 1664, postquam in Academia Hafniensi
   7 I    |                 est haec expeditio Anno 1665 Consulibus Bergensibus Iohanne
   8 VII  |                 animi omnes excederet. ~17. Pauperem, qui non est solvendo,
   9 VII  |             omni labori sunt exemptae. ~19. Quando vitia status reformationem
  10 VII  |         eodemque tempore praescribere. ~20. Qui audacter cuncta pollicentur,
  11 IX   |          Descriptio Templi Cathedralis. 24 volumina.~2. Obsidio arcis
  12 IX   |              Obsidio arcis Pehunc . . . 36 volumina.~3. De usu herbae
  13 III  |            spatio magnas opes, scilicet 4000 Ricatu, cumulaverat e tropaeis
  14 VII  |                  qui stipendio fruuntur 500 Rupatorum.~11. Iidem, quibus
  15 IX   |            multos videas avos, proavos, abavos et atavos; audias fabulas
  16 VII  |                 solent, se ipsum sponte abdicans, insignia Principatus transtulit
  17 VIII |               Oeconomus et Mathematicus abdita detegere ac scientiis suis
  18 IX   |             improbos agunt, in carceres abducti, flagris in comitiis, non
  19 IX   |              ius Praetor, et ad iuvenes abeat tutela propinquos. Credebam
  20 Praef|                 hoc vetusto Latina Nob. Abelini versione, quae iam publici
  21 I    |                  in primis celeberrimus Abelinus et Conrector Scholae Mag.
  22 IX   |               esse occupatissimam. ~Dum aberat hospes, aedes passim circumreptans,
  23 IV   |          theoreticis a recepta opinione aberrat, circulos iudicii turbamus,
  24 IX   |                responsum insignem animi aberrationem indicans, persuasit, melius
  25 Praef|                patet nihil ab archetypo aberratum. In fidem maiorem sigilla
  26 VII  |               religione aut rebus fidei aberret, suo solo periculo errat;
  27 IX   |                interrogo, quantum adhuc abessem a Mascattia sive Regione
  28 I    |         descendentem et e conspectu meo abeuntem cernens, quamvis nullam,
  29 IX   |             mittere, ac in supplementum abeuntium, totidem stultos e vicinis
  30 IX   |         insolita, et a vulgaribus rebus abhorrentia, occurrerent. Credebam tunc,
  31 VII  |                  ab omni honore publico abhorrere. ~Affert huc exemplum viri
  32 I    |              tanquam rem plane inutilem abieci. At excussus panis non modo
  33 II   |             scandere solemus, deceptum, abiecta omni suspicione, in gratiam
  34 II   |                 ut poenitudo me ceperit abiecti temere panis. Variis solicitudinibus
  35 IX   |         purgatione alvi non esset opus, abiecto libro, in pedes me coniicio.
  36 III  |                 praestantiam ad vile et abiectum ministerium proscriptum
  37 IX   |                  sed tacitus paulo post abii. ~Post duorum mensium intercapedinem,
  38 VIII |                gustum depravare queunt, abiiciunt. Hinc mecum: Hei! quanta
  39 IV   |             loquendi; nam subiratus mox abiit, iubens ut manerem, donec
  40 I    |   perpendicularis fuerat, in circularem abire. Hinc stetere mihi comae;
  41 IX   |        incipientem interpellans, se non abituram ait, antequam videret, me
  42 IV   |              lautam negant coenam, nisi ablatae patinae alia melior atque
  43 IX   |            violatoribus, ad firmamentum ablegarer. ~Sententia publicata, in
  44 IX   |              meque ingressurum fidenter abnuerem, obducto me collo, ceu porcum
  45 VI   |                 et id genus alios ritus abolendos iudicaverit Doctor subterraneus,
  46 IX   |               consuetudinis huius plena abolitio nimis ardua plerisque videretur,
  47 III  |      quadrupedibus per vicos ac plateas abreptum. ~Ob tarditatem incessus,
  48 IX   |           gynaeceum istud a venatoribus abriperer, iter maturavi, et . . .
  49 VIII |            corrumpi, aut studio partium abripi. Igitur eiusmodi tentationibus
  50 VII  |               eloquentiae suae caereros abripiat, et sic pro multis unicam
  51 IX   |                quos non praematura mors abripit, vermibus scilicet ac putredine
  52 VII  |                 Keba legem proponere de abroganda hac consuetudine. Idem more
  53 VII  |                 nemine intercedente aut abrogante, utile reipublicae iudicatum
  54 VII  |              fuerit, quantam utilitatem abrogatio huius consuetudinis attulisset,
  55 VII  |                latione, obrogatione aut abrogatione, approbatione, correctione,
  56 II   |                ex eiusdem boatu quietem abruptam conieci. Mox timidos oculos
  57 IX   |               acute viderent. ~Superato abrupto ac difficillimi ascensus
  58 IX   |           putatores saepe ramos quosdam abscindunt, quo remanentibus maior
  59 VI   |                 Qui absunt, ni sonticas absentiae causas dent, mali subditi
  60 Praef|               abit. Post integri mensis absentiam die quodam Veneris paulo
  61 II   |               esse capita, humanis haud absimilia, et loco radicum binos conspicabar
  62 IX   |           quiescant, antequam plenum ac absolutum imperium sibi acquisiverint.
  63 VII  |             probus, omnibus numeris est absolutus. Stupidus vir aut bonus
  64 IV   |        deprehensum foret, reus non modo absolvendus, sed et remunerandus esset;
  65 II   |          virtutem ac praestantiam omnem absolvi. ~Dum ita tacitus mecum
  66 IX   |               antequam preces matutinas absolvisset. Defunctus solito pietatis
  67 II   |           intuitu damnaveram, non plane absonum curatius examinanti visum
  68 V    |               quaestu ac opere manuario abstinere iubentur. In primis cautum
  69 IX   |             gentis, ad forum cum laqueo abstrahor, exspectaturus ibi senatus
  70 II   |                sustulit ac vociferantem abstraxit, comitantibus innumeris
  71 VI   |           solennibus non intersunt. Qui absunt, ni sonticas absentiae causas
  72 IV   |             Principem; at cum non plane absurdam indicaverit, in petitorem
  73 IX   |                 loquaces. Hinc cum quid absurdi narratur, proverbium istud:
  74 II   |           spiritibus obsideri, iam alia absurdiora mihi fingebam. ~Sed tempus
  75 VIII |             Kebano obtinueram, stultum, absurdum atque iniquum crederem. ~
  76 IX   |       potentissimus ob divitias, quibus abundat, habetur. Nam praeter argentifodinas,
  77 VIII |                 Scholae superiores sive Academiae, quarum prima est Potu,
  78 VIII |         perpetui silentii. ~Praeter has Academias cunctae civitates maiores
  79 VIII |        gravitate quantoque decore actus academici celebrentur, ac promotiones
  80 VIII |               solet, ne quid in actibus academicis deprehendatur, quod risui
  81 VIII |                quippe existimant, ritus academicos gravitate ac decore distingui
  82 III  |             studiis compedes iniici, ab Academiis ad circos haec exercitia
  83 IX   |         inscriptionibus distinctae. His accedebam, periculum facturus, ecqua
  84 I    |            novitate delectatus, propius accedendo oculos saltem pascere vellet.
  85 VI   |            suppliciter cum petitione se accedentem, ac simul in praesentia
  86 I    |              languescere, prout propius accederem planetae, seu coelesti cuidam
  87 I    |               corpus istud mihi propius accederet, videbam torvum et immanem
  88 IX   |          totusque in hac imagine gradum accelerabam, horas et momenta in digitos
  89 IX   |             vexentur morbis, qui mortem accelerant, adeo ut, ni quotannis supplementa
  90 VI   |               abest, ut his mediis amor accendatur, ut potius crescat frigus,
  91 VI   |               vi potius frigescere quam accendi, non solum inutile, sed
  92 IX   |             proripui. Quanta tunc rabie accensa in me fuerit, ex his verbis,
  93 IX   |              vera esse omnia, quae fama acceperam, comperi: ingeniis nempe,
  94 VII  |          aeterna legum duratio, et fama accepi, nullam huius Principatus
  95 IX   |                referens, adeo, ut ratio accepti et expensi inter nos quodammodo
  96 IX   |               beneficium dici mereatur, acceptum ferendum iudico. ~Provincia
  97 VIII |             Potuana hac devictae gentis accessione crevit, tantum decrementi
  98 IX   |                 habeatur. Statim ad rem accessit orator, nullae erant ambages,
  99 VIII |          celebrantur, cum id, quod mihi acciderat Kebae, promotiones nostras
 100 IX   |                sane, quod commodum mihi accidit, diutius his cogitationibus
 101 IV   |               Dux noster, sive Karatti, accinctos nos stare iubet, dum digrediatur,
 102 III  |                  itineri ut absque mora accingerer, me hortatus est. Consilium
 103 Praef|            dictis itineri se intrepidus accingit. Exuit se, ac, vestimentis
 104 I    |        emerueram, reditui in patriam me accingo, navemque Bergas Norvegiae
 105 IV   |              desidiae ac ignaviae nomen accipere solet, parum idoneus rebus
 106 V    |              enim non optimas, sed sibi accommodatissimas fabulas eligunt. An histrio
 107 IV   |              nihil promovent. ~Postquam accubuerat tota serenissima domus,
 108 IV   |                 Serenitas sua, antequam accumberet, solus in diaetam intromittor.
 109 IX   |      Principatum cum vicinis regionibus accurate perspiciendi. Et ne memoria
 110 I    |           longinquo illis visum fuerat, accuratis penicillis delineaverant,
 111 IX   |         athletae. ~Ad spectaculum istud accurrebant innumeri Philosophi, moreque
 112 IX   |                 tota personabat culina. Accurrens ego, cum stupore videbam,
 113 IX   |            terram supini cadimus, et ab accurrentibus domum semimortui trahimur.
 114 IX   |             hunc casum villicus, illico accurrit, ac manu decerptam vulneri
 115 III  |            mirabar, sine ullo incolarum accursu; aliter ac apud nos fieri
 116 IX   |               tremulis vocibus solebant accusare, ac tandem necem sibi consciscere,
 117 VII  |                  suntque sequentia. ~1. Accusationi aut laudi non temere fidem
 118 VIII |               vero ac vivere desierint, accusatores publici sive reipublicae
 119 VII  |         sectionem damnatus est, et, cum accusatus fuerit in molimine isto
 120 Praef|               eodem tempore allata fuit acerba quaedam crisis in Iter Klimii
 121 IX   |               nonnihil indulgere, tanta acerbitate in mores et vitam meam invectus
 122 IX   |              quod exercebam, morte mihi acerbius erat, ac pigebat, me diutius
 123 VII  |                perveniat. Princeps vero acerrimos honorum venatores contra
 124 I    |                enim discrimen subeundum acerrimum istud, quo in res naturales
 125 IX   |               sunt, prae nimia oculorum acie non videant. Hi vulgo dicuntur
 126 IX   |                quorum suaves voluptates acoribus condiuntur. ~Testari possum,
 127 III  |                quantumvis speciosa, non acquiescebam. ~In civitate hac erat Academia
 128 IX   |              mansueta eorum dominatione acquiescunt. ~At traiecto ingenti, quod
 129 VII  |            iudicium, donec matura rerum acquiratur notitia. ~2. Si quis criminis
 130 VII  |             tamen est, ad gloriam istam acquirendam non sufficere solam sobolis
 131 VII  |               nullam aestimationem sibi acquirere potuit. ~8. Praeceptum est
 132 IX   |                  ac leges infringendas: acquiscere igitur sorte tua, ac spem,
 133 IX   |             immunes sunt, pro thesauris acquisitis excubias agunt. Tota regio
 134 IX   |                 absolutum imperium sibi acquisiverint. Hinc ferre decrevi rogationem,
 135 IX   |                conveniret. Tandem, post acre certamen, cadimus ambo athletae. ~
 136 V    |                quisque noscat ingenium, acremque se et vitiorum et bonorum
 137 IX   |            morbo vexaris eodem, Humores acres nos cruciare solent Cum
 138 II   |           vehementi, luminibus oculorum acribus, neque humilis neque atrocis,
 139 IX   |                moras nectentem cauponem acriter increpui. Ille vero, in
 140 IX   |             vetulam uxorem ducenti fata Actaeonis ominantur omnes; id quod
 141 VIII |              adhiberi solet, ne quid in actibus academicis deprehendatur,
 142 IX   |     restitutionem teneri portitorem, si actio depositi, aut furti mihi
 143 VII  |            atque ita bonarum ac malarum actionum comparatione facta, ac ratione
 144 IV   |            lacrimis, petebam revisionem actorum, cum, virtutibus meis et
 145 IX   |        improvisa mors, in ipso peccandi actu, opprimat. At, cum dies
 146 IX   |          comitia de capite meo habenda, actumque de vita mea fore, si consilia
 147 I    |       interstinctum. Et docuit eventus, acu me rem tetigisse. ~Impetus
 148 VII  |              quo ad munera rite obeunda acuantur alii. ~15. In promotionibus
 149 III  |              agros colendos ornandosque acuebantur; qui vero agrum sordescere
 150 IX   |                publico animi subditorum acui solent. ~Vitia civitatis,
 151 III  |          veritas detegitur, ingeniumque acuitur. Respondebat ille, certamina
 152 IX   |            Quivis enim civis ob iudicii acumen, gravitatem, et compositos
 153 II   |                illa edidit teneram, sed acutam et talem, qualis solet esse
 154 IX   |                 plus viderent, si minus acute viderent. ~Superato abrupto
 155 IX   |               At vitium istud oritur ex acuto nimis nonnullorum visu,
 156 IX   |           proferunt, et, si necessitate adacti freta transmittere cogantur,
 157 II   |         intuebar. Metum hunc insigniter adaugebant positi extra fores, tanquam
 158 I    |                sponte currenti calcaria addebant rerum domesticarum angustiae;
 159 IX   |             pergente, ac precibus minas addente, ita fari exorsa est matrona:
 160 IX   |                quem collineabat. Gradum addere coepi, at frigus meum aestuantis
 161 IX   |        perreptarem. His dictis calcaria addita sunt sponte currenti, initioque
 162 IX   |             prorsus invitus operam meam addixi. ~Globus Planetae Nazar,
 163 Praef|             obediens Nomophylaci operam addixit, potentiam artis his fere
 164 IX   |                 senatus: at, cum nullos adducere possem, iusiurandum adversario,
 165 Praef|          quorundam munire. Testes, quos adducimus, omni sunt exceptione maiores:
 166 VI   |                quae iisdem adversantur. Adduxi ego proprium exemplum, monstrando
 167 IX   |                 desperatum consilium me adegerunt. Conabar ex eo tempore aliquid
 168 IV   |             quas adhuc portaveram, mihi ademptae, ob insolentiam suspensae
 169 II   |               semihorae silentium. Tunc adempto, quo tectus erat, velamine,
 170 II   |              sum Dictatoriam dignitatem adeptus et Consule Romano maior;
 171 Praef|         specimina edidit, ut omnes, qui aderant, spectatores, pileo doctorali
 172 III  |              tempore tirocinii notabam. Aderat Tandem mandato Principis
 173 III  |               oculos audientium ponunt. Adesse iubentur Censores, observaturi,
 174 IX   |                  quaenam remedia essent adhibenda. E statu Provinciae Coklekuanae
 175 IV   |                praevio ac gravi examine adhibito statueret, dici poterat
 176 VI   |      dissentientes ad suas opiniones vi adigere, idem esse, ac sibi solis
 177 VI   |                vi aut pecuniaria mulcta adigitur: nam cum pietatem maxime
 178 VII  |              orbe nostro album calculum adiiceret. Subodorabar equidem, quaenam
 179 IX   |                    interdicto huic omne adimat ius Praetor, et ad iuvenes
 180 III  |          meditatione citius magisterium adipisci tyrones. Qua tamen responsione,
 181 IX   |             Aedificare casas, plostello adiungere mures, Ludere par impar,
 182 V    |                munera rectius et melius administrantur, quam apud nos. ~Sancta
 183 IX   |               de tutela, nemini bonorum administratio conceditur, nisi infra annos
 184 V    |                 ignorantia, quam stulte admiramur; quippe, si negotiorum pondera
 185 IX   |         solatium. Utraque regio materia admirationis meae fuit, indeque egressus
 186 IX   |                  sed ad munera ista non admissi fuerunt, nisi post amputationem
 187 IX   |              mulierum ad munera publica admissionem, cum eaedem natura ambitiosae,
 188 VII  |             iudicare, antequam ad munus admittatur, in quo, tanquam in conspicuo
 189 II   |               magna ac momentosa munera admittebantur. Experientia quippe didicerant,
 190 IX   |       officiorum nullum sexus discrimen admitterent. At haec gens furere mihi
 191 IX   |                fieri, alteri ne facias, admonent. Cunctis urbium ac vicorum
 192 IX   |       honestatis suae testem provocant. Admonitio ista alta mihi mente diu
 193 IX   |        pestifera opinione, post crebras admonitiones pertinacirer perstiterat. ~
 194 VII  |                 tanti ponderis officium admota. Diu hoc munere functa erat,
 195 III  |          Vulneri tamen fomentum aliquod admoturus, . . . verba facit, quibus
 196 IX   |                religio, cum manum operi admovere nollet, antequam preces
 197 IX   |              cum contra decorum sit, ut adolescens petitioni et desiderio virgunculae
 198 IX   |                trecentis, qua viris qua adolescentibus speciosissimae formae instructum.
 199 IX   |                in propatulo habent, hic adolescentuli ac viri noctes vendunt,
 200 IX   |          amatoria et munuscula offerant adolescentulis: hi vero frigus ac modestiam
 201 IX   |                cum repulsam tulisset ab adolescentulo fago, cuius amore exarserat. ~
 202 VIII |          regnante quadam opinione, sive adoptata quadam loquendi formula,
 203 VI   |                ut monstrent numen, quod adorant, incomprehensibile esse.
 204 VI   | incomprehensibile esse. Iisdem in locis adorantes, tanquam extra se rapti,
 205 IV   |               genua mox procubui. At ad adorationem hanc stupebant circumstantes,
 206 IX   |              traiecto, ad terram Mikrok adpellor. At, civitatem cognominem
 207 Praef|              sigilla nostra apposuimus ~ADRIANUS PETRI M. ppria.~JANUS THORLACI
 208 II   |             quem in finem ramos quosdam adscititios corpori aptabant. ~Dum haec
 209 IX   |             defectum, essent destituti, adsensum tamen dabant, et suffragia
 210 I    |              excepissem, tanquam atomos adspexissem, indignosque iudicassem,
 211 IX   |             successu tumidus, ad maiora adspirare coepi, munus quoddam magni
 212 VII  |                 contentus ad maiora non adspiret. Motus adeo Princeps hac
 213 IV   |               horrore conspicabar lecto adstantem eximiae magnitudinis simiam,
 214 IX   |              ait, hospes! hic religione adstringimur, soli nobis dii sunt leges
 215 IX   |               publica omnes auctoritate adstringuntur, fenestras aperiri videmus
 216 III  |           solidius, veracius et ab omni adulationis specie magis immune audivisse;
 217 Praef|                 spatio, et viribus vini adusti portione refectis, conspectum
 218 Praef|             spatio transmittere queant. Advectus huc nuper Finlandus quidam
 219 IX   |            alter honestus ac misericors advena miserias nostras sublevaret
 220 IX   |               ubi omnes sine discrimine advenas benigne recipi audiveram.~
 221 IV   |               qui me cum caeteris nuper advenientibus candidatis in album promovendorum
 222 VII  |              igitur ac ridiculas scenas advenis exhibebant congregationes
 223 IX   |         prostravit, cumque causam huius adventitiae quaererem, veniam conceptissimis
 224 IV   |                 iubet, dum digrediatur, adventum nostrum Principi nuntiaturus.
 225 IX   |        Nagirorum cooptantur. ~Postridie adventus mei, dum per forum otiosus
 226 I    |              Sic ingenti cum impetu per adversa crassioris aëris verbera,
 227 IX   |               deformem ac naturae plane adversantem iudicans. Indignatio ista,
 228 VI   |          praetermissis iis, quae iisdem adversantur. Adduxi ego proprium exemplum,
 229 IX   |                 est, et naturae penitus adversari. Capere sane non poteram
 230 VI   |          fuerunt; quoties, aiebant, cum adversariis congredimur, e vitae communis
 231 IX   |                  at, alio pugnae genere adversarium adortus, officium aiebam
 232 VI   |            opponerem, laudat argumentum adversarius iubetque, pergerem conscientiae
 233 II   |            erant obducti. Credebam esse advocatos, et re vera tales erant.
 234 II   |      eorundemque causas excutiendi; nam advolans mox alia arbor ramum demittit,
 235 III  |               insolitum est, catervatim advolant homines, ut curiosos pascant
 236 III  |              strepitum hunc uxor illius advolat, causam risus curiose sciscitans.
 237 III  |          volubilitate pollens diruebat, aedificabat, quadrata rotundis mutabat,
 238 IX   |             puerilibus tempora fallere, Aedificare casas, plostello adiungere
 239 II   |                 illa non minus superbis aedificiis quam regionum, vicorum ac
 240 II   |              nitor civitatis, symmetria aedificiorum et alia manifeste indicabant,
 241 IX   |          appareret, hospiti meo, qui ad aedilitatem urbis nuper evectus erat,
 242 IX   |                 etiam creantur pedelli, aeditui, aliique, quorum officia
 243 IX   |                  er imbelles censentur. Aeger animi ob itineris molestiam,
 244 IX   |              constat, hanc innovationem aegerrime sit latura, ac reipublicae
 245 I    |          sufflaminare ardorem deberent, aegro animo faces subiiciebant.
 246 IX   |              difficilisque vocor At, te aegrotantem plorant, miserantur amici,
 247 III  |                hoc senes decrepiti sive aegroti privilegio gaudent, quamvis
 248 VII  |            exstirpare velle est idem ac aegroto vomitum, purgationem ac
 249 VIII |             scitissime et elegantissime aenigmata explicant. His mediis verus
 250 IX   |         responso, digredior, solutionem aenigmatis ab hospite meo paulo post
 251 VII  |             sancte observata est lex de aequalitate inter cives perpetuo conservanda.
 252 VII  |                 est illa, qua Principes aequalitatem, quantum respublica patiatur,
 253 I    |          efficiunt, ut omnia corpora in aequilibrio posita motum circularem
 254 IV   |                 solidis nostrae monetae aequiparari possunt, risum compressi,
 255 IV   |             improbaveram, maxime mox ob aequitatem ac iustitiam laudabam, verso
 256 VIII |                existimatio iustitiae et aequitatis, qua sola creverant ac steterant
 257 IV   |            Princeps, ut erat clemens ac aequus, ob molestum et insolitum
 258 IX   |             nisi solidis praemiis, quae aerarium haud raro exhauriunt, perficit.
 259 III  |            agrum sordescere patiebatur, aerarius fiebat. ~Peragravimus multos
 260 IX   |                 nec verba minantia fixo Aere ligabantur: nec supplex
 261 IX   |                Hinc soli huius regionis aëri aut victui hoc beneficium,
 262 IV   |               ravim usque exponere: mox aëriam navigationem mihi fingens
 263 IX   |                adeo, ut in verum potius aesculetum quam in societatem viderer
 264 IX   |         innocentia, ac pacifica indole. Aesculi hi omnes erant, et omnium
 265 V    |                ac apud nos, nocte, die, aestate, autumno, hieme ac vere
 266 IX   |             auditis, miris cogitationum aestibus agitabar. At ne circuli
 267 III  |            barbaris olim saeculis magni aestimata fuisse; sed cum experientia
 268 VII  |               virtute ac meritis nullam aestimationem sibi acquirere potuit. ~
 269 V    |             muneribus et occupationibus aestimentur arbores; id quod alibi explicatius
 270 IX   |            addere coepi, at frigus meum aestuantis desiderium auxit. Hinc,
 271 III  |           nusquam enim tantum tribuitur aetati, nusquam senectus est honoratior,
 272 IX   |                Cautum hinc lege est, ut aeternum a publicis ac momentosis
 273 IV   |             terras; patuit mihi pervius aether. Pergit ille quaerere de
 274 II   |      consurgentes senatores excelsos ad aethera extendebant ramos, quo religionis
 275 I    |             panis non modo suspensus in aethere stetit, sed, mirabile dictu,
 276 VII  |           illustrat his verbis: vidimus aevo nostro animal superterraneum,
 277 IX   |                Incolae vici Nakir valde affabiles mihi visi sunt: nam obvius
 278 VIII |             Principis memoriam hac nota affecerunt. Quaenam vero noxa fuerit
 279 III  |             istae nubes ac melancholici affectus, tot turbarum, seditionum
 280 VI   |    distributione exercendam iudicabant. Afferebam ego varia eorum exempla,
 281 IX   |               exspectatione citius mihi afferebatur, ab hospite per urbem ducor.
 282 IV   |              solis ortum. Tunc surgenti affertur diploma, quo cursoris ministerium
 283 VII  |             Causam huius instituti hanc afferunt: si quis in religione aut
 284 IX   |                ac nubila prius experti, afficimur; ita arbores hae felicitatem
 285 V    |                intuitu viatores non tam afficit, quam percellit ac in ecstasin
 286 IV   |                 gustus! Quae nos maxime afficiunt, hisce nauseam movent. Maxime
 287 VII  |                cunctis civitatum curiis affigitur. Et tunc liberum est civibus
 288 III  |           passim inerranres me, quem ob affinitatem formae gentilitium credebant,
 289 IX   |          quoniam ad certas nati videmur afflictiones, quae salubres tamen et
 290 IX   |                enim brevitas miseris et afflictis efficacissimum est solatium.
 291 IX   |              cruciatibus nos affligant, afflictorum simul misereri docent. Hinc
 292 IX   |             nullamque miserationem erga afflictos et laborantes alios moveat;
 293 IX   |                  et cum cruciatibus nos affligant, afflictorum simul misereri
 294 IX   |          conatus, violentae mortes. Nam affluentia illa, in qua vivunt, omnem
 295 VIII |              suis novis commentis lucem affundere tenentur. Iurisconsultorum
 296 VI   |                 eum in finem, ut grates agantur Deo ob praestita beneficia. ~
 297 IX   |                coram foro decimo quarto agebatur, exponit. Spero, ait, intra
 298 IX   |               et patuit inde, in nihilo agendo hanc gentem esse occupatissimam. ~
 299 VII  |                 cordi, nil perfunctorie agendum existimat. ~
 300 II   |                terrore animam propediem agens, murmura undique audiebam
 301 IX   |           constet, a natura, nil temere agente, tot egregiis dotibus incassum
 302 IX   |              caesum animamque propediem agentem, totum circa forum capillis
 303 IX   |          praestitam hanc operam gratias agerem, ac Deum huius beneficii
 304 II   |          stupido parente causas in foro ageret? Iurisprudentia nostra parum
 305 Praef|                 Klimiorum existimatione ageretur, omnes ad signa vocare artes,
 306 II   |         tyrocinii rudimenta deposueram, agfertur ab aula novum mandatum de
 307 II   |      qualitasque personae laesae crimen aggravaverat; nam non modo simplicem
 308 VI   |                reformationem Potuanorum aggressus, librum edidit, cui titulus
 309 IX   |             miris cogitationum aestibus agitabar. At ne circuli pristinae
 310 IX   |               in isto legis capite, ubi agitur de tutela, nemini bonorum
 311 IX   |   tranquillitatis, ac concordiae fontem agnoscebam: at, alio pugnae genere
 312 IX   |                tutius videbatur, culpam agnoscere, factumque stoliditate nativa,
 313 IX   |            perdunt, felicem hunc statum agnovi. ~Dum per hanc regionem
 314 IX   |                 licet dictione tenui et agresti, ille respondit, ut virum
 315 III  |               ad animum revocans sortem agricolarum nostrorum, sub foeda servitute
 316 III  |         temperare iubet hospes, docens, agricolas in his terris summo in honore
 317 III  |               vitae genus hic honestius agricultura censeri. Hinc quivis honestus
 318 III  |        ornandosque acuebantur; qui vero agrum sordescere patiebatur, aerarius
 319 IX   |             esse reformatoris officium, aiebat, statum et indolem regionis
 320 I    |             tergo alitis inter utramque alam impegi, ut telum revellere
 321 IX   |            cernerem, palma excussissima alapam illi applicui. Quo facto,
 322 I    |             viciniae iam pervenerat, ut alarum quassatione me infestaret
 323 IX   |                   pedibus metus addidit alas ~Huic principatui vicina
 324 VII  |                 notum est, quot monstra alat ignorantia, quando cum malitia
 325 I    |                immane apparuit monstrum alatum, quod iam dextro, iam sinistro
 326 IX   |             cella, an in rubra, viridi, alba, an atra, an in superiori,
 327 IX   |            primis cum philosophum istum albis insuper me dentibus deridere
 328 IX   |             formae instructum. Hi omnes alebantur sumptibus reginae, cuius
 329 III  |               unius, quem hunc in finem alebat, disputatoris, et haud semel
 330 VII  |         fundationes confirmare, quae ad alendas otiosas arbores ac ad earundem
 331 VII  |               naevulos venustiores, non alendorum liberorum, sed ornandi pectoris
 332 III  |                 Hinc divitibus mos erat alere disputatores, quemadmodum
 333 I    |          revellere nequirem. Vulneratus ales horrendo edito stridore
 334 VII  |           facile est coniicere, quid de Alexandro Magno aut Iulio Caesare
 335 IX   |                      Virtus laudatur et alget. At, cum rerum novarum avidissimus
 336 III  |                iudicat iisdem non minus ali quam cibo et potu. His et
 337 I    |                Gallia, Italia, Germania aliave quaelibet miraculorum ferax
 338 I    |                molestum mihi videbatur, aliena diutius quadra vivere in
 339 IX   |           subito reverti solent, utpote alieni soli diu impatientes. Hinc
 340 IX   |               temperamento, ut, quoniam alienigena essem, ex novo scilicet
 341 IX   |               sua peculiaris qualitas. ~Alienigenis iura quidem itineris et
 342 IX   |              creantur pedelli, aeditui, aliique, quorum officia sine cerebro
 343 II   |                 viderem, bis quovis die alimenta mihi afferri. Cibus vulgo
 344 I    |             mihi moturum omne terrestre alimentum deprehendens, tanquam rem
 345 I    |                iuncti erant, sublevatus aliquandiu precariam, licet non plane
 346      | aliquis
 347 II   |          cercopithecis, quos haec terra alit. Alii pro incola firmamenti
 348 II   |            firmamenti me ceperunt, quem alitem per aërem huc apportasse
 349 III  |              tam fera quam mansueta, et alites maxime feroces, quae certo
 350 I    |           harpagonem tanto impetu tergo alitis inter utramque alam impegi,
 351 I    |         contineri orbem nostro minorem, aliudque coelum sole, sideribus ac
 352      | alius
 353 IX   |           inceptum, quod perniciem mihi allaturum ominabatur. Quocirca precibus
 354 VI   |              subierunt; at illi totidem allegabant opposita scelestissimarum
 355 IX   |             maioris momenti res gerere. Allegavit etiam leges et consuetudines,
 356 I    |               animal in spectaculum sui allicere posset. ~Insolita ista figura,
 357 IX   |          opificiorum bonitate, emptores alliciunt, nulla adhibita fraude,
 358 IX   |             sinistri pedis crus, lapidi allisum, graviter laeditur ac intumescit.
 359 IX   |                 me tendere videbam, ita alloquor: Dic, quaeso, quodnam nomen
 360 II   |                 symmetria monstrabilis. Altae adeo conspicuaeque erant
 361 IX   |             tanquam portam, per quam ad alteram vitam subito transirent,
 362 III  |       disputatores, quos Masbakos, sive altercantes, per ludibrium vocant subterranei,
 363 IX   |          hostilitate, disputatio absque altercatione, et nullum enasci potuit
 364 IX   |                animos perpetuo obsidet, alterque alterum tanquam hostem,
 365 III  |          Excelsae turris tabulata, unde altior illi Casus, et impulsae
 366 I    |           suspensum servarem. At vix ad altitudinem decem vel duodecim cubitorum
 367 VII  |                 cumulantur, pauperiores alto supercilio despiciunt. ~
 368 VII  |     inolescendis magnam partem ingenium altricis et natura lactis tenet.
 369 VII  |           iuvenis moderator sit patriae amans, qui amorem in proprios
 370 IX   |                 civibus, qui, cum pacis amantissimi sint, in beata hac urbe,
 371 IX   |                non vertitur, si carmina amatoria et munuscula offerant adolescentulis:
 372 V    |               ac luna nostra multiformi ambage ingenia torquet eorum, qui
 373 IX   |           accessit orator, nullae erant ambages, tautologiae nullae, nihil
 374 VII  |                 quibus parem se credit, ambiat. Nam si in distributione
 375 IX   |            munus paulo honoratius simul ambiens. Sed repulsam semper tuli,
 376 VII  |                Nonnullarum arborum vana ambitio eo usque progrediebatur,
 377 IX   |                INFUSIO TEMPERANS CONTRA AMBITIONEM.~CORTEX CONTRA VOLUPTATEM.
 378 IX   |          admissionem, cum eaedem natura ambitiosae, auctoritatem et potentiam
 379 VII  |               humilitatis larvam induet ambitiosissimus quisque, certus, quod hac
 380 VII  |          dexteritas. ~16. Nemo, tanquam ambitiosus, temere damnandus, ac ob
 381 VII  |         dignitatem, quam multi solicite ambiunt, in se conferre, quocirca
 382 IV   |             sectionem more maiorum pati ambobus meis ramis sive brachiis
 383 IX   |               comitari pergit. ~Dum una ambulamus, varii de statu huius regionis
 384 IX   |            censores. Cuncti per plateas ambulant obstipis capitibus, ac demissis
 385 IX   |             stertentium stridor auribus ambulantis obstreperet, adeo, ut in
 386 IX   |             urbis vicos ac regiones non ambulare, sed currere aut volare
 387 IX   |                  nam succisi e continua ambulatione poplites vix membra sustinebant.
 388 IV   |             comparari posse cum otiosis ambulatoribus, qui progrediendo, retroëundo
 389 I    |              corporis pari saltem passu ambulaturum cum famelico Philosophiae
 390 III  |            curiosum ac spectabile erat. Ambulavimus absque impedimento ac, quod
 391 I    |             mentemque meam quibusdam ex amicis indicabam. Sed his consilium
 392 IX   |                mihi tunc erant nonnulli amicorum, ut contra sententiam hanc
 393 I    |      comiraretur, utrum hostis esset an amicus, aut quod verisimilius erat,
 394 VI   |             tantum abest, ut his mediis amor accendatur, ut potius crescat
 395 IX   |                 fuisse iuvenem, quem ad amores illicitos pellexerat virgo. ~
 396 III  |              pulcherrima est. Imaginare amphitheatrum aliquod, et quale sola rerum
 397 IX   |            bibliothecam quandam incidi. Ampla satis ac instructa erat,
 398 IX   |          corruptos. ~Materiam non minus amplam meditationibus philosophicis
 399 Praef|          obtrudere nec nubem pro Iunone amplecti solent. ~Exhibito virorum
 400 IV   |               patinae alia melior atque amplior succenturietur. Dum prandebant,
 401 III  |               insignem iudicii eclipsin amplo alicui muneri non suffecturum.
 402 IX   |              admissi fuerunt, nisi post amputationem sex capitum, quo fit, ut,
 403 IX   |            vehementioris animi officiis amputatis, in corpore ignavae ac quasi
 404 VIII |               ac curiosarum quaestionum analysin reddere. Nodi hi solvendi
 405 IX   |               ecquid novi detegant, quo anatomia illustrari queat. Palpitantem
 406 IX   |                  cum in cameram quandam anatomicam compingerer, ubi proiectam
 407 IV   |                 sed privatis quaestibus ancillantes? ~Tandem in spatiosam domum
 408 IX   |           flagellis ac pugnis in uxorem ancillasque saevientem. Viso me, in
 409 II   |                 gemina suspendere lance Ancipitis librae, rectum discrevit,
 410 Praef|        PRAEFATIO APOLOGETICA ~PETRUS ET ANDREAS KLIMII, THOMAE KLIMII FILII,
 411 IX   |         respondit, ut virum divinum aut angelum, qui sub forma arboris mihi
 412 I    |            explorarem, omnes provinciae angulos solicite perreptabam. Nulla
 413 I    |             addebant rerum domesticarum angustiae; nam exhaustae erant facultates,
 414 Praef|            Klimii Subterraneum, quod ad aniles fabulas relegandum iudicat
 415 IX   |                et alia, quae corpus cum anima saepe perdunt, felicem hunc
 416 VIII |                commenti, res salubriter animadversas cum audiendi quadam illecebra
 417 VIII |          sentiunt: sic iudices hi atque animadversores virtutum ac vitiorum, magna
 418 VII  |                Et cum processu temporis animadversum fuerit, quantam utilitatem
 419 III  |           convenire videbantur. Id quod animadvertens hospes, per totum, ait,
 420 II   |              primo intuitu iudicaveram, animadverteram tamen mox non omni humanitate
 421 VII  |                 sequentis. ~Tandem, cum animadverteret, rempublicam stare nequire,
 422 VII  |              fuit, adeo, ut sero tandem animadverterint Potuani, falsum esse, quod
 423 IX   |             fustibus articulatim caesum animamque propediem agentem, totum
 424 IX   |                 quemadmodum terra Cabac animantes generat sine capite, ita
 425 II   |         varietatem istam, qua natura in animantium formatione delectatur. Arbores
 426 IX   |                qualem aliae huius globi animatae arbores. At loco sanguinis
 427 II   |       conspicabar totam circa me silvam animatam campumque arboribus arbusculisque
 428 IX   |             enitescere videmus virtutes animique dotes, quas mares alibi
 429 IV   |                 tribulium commendationi annexum erat testimo nium a seminarii
 430 IX   |               perveniret. Eadem vespera annosa dicebatur matrona suspendio
 431 IX   |                 quae in itineribus meis annotaveram, cuncta eo, quo poteram,
 432 VIII |                 Ipsis quoque Doctoribus annua incumbunt specimina exhibenda.
 433 IX   |            desiderio virgunculae statim annuat. ~Ingens eodem tempore erat
 434 IX   |            promissis, at totus favor in annui mei stipendii augmentum
 435 VII  |            Rupatorum.~11. Iidem, quibus annuum stipendium est 1000 Rupatorum. ~
 436 IX   |                 intus vero istud habent anomalon, quod cor in dextro femore
 437 IX   |                civitatis pro custodibus anseres conspexi, gallinas, nidos
 438 IV   |                 mecum asportaveram (nam antea notavi diem ac noctem hic
 439 V    |             moribus gentis non pauca in antecessum sparsim attuli; quocirca
 440 VII  |          dotibus essent praestantiores. Antiquata igitur lege, novatoris gula
 441 IV   |         cuiusvis libidinem mutentur aut antiquentur. Tunc ego mecum: Hei! quid
 442 IX   |                Europaei ac Seres, longe antiquiorem hic esse.) ~Itinerarium
 443 VIII |               Graecos, Romanos aliasque antiquiores gentes plane fuerint ignotae. ~
 444 VII  |            daturum, satius proinde fore antiquum obtinere, ac tutius esse,
 445 IV   |              Calumniis haec sunt: Spik. antri. Flak. Skak. mak. Tabu Mihalatti
 446 I    |             vociferari perseverantem ex antro subito retraherent. Ipse
 447 IX   |               erat. Quod vero maxime me anxium habuit, erat ea, quam imaginabar,
 448 IX   |                quam inique succenseamus apathiae sectatoribus, quos, dum
 449 II   |            frequentes. ~Postquam oculos aperiebam, conspicabar totam circa
 450 IX   |                adstringuntur, fenestras aperiri videmus ignorantiae aut
 451 VII  |             quae sub cinere latuere, in apertum incendium eruperunt, inque
 452 II   |             iste, qui venam mihi mediam aperuit, ad visum sanguinis mox
 453 Praef|                tot testibus convicti in apistiai perseverant Censores, arcem
 454 IX   |               sane non poteram, in ipsa Apollinis arce, tantam quotannis fieri
 455 Praef|                               PRAEFATIO APOLOGETICA ~PETRUS ET ANDREAS KLIMII,
 456 Praef|            literaria male audiat. FINIS APOLOGIAE. ~Hactenus Klimii nostri,
 457 Praef|              nostri, qui sufficere hanc apologiam et alio non opus esse clypeo
 458 VIII |                festivos delectabilesque apologos commenti, res salubriter
 459 IV   |          peractum cernere liceat. Inter apophthegmata igitur aulae huius insigne
 460 VI   |       confessionem, quae Symbolo nostro Apostolico paulo extensior est. Prohibitum
 461 IX   |            quamvis curiosius rimantibus appareat, proprium commodum, primum
 462 II   |                gravi Themidos tribunali apparebant digniora. Felicitatem tunc
 463 IX   |              sacra mihi quoque quadrata appareret, hospiti meo, qui ad aedilitatem
 464 IX   |                 misericordiae vestigium apparet. ~Nam cum morbi mortalitatem
 465 II   |           videbam agros. Arbores quoque apparuere, sed (mirabile visu) mobiles
 466 II   |                nuper vix sex vel septem apparuissent. Vix dici potest, quantas
 467 IX   |                  ultra quae nulla datur appellatio. Attonitum me hac narratione
 468 III  |             revocarem, ter me summo cum applausu publice disputasse et lauream
 469 IX   |                excussissima alapam illi applicui. Quo facto, rabie ille percitus,
 470 II   |               quem alitem per aërem huc apportasse credebant; id quod olim
 471 IV   |                terrestribus. Eadem, qua apposita erant, dexteritate fercula
 472 IV   |             erat, sed simul nitidum. Ex appositis ferculis uno rantum, quod
 473 Praef|            fidem maiorem sigilla nostra apposuimus ~ADRIANUS PETRI M. ppria.~
 474 IX   |          persequor, laciniam togae meae apprehendens, obnitentem retinere moliebatur.
 475 III  |                 meae ubertate et celeri apprehensione iudicasse, lignum me non
 476 IV   |                est, quem ob celeritatem apprehensionis credebant lignum esse, e
 477 IV   |         videramus. ~Causa triumphi erat approbatio legis, quam capitis periculo
 478 VII  |            obrogatione aut abrogatione, approbatione, correctione, limitatione
 479 III  |                 quo apparatu huc primum appulissem. Et commode tunc ad manum
 480 II   |             quosdam adscititios corpori aptabant. ~Dum haec aguntur, hospes
 481 VIII |         Iurisconsultorum specimina sunt aptae ac scite compositae orationes:
 482 I    |                 integro recaluit: funem aptari iubeo, itinerique ita paratus
 483 VI   |            celebrantur, modulis musicis aptaverat, ipseque vacantem quendam
 484 IX   |               duros perferendos labores aptioribus natura donaverit, credi
 485 IV   |              domesticis aut oeconomicis aptissima iudicabatur. Sic a duabus
 486 VIII |             rebus facile iudicant, quid aptum cuique, et quid a natura
 487 IV   |         eruditionis suae apparatu parum aptus erit muneri scholastico,
 488 IX   |         feracior ac frugum, herbarum ac aquae eadem sit natura, tot heterogenea
 489 Praef|                 saxa~Limosas iaculantur aquas: Mihi Pontus inertes~Submittit
 490 Praef|               vestimentis depositis, in aquilam (mirabile visu) transformatus,
 491 V    |            coniicit. ~Dirimuntur terrae aquis tam maioribus quam minoribus,
 492 IX   |                gallinas, nidos avium et aranearum telas. ~Urbis plateis porci
 493 VIII |               utriusque partis ad forum arbitrarium, pro lubitu Principis, mittuntur
 494 VII  |        regebatur, adeo ut nihil proprio arbitratu ordinaret, hinc vicarium
 495 VIII |                 mediis effectum est, ut arbitri fiant inter alios belligerantes,
 496 IX   |          aerarii, et quidem his verbis: Arbitror ab arbore hic non nisi solo
 497 IX   |                 his verbis: Arbitror ab arbore hic non nisi solo nomine
 498 VII  |            inclinatione cuivis plebeiae arbori gratum animum testaretur.
 499 III  |              scenam hanc risus materiam arborihus dare: nam ad aulam ducebar,
 500 IX   |              urbem ambulo, obviam habui arbusculam, catalogos defunctorum huius
 501 III  |                  comitantibus nonnullis arbusculis, quae simul mecum a seminario
 502 II   |            animatam campumque arboribus arbusculisque obsitum, cum nuper vix sex