Caput

 1 88 |     casam atque educauit. Alba tum erat Latio caput, Iulii
 2 104|         Gavii, Suessa Pometia. Tum coque cruentus in suos.
 3 119|    finibus, deinde pro sociis, tum gloria et imperio, lacessentibus
 4 132|    pene nulla erant praesidia. Tum igitur sic ut numquam alias
 5 151|      et muris portuque nobilis tum mirabili situ, quippe in
 6 154|         Quorum cum magnitudine tum deformitate et novo odore
 7 156|    hisdem quibus superius, sed tum tota victoria. Exitum, quem
 8 156|     quasi vindicaret, exiliit, tum omnia circa quasi hostilia
 9 158|        in partem Romana virtus tum se adprobavit nec alia magis
10 159|       Samnitium arma vidisset. Tum antem, si captivos aspiceres,
11 164|       mari congredi ausus est. Tum quidem ipsa velocitas classis
12 175| navigantem cecidit. Quantusque tum triumphus tempestate intercidit,
13 182|        in foro excitant rogum, tum desuper se suosque cum omnibus
14 185|       statim fragore detonuit. Tum Scipione duce fusus exercitus:
15 186|   desaevit Sempronio consulae. Tum callidissimi hostes frigidum
16 190|      uti victoria scisset. Sed tum quidem illum, ut dici vulgo
17 195|       terga caedentis, quamvis tum, o pudor, servili pugnaret
18 242|     viam primus ingressus est. Tum agmine secuto cum subruptus