Liber,  Caput

501    XI,  4 |         Valentinianus Saxones, gentem in Oceani litoribus et paludibus
502    XI,  4 |        finibus eruptionem meditantem, in Francorum finibus oppressit.
503    XI,  4 |           sunt. Valentinus inter haec in Brittania, antequam tyrannidem
504    XI,  5 |              easque uastarent, bellum in eos parans, dum apud Brigitionem
505    XI,  6 |      auaritiam interpretabantur; acer in his quae memoratus sum Adrianoque
506    XI,  7 |           Gratiano Valentiniani filio in Occidentali parte regnante,
507    XI,  7 |            Iustinae sibi eam sociauit in matrimonio legesque propter
508    XI,  7 |       praemisimus, Gratianus sociauit in regno, et Gratam Iustamque
509    XI,  9 |                             9 Interea in Africae partibus Firmus
510    XI,  9 |            apud Carthaginem baptizari in remissionem peccatorum praeoptauit
511    XI,  10|       repentina rabie percita exarsit in Gothos eosque conturbatos
512    XI,  10|            Maximi ducis fame conpulsi in arma surgentes, uicto Valentis
513    XI,  11|             sagitta saucius uersusque in fugam, ob dolorem nimium
514    XI,  11|            saepe equo laberetur atque in uilissimam casulam deportatus
515    XI,  12|            inpari militum numero sese in hostem dedit et continuo
516    XI,  12|           minimo Romanorum detrimento in eo proelio interfecta narrantur. ~
517    XI,  13|          Italia repedauit. Eo tempore in Galliis apud Turonos multis
518    XI,  15|         Romano sese imperio dederunt. In hisdem etiam diebus Parthi
519    XI,  16|             16 Interea cum Theodosius in Oriente subactis barbarorum
520    XI,  16|            per tyrannidem emersisset, in Brittania inuitus ab exercitu
521    XI,  16|            exercitu imperator creatus in Galliam transiit. At uero
522    XI,  16|          incursione perterritum atque in Italiam transire meditantem
523    XI,  16|         Italia expulit. Valentinianus in Orientem refugiens a Theodosio
524   XII,  1 |              solus optinuit mansitque in eo annis undecim, cum iam
525   XII,  1 |             eo annis undecim, cum iam in Orientis partibus sex annis
526   XII,  2 |               praecipitem sese e naui in undas dedit ac suffocatus
527   XII,  3 |             Valentinianus iunior, cum in Galliam transisset ibique
528   XII,  3 |          ibique tranquilla re publica in pace ageret, apud Viennam
529   XII,  4 |            signum proelio dedit ac se in bellum, etiam si nemo sequeretur,
530   XII,  4 |            uentorum a parte Theodosii in ora hostium ruit, qui et
531   XII,  5 |              monitos sacrauisse, quod in Latinum A Deo datum potest
532   XII,  5 |       intellegi. De hoc etiam oraculo in Asia diuulgatum est eum
533   XII,  5 |           tanta gratia tantusque flos in facie seu tanta dignitas
534   XII,  5 |              facie seu tanta dignitas in incessu fuisset. Mens uero
535   XII,  5 |              queat quod non ex libris in istum uideatur transferri.
536   XII,  5 |           differre se ceteris putans; in omnes homines honorificus,
537   XII,  5 |           honorificus, uerum effusius in bonos, simplicia ingenia
538   XII,  7 |                        7 Huic sociata in coniugio Flaccilla fuit,
539   XII,  7 |               quoque iunioris sororem in matrimonium duxit, quae
540   XII,  8 |        Theodosius annum agens aetatis in pace apud Mediolanum rebus
541   XII,  9 |               nono Archadius Augustus in Oriente, Honorius frater
542   XII,  9 |         Oriente, Honorius frater eius in Occidente quadragesimo secundo
543   XII,  10|             morte, arbitratus minimam in paruulis spem fore, Africam
544   XII,  10|               perfidiam perhorrescens in Italiam rediit; Gildo duos
545   XII,  10|              Theodosio sciens quantum in rebus desperatissimis oratio
546   XII,  10|               eos Dei nutu sine bello in deditionem accepit; quo
547   XII,  10|           arripiens ascensa naui, cum in Africam redisset, post aliquot
548   XII,  11|             fuerit exitus, suo melius in loco dicetur. ~
549   XII,  12|            Italiam impetu. Nam fuisse in eius populo plus quam ducenta
550   XII,  12|       infinitus, fit omnium paganorum in Vrbe concursus; adclamatur
551   XII,  12|           namque diuinitus Radagaisus in aspero Fesulani montis iugo
552   XII,  12|         uidebatur Italia, latendi spe in unum ac paruum uerticem
553   XII,  12|               sumens captus a Romanis in uincla coicitur ac paulisper
554   XII,  13|             resedisset, Stilico comes in perniciem rei publicae Gothos
555   XII,  13|           prosternunt exercitum. Hinc in rabiem furoris excitati
556   XII,  13|            prius praecepto, ut si qui in sancta loca praecipueque
557   XII,  13|           basilicas confugissent, hos in primis inuiolatos securosque
558   XII,  13|      securosque esse sinerent, deinde in quantum possint praedae
559   XII,  14|          bacchantes Regium peruenere, in Siciliam transfretare cupientes.
560   XII,  14|           labore deriuantes Halaricum in medio eius alueo cum multis
561   XII,  16|          persecutionem meditantem, ut in imperio substitueret, ante
562   XII,  16|       Wandalorum, Burgundionum, ultro in arma suscitauit easque pulsare
563   XII,  16|              hac necessitate a genero in filium extorquere imperium
564   XII,  17|              creatur occiditur. Huius in loco Constantinus ex infima
565   XII,  17|         quibusdam foederatis barbaris in Hispanias misit. Constans
566  XIII,  1 |         comite Viennae peremptus est. In cuius locum Gerontius Maximum
567  XIII,  1 |         Maximus deinde purpura exutus in Hispania exulans egens obiit.
568  XIII,  1 |              qui se futurum principem in senatu gloriatus est, pari
569  XIII,  1 |            comitis Marini territus et in fugam uersus, arrepta naui
570  XIII,  1 |               pax Ecclesiae redditur. In qua fulgentissimus tunc
571  XIII,  2 |           principi Honorio legationem in his uerbis: «Tu cum omnibus
572  XIII,  3 |         publicae imperium gessit. Hoc in tempore foedus firmissimum
573  XIII,  3 |            adnitentibus apud Rauennam in regni consortium adsciuit,
574  XIII,  5 |          factione Iouiniani, qui tunc in re militari clarus habebatur,
575  XIII,  6 |  intemperantiam priuatus nihil dignum in Hispaniis gessit. ~
576  XIII,  7 |              Petri apostoli martyrium in mausoleo sepultum est. ~
577  XIII,  10|      nesciebant, dum a concertantibus in auxilium uocantur, mare
578  XIII,  10|               sibi periculum instare, in perniciem totius rei publicae
579  XIII,  10|       expletis, ex quibus quadraginta in clericatu seu episcopatu
580  XIII,  11|           uero cum deposita dignitate in agro suo degeret ibique
581  XIII,  12|       adueniens comes Litorius hostes in fugam uertit et ciuitatem
582  XIII,  12|          profectus est filiamque eius in matrimonium accepit. Per
583  XIII,  14|               Aetio itaque rebus quae in Galliis conponebantur intento,
584  XIII,  14|            tormentorum genere ciuibus in ius suum uertit, nec ab
585  XIII,  14|               esse iussit habitacula, in uniuersum captiui populi
586  XIII,  16|            uastantibus exercitus, qui in Sicilia morabatur, ad defensionem
587  XIII,  17|              societate exceptos uersa in contrarium uice hostes pro
588  XIII,  17|             petebatur, abigit, deinde in Brittones arma conuertens
589   XIV,  1 |       Theodosio quadragesimus quartus in numero Marcianus Orientali
590   XIV,  2 |           barbarae nationes Aquilonis in finibus commanentes. ~
591   XIV,  3 |              quasi amicitias appetens in Gothos, eorum uidelicet
592   XIV,  4 |           Conuenitur ex utraque parte in campos Catalaunicos, qui
593   XIV,  4 |              Catalaunicos, qui centum in longitudinem leuuas et ex
594   XIV,  5 |               summus de parte hostili in certamine ductor occumberet.
595   XIV,  5 |           Committit itaque pugnam iam in uesperum die uergente, ut,
596   XIV,  6 |        Gothorum Theodoritus occubuit. In quo proelio quamuis neuter
597   XIV,  7 |              aut rex tantarum gentium in potestatem hostium deueniret. ~
598   XIV,  9 |            primum Aquileiam ciuitatem in ipso Italiae sitam principio
599   XIV,  9 |       inquireret, cernit repente aues in aedificiorum fastigiis nidificare
600   XIV,  10|                   10 Fuerat si quidem in ea ciuitate feminarum nobilissima
601   XIV,  10|           eadem turre obuoluto capite in gurgitem praecipitem dedit
602   XIV,  11|             loco, quo Mincius fluuius in Padum influit, castrametati
603   XIV,  12|              alium se uirum iuxta eum in habitu sacerdotali adstantem
604   XIV,  13|            quatenus eam sibi a fratre in matrimonium extorqueret.
605   XIV,  13|           decoram Ildicco nomine sibi in matrimonium iunxit; ob cuius
606   XIV,  13|             nocte Marciano imperatori in somnis Dominus apparens
607   XIV,  13|               genere gens illa fidere in bello maxime solet. ~
608   XIV,  18|              quicquid habere poterat, in captiuorum redemptionem
609   XIV,  18|             barbaro uiro uice uicaria in seruitium tradidit. Cuius
610   XIV,  19|      abduxerat, Transamundo suo filio in matrimonium copulauit, ex
611    XV,  1 |              effecit. ~Exempto quoque in Italia humanis rebus Auito,
612    XV,  2 |              iussu Anthemii principis in exilium trusus est. ~Rursus
613    XV,  2 |         inglorius repedauit. ~At uero in Orientis partibus Aspar
614    XV,  3 |                    3 Hoc denique ipso in tempore inter Anthemium
615    XV,  4 |            excepto duabus regionibus, in quibus Ricimer cum suis
616    XV,  6 |         Romanorum noxius, continuoque in Illiricum reuersus extinctus
617    XV,  6 |              ergo, qui cum Fridigerno in Orientali remanserant parte,
618    XV,  7 |        praemissum est, quem pater Leo in regni adsciuerat potestatem,
619    XV,  7 |             optulit. Qui Leo deinceps in clericatu ad Iustiniani
620    XV,  8 |                qui illis tunc degebat in locis, ad eum sibi benedictionem
621    XV,  8 |           cellula uellet et caput, ne in superliminari ostii, eo
622    XV,  11|               Walamir irruit tantaque in eos cede grassatus est ut
623    XV,  13|            honore et diuitiis extulit in tantum, ut etiam consularibus
624    XV,  14|              quo directus fuisset, si in bello superatus foret, eius
625    XV,  15|            superatum proelio postremo in fugam conuertit. Exinde
626    XV,  15|             fugae metu se praecipites in Adesim fluuium mergunt,
627    XV,  16|          reddidit. Ea res Theodoricum in tantum perterruit, ut se
628    XV,  17|          inquietaret, nouissime noctu in castra inruens magna Theodorici
629    XV,  17|       fortissime Gothis resistentibus in urbem confugit nec multo
630    XV,  17|               multo post a Theodorico in fidem susceptus, ab eo truculente
631    XV,  18|          Epiphanius superesset, cuius in tantis periculis sanctitate
632    XV,  19|       Honoricus, qui mortuo Genserico in regnum successerat, Arriana
633    XV,  19|               Arriana perfidia trusis in exilium effugatisque amplius
634    XV,  20|           Francorum regis filiam sibi in matrimonium iunxit, Amalafredam
635   XVI,  2 |             septimus et quadragesimus in regum numero extitit. Hic
636   XVI,  2 |         multasque caedes et homicidia in medio Vrbis facientes plerosque
637   XVI,  3 |          fratri Honorico apud Africam in Wandalorum regno successerat,
638   XVI,  3 |              ecclesiis ccxx episcopos in Sardinia exilio religauit,
639   XVI,  3 |         tempestates beatus Fulgentius in confessione fidei et scientia
640   XVI,  4 |          dixisset: «Baptizo te Barbas in nomine Patris per Filium
641   XVI,  4 |              nomine Patris per Filium in Spiritu sancto», statim
642   XVI,  5 |               5 Anastasius itaque dum in heresi, qua delapsus fuerat,
643   XVI,  5 |          fuerat, perseueraret duasque in Christo naturas, deitatis
644   XVI,  6 |               multorumque dubia corda in fide solidauit. ~
645   XVI,  7 |        adstringere curauit, ne umquam in suo regno catholicis consuleret.
646   XVI,  7 |          episcopos, quos Transamundus in exilium coegerat, regredi
647   XVI,  8 |                             8 At uero in Orientis partibus, dum adhuc
648   XVI,  8 |       religione consecraret. Quod dum in Italia rex Theodoricus Arriana
649   XVI,  8 |             ecclesias redderet eosque in pace degere sineret, uniuersos
650   XVI,  9 |             suo iuri reliquid. Dum hi in itinere demorantur, Theodoricus
651   XVI,  10|         Symmachum patricium deduci et in Vulgani ollam, quae ei loco
652   XVI,  11|           eadem Amalaswinta matre sua in regnum praeficiunt. ~At
653   XVI,  11| amministrasset, apud Constantinopolim in pace quieuit. ~Anno ab incarnatione
654   XVI,  12|        Theodatum sibi socium adsciuit in regnum. Sed Theodatus isdem
655   XVI,  12|       beneficii eam post dies aliquot in balneo strangulari praecepit.
656   XVI,  13|               collatione repperit eum in Eutichetis dogma corruisse,
657   XVI,  13|            Sed cum illius inconcussam in fide catholica Iustinianus
658   XVI,  13|         priuauit ac persuaso principe in exilium coegit. Nec multum
659   XVI,  15|        Theodatus extinctus est. Huius in locum Witigis successit,
660   XVI,  15|          filiam per uim auferens sibi in matrimonium iunxit. ~
661   XVI,  16|      Theodatum Belisarius belli uires in Guitigis conuertit egressusque
662   XVI,  16|      ingressus est tantaque non solum in Gothos, qui ibi morabantur,
663   XVI,  16|             ibi morabantur, sed etiam in ciues ira desaeuit, ut non
664   XVI,  16|          sacerdotibus parceret; uiros in conspectu coniugum, miserabile
665   XVI,  17|             Romam ingresso Gothi, qui in Vrbe morabantur, noctu egressi
666   XVI,  18|          accusatione falsorum testium in exilium truderet, eo quod
667   XVI,  18|               ad Pontiam insulam est, in qua et exulans obiit. ~
668   XVI,  19|           Guitigis uero coacto rursus in unum magno Gothorum exercitu
669   XVI,  19|         factaque maxima suorum strage in fugam conuersus est. Quem
670   XVI,  19|     praetiosissimis gemmis exornatam, in qua suas uictorias descripserat,
671   XVI,  20|             Pannonias degebat, quibus in regni gubernaculo Audoin
672   XVI,  21|              Constantinopolim indeque in exilium actus est. ~
673   XVI,  22|              qui et Totila dicebatur, in regnum praeficiunt. Moxque