Caput

 1 6  |                                6 Romani, ut ait Iamblicus, armis
 2 108|      Haec est prima aetas populi Romani et quasi infantia, quam
 3 124|          pudet, sed triumphavere Romani. Tibur nunc suburbanum et
 4 139|           139 Nec tamen contenti Romani suis eos moenibus expulisse.
 5 146|        quam iugum sibi promissum Romani et duci Samnitum et hostibus
 6 147|    Samnitium reliqui in excidium Romani nominis repente coniurant.
 7 152|     insultant. Qui enim aut unde Romani? Nec satis. Aderat sine
 8 158|         victoria ostendit populi Romani fortitudinem, senatus sapientiam,
 9 167|   Sicilia suburbana esset populi Romani provincia serpente latius
10 195|        animum ac spiritum populi Romani. Tam artis afflictisque
11 200|          et regionibus excussere Romani. Iam Tarentum retulerant,
12 210|        Numidia tunc amici populi Romani regnabant. Sed Iugurtha
13 219| Asticique, ob quorum immanitatem Romani multa et gravia pertulerunt,
14 222|      Primum quidem in Asia locum Romani hereditario iure invenerunt.
15 222|   Attalus rex amicissimus populi Romani humanis rebus excedens per
16 225|    adveniens quasi amicus populi Romani ibique defunctus testamentali
17 226|      Pylemenis rex amicus populi Romani, a multis dum inquietaretur,
18 245|          inquid. Responsum est: 'Romani gentium domini'. Et ille: '
19 265|      crudelitatem non tolerantes Romani in palatio Romae interficere
20 349|    iugulans regnum gentis sui et Romani populi principatum prudenter
21 386|        Langobardorum gens, socia Romani regni principibus, et Theodahadi